Melkorka - 01.12.1949, Page 25

NICOLAILENAU:
BÆN
Þú, sem mig í mœtli þinna
myrku augna vefur hljótt.
Djúpa, milda, draumarílta,
dásamlega fagra nótt.
Töfrahjúpi hyldu þínum
heiminn allan fyrir mér,
svo ég eigi aleinn síðan
einverunnar draum með þér.
Sigríður Einars þýddi
segja um það. Mér finnst erfiðleikar ís-
lenzku húsmóðurinnar vera að mörgu leyti
meiri, og þó fer það auðvitað eftir því lrvor
þeirra hefur meiri peningum úr að spila, en
að því jöfnu hefur sænska húsmóðirin úr
svo ólíkt meiru að velja bæði lrvað snertir
fatnað og matvæli handa fjölskyldunni. ís-
lenzka húsmóðirin hefur reyndar sitt ómet-
anlega ljúffenga skyr og ferska feita f’isk, en
Iiver ræður því að ekki er liægt að fá góða
saft, ávaxtamauk og ávexti lianda börnun-
um, en í stað þess eru allar búðir fullar af
ótrúlegustu kryddsósum? Og er virkilega
ekki hægt að nota hveravatnið okkar góða
til að framleiða það ódýrt grænmeti að al-
menningur geti keyjrt það? Að nálar í
saumavélar hafa ekki fengizt um langt tíma-
bil er hneyksli, sem liúsmæður hefðu ekki
átt að þola.
Og látum vera að úrvalið af fatnaði og
fataefnum sé ekki svo nrikið, liitt væri meira
áríðandi, að konurnar hefðu tryggingu fyrir
að það sem inn væri flutt, væri hentug og
sterk vara.
Mikið óskaði ég liingað heim öllurn þeinr
kynstrum af hentugum barnafatnaði, sem
hægt er að kaupa í Stokkhólmi — utanyfir-
buxur og jakkar úr gúmmíkenndu efni —
galon — sem nýkomið er á markaðinn, væri
ekki ónýtt hér á Suðurlandi.
Og eftir stríðið, heldur frú Halldóra á-
fram, hefur vöruvöndunin orðið aftur
meiri, m. a. tíðkast nú orðið að „einkunn“
fylgi fataefnum við innkaup, eftir hvað
sterkt efnið er, liturinn ekta, hvort mölur-
inn vinni á því, hvort það hlaupi við þvott
o. s .frv. Og smekkurinn er þannig að það
þykir fínna að vera í ósviknum litekta
bómullarkjól en t. d. í silkitusku, sem eyði-
leggst við fyrsta þvott. Það er ekki hægt
lengur að snuða inn á sænsku húsmóðurina
óvönduðum vörum, kröfur þeirra í því til-
liti eru svo ákveðnar, að þeirn er ekki boðið
lengur nema það allra bezta.
Ég sé að Halldóra er farin að líta á ltlukk-
una — og ég sem á eftir að spyrja liana enn-
þá um svo ótal margt. Vonandi lœtur þú
ekki liða 10 ár þangað til þú heilsar aftur
upp á okkur?
Ég hef hugsað mér að koma heim næsta
sumar, að öllu forfallalausu, segir frú Hall-
dóia. Ég kernst ekki yfir að heilsa upp á
alla sem mig langar til, eða sjá allt sem ég
vildi í þetta sinn, og ég er að vona að ég
lendi ekki næst í sunnlenzku rigningasumri
eins og núna. En það var yndislegt að korna
heim. Þrátt fyrir rigninguna hef ég upplifað
þessi óendanlegu og töfrandi sumarkvöld,
sem hvergi eru til nema á íslandi.
Þ. V.
Mark Twain var einu sinni að ræða við Mormona og
auðvitað snerist samtalið um það, livort réttmætt væri
að eiga margar konur.
Mormoninn varði sinn málstað af miklum dugnaði
og seinast hrópaði hann sigri hrósandi:
En það stendur hvergi í Biblíunni að maður megi
ekki eiga margar konur.
Jú, svaraði Mark Twain, þar stendur að enginn
kunni tveim herrum að þjóna.
MELKORKA
97