Eimreiðin - 01.10.1927, Qupperneq 45

EIMREIÐIN
SKRIFTAMÁL Á NÝÁRSNÓTT
349
En auk þessara »einmana spörfugla*, sem Speidel talar
um, eru til aðrir piparsveinar, þessir svokölluðu »vinir fjöl-
skyldunnar*. Ég á ekki við þessa venjulega friðarspilla, sem
ekki eru fyr seztir niður við heimilisarininn en alt er komið í
bál og brand. Ég á við grannann góða, fyrverandi skólabróð-
ur pabba, sem hossar börnunum á knjám sér og les upphátt
fyrir mömmu, en gætir þess jafnframt með allri siðsemi að
hlaupa yfir alt, sem hneykslun getur valdið.
Ég þekki menn, sem fórna öllu lífi sínu til þess að þjóna
einhverri fjölskyldu, sem þeim er kær, menn, sem lifa ástríðu-
laust við hlið fagurrar konu, sem þeir tilbiðja með leynd í
hjarta sínu.
Þér efist? 0, það er orðið »ástríðulaust«, sem kemur yður
í vanda. Þér hafið ef til vill rétt fyrir yður. I djúpi jafnvel
hins dyggasta hjarta liggur trylt ástríða falin, en misskiljið
mig ekki, — hún liggur í böndum.
Máli mínu til sönnunar langar mig til að segja yður frá
samtali, sem fór fram fyrir tveim dögum — á sjálfa nýárs-
nóttina — milli tveggja háaldraðra heiðursmanna. Það er
leyndarmál, hvernig ég komst að þessu samtali, og ég bið
yður um að láta það ekki uppi við nokkurn mann. Má ég
svo byrja?
Hugsið yður þá fyrst, sem umgerð um sögu mína, stórt og
rúmgott herbergi með fornfálegum húsgögnum. Þar er hátt
undir loft. Hengilampi með grænni hlíf, eins og foreldrar okkar
noluðu áður en steinolíulampar voru teknir upp, varpar daufri
birtu um herbergið. Hann er svo fagurgljáandi að styngur í
stúf við umhverfið, og ljósgeislinn frá honum fellur á kringl-
ótt, hvítdúkað borð, ,með drykkjarföngum í nýárspúnsið, en
nokkrir olíudropar hafa lekið niður á mitt borðið og læst
sig í dúkinn.
I skugganum frá grænu lampahlífinni sitja báðir öldung-
arnir, sem ég ætla að segja frá. Þeir minna á hrundar rústir
frá löngu liðnum tímum, þar sem þeir húka í sætum sínum,
lotnir af elli, titrandi á beinunum og stara sljóum augum í
gaupnir sér. Annar þeirra, húsráðandinn, lítur út fyrir að vera
uppgjafaliðsforingi. Það er hægt að ráða það undir eins af
stífa hálsbindinu, yfirskegginu, sem er snúið á hermannavísu,