Samtíðin - 01.06.1943, Blaðsíða 20

Samtíðin - 01.06.1943, Blaðsíða 20
16 SAMTIÐIN GUNNAR STEFÁNSSON leikari: FRÁ LEIKSVIÐINU 4. Þegar ég lék fyrsta hlutverk mitt [Gunnar Stefánsson er úr hópi hinna yngri leikara höfuðstaðarins. Hann hef- ur einkum leikið i gamanleikjum og á væntanlega eftir að fá að glíma við veiga- meiri hlutverk, áður en langt um líður. Gunnar hefur brennandi áhuga á leiklist og hefur m. a. sýnt það i blaðagreinum, sem hann hefur ritað um þau efni. í eftir- farandi grein skýrir hann frá viðhorfi sínu, er hann lék hlutverk Figaros í „Rakaranum í Sevilla" ásamt skólasystkin- um sínum i Menntaskólanum í Reykjavík fyrir nokkrum árum.] Herra ritstjóri! Þér hafið óskað ef tir svari við þeirri spurningu yðar, hvernig mér, og öðr- um leikurum, sem þér teljið yður hafa sent samhljóða hréf, hafi verið innan hrjósts, er ég var að leika fyrsta aðalhlutverk mitt. Ég vil þá byrja með að þakka yð- ur þann áhuga, er þér með nefndu bréfi sýnið íslenzkri leiklist, og láta í ljós þá von mína, að sem flest hér- lend blöð og tímarit mættu i því efni fylgja dæmi hins ágæta rits yðar. Fljótt á litið, hugði ég ekki mik- inn vanda vera að svara greindri spurningu, en eftir þvi, sem ég hugs- aði málið gaumgæfilegar, komst ég að þeirri niðurstöðu, að lítl mögu- legt væri að kryfja málið til mergjar og gera nefnt hugarásland skiljan- legt utanaðkomendum. Ef nota mætti hkingar, mundi ég helzt líkja því ástandi hugans, sem mér fannst ríkjandi, er ég í fyrsta skiptj stóð á leiksviðinu, sem leikari Gunnar Stefánsson í stóru hlutverki, við tilfinningar þess manns, sem þreifar eftir eldfær- um í koldimmu herhergi, sem þó leggur einhverja skímu inn i, eins og gegnum rifu á gluggatjaldi. Til skýringar verð ég að geta þess, að við umrætt tækifæri var ég að- eins unglingur að aldri, tæplega tví- tugur, og játa verð ég jafnframt, að mér var ýmislegt annað hugþekkara en að ráða gátur tilverunnar og sökkva mér niður í athuganir á við- fangsefnum, sem mér virðast nú hátt hafin yfir dægurþras og augna- bliksánægju, sem þá skipuðu æðstan sess í heimi mínum, því að ég held, að ég verði að lelja hlutverk Figaros í ieiknum „Rakarinn í Sevilla" eftir Beaumarehais, sem við nemendur Menntaskólans í Reykjavík efndum til sýninga á, vorið 1936, vera fyrsta hlutverk mitt á leiksviði. Verð ég og að gjöra þá játningu,

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.