Samtíðin - 01.06.1943, Blaðsíða 20

Samtíðin - 01.06.1943, Blaðsíða 20
16 SAMTÍÐIN GUNNAR STEFÁNSSON leikari: FRÁ LEIKSVIÐINU 4. Þegar ég lék fyrsta hlutverk mitt [Gunnar Stefánsson er úr hópi hinna yngri leikara höfuðstaðarins. Hann hef- ur einkum leikið í gamanleikjum og á væntanlega eftir að fá að glíma við veiga- meiri hlutverk, áður en langt um líður. Gunnar hefur brennandi áhuga á leiklist og hefur m. a. sýnt það í blaðagreinum, sem hann hefur ritað um þau efni. í eftir- farandi grein skýrir hann frá viðhorfi sínu, er hann lék hlutverk Figaros í „Rakaranum í Sevilla“ ásamt skólasystkin- um sínum í Menntaskólanum í Reykjavík fyrir nokkrum árum.] Herra ritstjóri! Þér hafið óskað eftir svari við þeirri spurningu yðar, hvernig mér, og öðr- um leikuruni, sem þér teljið yður liafa senl samhljóða hréf, hafi verið innan brjósts, er ég var að leika fyrsta aðalhlutverk mitt. Eg vil þá byrja með að þakka yð- ur þann áhuga, er þér með nefndu bréfi sýnið íslenzkri leiklist, og lá'ta í ljós þá von mína, að sem flest liér- leiul blöð og tímarit mættu í því efni fylgja dæmi hins ágæta rits yðar. Fljótt á litið, hugði ég ekki mik- inn vanda vera að svara greindri spurningu, en eftir ]>ví, sem ég hugs- aði málið gaumgæfilegar, komst ég að þeirri niðurstöðu, að lít.t mögu- legt væri að kryfja málið lil mergjar og gera nefnt hugarástand skiljan- legt utanaðkomendum. Ef nola mætti likingar, mundi ég helzt líkja því ástandi liugans, sem mér fannst ríkjandi, er ég i fyrsta skipti stóð á leiksviðinu, sem leikari Gunnar Stefánsson í stóru hlutverki, við tilfinningar þess manns, sem þreifar eftir eldfær- um í koldimmu herbergi, sem þó leggur einhverja skímu inn i, eins og gegnum rifu á gluggatjaldi. Til skýringar verð ég að geta þess, að við umrætt tækifæri var ég að- eins unglingur að aldri, tæplega tvi- tugur, og játa verð ég jafnframt, að mér var ýmislegt annað hugþekkara en að ráða gátur tilverunnar og sökkva mér niður í athuganir á við- fangsefnum, sem mér virðast uú hiátt hafin vfir dægurþras og augna- hliksánægju, sem ])á skipuðu æðstan sess i heimi mínum, því að ég held, að ég verði að telja hlutverk Figaros í leiknum „Rakarinn í Sevilla“ eftir Beaumarchais, se'm við nemendur Menntaskólans í Reykjavík efndum til sýninga á, vorið 1936, vera fyrsta hlutverk mitt á leiksviði. Yerð ég og að gjöra þá játningu,

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.