Eimreiðin - 01.10.1927, Blaðsíða 73

EIMREIÐIN
SANCTA MARIA
377
Þú lítil ert og veikbygð sem víðihríslu-grein.
— Nú vaka út’ í skógi grimmir birnir. —
. . . 0, rósin þér í hendi er himneskt tákn og vörn:
Hana úr sælu-garði þér færðu englabörn:
Ei naður þig stingur né þyrnir!
. . . En kveldroðinn tendrar svo undurfagran eld,
í öldunum hann flýtur yfir Silju.
. . . I Paradís sem brúður gætir gengið þú í kveld
á geislanna skjálfandi þilju!
(Friðrik Ásmundsson Brekkan þýddi).
Þjóðnýting á Englandi
á ófriðarárunum.
Allmikið hefur verið talað um þjóðnýting síðustu árin hér á
landi, bæði manna á milli og í blöðunum. Ekki hefur mér
samt fundist að sama skapi jafn-mikið að græða á umræðun-
um í blöðunum eins og oft hefur verið á málið minst. And-
stæðingar þjóðnýtingarinnar eru vanir að tala um hana sem
þjóðarvoða, sem mundi lama alla framtakssemi og dugnað í
þjóðinni. Formælendur hennar hafa aðallega látið við það sitja
að fara hörðum orðum um þá, sem ekki hafa fengið sann-
færing fyrir þessari hugsjón, og borið þeim á brýn auðvalds-
ást og kúgunarhyggju. Slíkar umræður geta ekki haft sann-
færandi áhrif á hugsandi og sjálfstæða menn.
Auðvitað höfum vér sjálfir haft svo mikla reynslu af þjóð-
nýting, að öllum ætti að liggja það í augum uppi, að hún er
ekki öll fásinna. Eg skil það sama við »þjóðnýting« eins og
Englendingar skilja við »nationalization«. Hvert það fyrirtæki
er þjóðnýtt, sem rekið er, að einhverju leyti, undir yfirráðum
alþýðuvalds (ríkis, bæjar eða sveitar) með þvi augnamiði að
almenningur hafi gagn af því, en ekki til ágóða fyrir einstaka
menn. Vér höfum hér á landi komið þjóðnýting á í ýmsum