Tímarit lögfræðinga


Tímarit lögfræðinga - 01.03.1952, Qupperneq 45

Tímarit lögfræðinga - 01.03.1952, Qupperneq 45
Haagdómui'inn í fiskvciSamáli Bretlands og Noregs 39 Grunnlínan hefur verið véfengd af þeim sökum, að hún fylgi ekki heildarstefnu strandarinnar. Rétt er að taka það fram, að hversu réttmæt sem sú regla kann að vera, brestur hana stærðfræðilega nákvæmni. Til þess að beita reglunni rétt, verður að taka tillit til sambandsins milli hinnar gagnrýndu frávikningar og þess, sem samkvæmt orðum reglunnar verður að teljast heildarstefna strand- arinnar. Þess vegna má ekki takmarka sig við að athuga eitt strandsvæði út af fyrir sig, nema um sé að tefla auð- sýnilega misnotkun. Ekki má heldur binda sig við þá hug- mynd, er menn fá við að athuga uppdrátt í stórum mæh- kvarða af þessu svæði einu. I þessu tilviki er frávik grunn- línunnar frá landamyndunum ekki slíkt, að það skakki til muna frá heildarstefnu norsku strandarinnar. Jafnvel þótt svo væri litið á, að frávikningin á því svæði, sem um er að tefla, væri of mikil, verður að taka það fram. að norska ríkisstjórnin hefur stuðzt við sögulega heinnld, sem ljóslega tekur til sjávarsvæðisins Lopphavet, en það er sérleyfi frá lokun 17. aldar til fisk- og hvalveiða, veitt Erich Lorch flotaforingja samkvæmt nokkrum leyfisbréf- um, sem sýna meðal annars, ao sjávarsvæði umhverfis neðansjávarklettinn Gjesbaaen eða Gjesboene og fiskimið- in þar í grennd voru talin lúta algerlega norsku drottin- valdi. Nú er það kunnugt, að fiskimið þau, sem hér er um að tefla, eru tvö fiskigrunn, og liggur annað þeirra, Indre Gjesboene, milli grunnlínunnar og markalínu hins áskilda fiskiveiðasvæðis, en hitt, Ytre Gjesboene, lengra til hafs og fyrir utan takmörk þess fiskiveiðasvæðis, sem ákveðið var með úrskurðinum frá 1935. Þessi gömlu sérleyfi miða að því að staðfesta þá fuil- yrðingu norsku ríkisstjórnarinnar, að fiskiveiðasvæði það, sem áskilið var fyrir 1812, hafi verið í raun og veru miklu víðáttumeira heldur en það, sem afmarkað var 1935. Hafi það tekið yfir öll fiskimið, sem landsýn var frá, enda var sjónvíddin, svo sem viðurkennt er af Hinu sameinaða kon- ungsríki, á þeim tímum gildandi meginregla um ákvörðun markalínu. Dómurinn telur, að hin sögulegu gögn, sem
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72

x

Tímarit lögfræðinga

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit lögfræðinga
https://timarit.is/publication/586

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.