Eimreiðin - 01.10.1927, Qupperneq 31

EIMREIÐIN
NORÐURL]ÓS
335
risu fleiri lýsandi bylgjur, sem svifu hraðfara í ýmsar áttir.
Skömmu síðar varð hreyfing þeirra hægari, og björt ljósþykni
myndaðist í norðvesturátt um 10—14 bogastig frá Norðurstjörn-
unni. Síðan greiddist hún í sundur um miðbikið, og varð af
lýsandi baugur, sem sendi geislatungur í allar áttir, svipaðar
helgibjarma þeim, er stundum gefur að líta um ásjónur dýr-
linganna, á gömlum tréskurðarmyndum — svo kyrrar voru
geislatungur þessar. Eg mintist þess að hafa séð eitthvað
svipað, sem átti að vera norðurljós, í gamalli danskri mynda-
bók; en þá fanst mér það hlægilegt, því að ég trúði því ekki,
að þau litu nokkru sinni þannig út í raun og veru. Þessi sýn
varaði og aðeins skamma stund. Brátt myndaðist hin algenga
flögrandi bylgjuhreyfing. Ljósblikið breiddist skyndilega út
eins og kveikt væri á eldfimri lofttegund, og mest alt norður-
loftið varð sem í björtu báli. — Oft hef ég séð magnaðri
norðurljós, en fegurri minnist ég þeirra varla. Hinar síkviku
bylgjur í öllum litbrigðum græna, eldgula og rauða ljóssins
geystust. um himininn á alla vegu. Aðalhreyfingin kvíslaðist
þó út frá þeim stað, þar sem ég fyrst sá hringinn, og virtist
mér móta ofurlítið fyrir honum innan um allar þessar hvíldar-
lausu hreyfingar. En af því að samferðamenn mínir gátu ekki
fallist á það, þótt ég vekti athygli þeirra, skal ég ekki fullyrða
það. Má vera að ímyndunin hafi leitt mig í gönur. Að hálf-
tíma liðnum tók þessi loftsýn að förlast, litskrautið fölnaði,
hreyfingarnar urðu hægari, og skinið varð dauft með köflum
eða hvarf með öllu. I þann mund var og máninn kominn
hærra á loft og skin hans skærara, svo að norðurljósanna
gætti síður. Alla nóttina sáust þau þó öðrum þræði. Loks
slokknuðu þau fyrir dagsbirtunni. En ekki skal ég fortaka, að
þau hafi ekki einnig verið á loftinu eftir þann tíma sem ljós-
bleik og þunn ský; var mér nær að halda það. Annars er
vert að geta þess, að næsta kvöld breyttist veðrið snögglega.
Vindurinn hljóp í norðvestur, fyrst með hellirigningu og síðan
með kulda og fjúki. Hélst sú veðrátta með fáum upprofum í
margar vikur og breytti þannig sviplega sumri í vetur fyrir
öllum íbúum Norðurlands«.
Þessi lýsing Jónasar á auðsjáanlega við það gervi norður-
ljósa, sem nefnd hefur verið norðljósahjálmur.