Organistablaðið - 01.05.1969, Blaðsíða 18

Organistablaðið - 01.05.1969, Blaðsíða 18
HVAÐ VELDUR? HvaS veldur því, aS sumir úr hópi fámennrar organleikarastéttar á Is- landi haja hœtt störjum sem organ- leikarar eSa eru í þann veginn að hætta meS fu.Ua starfsorku og starfs- vilja? HvaS veldur því, ao engir eru viS orgelnám í neinni alvöru og aS ekki virSist bóla á nýjum starfskröft- um aS þeim pípuorgelum, sem stöSugt fer fjblgandi í landinu? Þetta eru spurningar, sem valda sumum áhyggj- um. McS innflutningi œ flciri ágœtra pípuorgela viSurkennum viS aS þ'órf sé ágætra organlcikara til />ess 0(5 le.'ka á þau, ella væri þessi innflutn- ingur MjóSfæranna óskiljanlegt uppá- tæki. Einhvern tíma hefur þaS heyrzt, aS kirkjan sé ekki tónleikahús. En slíkt er vitanlega missklningur. — „Messarí' er ekki síSur tónlcikur en prcdikun og í sumum tilfellum meira áS segja eingöngu tónleikur. I kirkj- unni þarf sem sagt hvorutveggja aS hljóma vel, tónlistin og OrS'.S. Hvar eiga meistaraverk kirkjutónlistarinnar aS hljóma vel, ef ekki í kirkjunum sjáljum og hverjir eiga aS flytja þessa tónlist, ef ekki sjáljir kirkjukórarnir og orgclleikarar kirknanna? En vilj- um viS þessa þróun mála? ÞaS er spurningin í viSbót. MeS undanfarinni þróun og þeirri, sem viS blasir, virS- ist ekki aS svo verSi raunin og lik- legra, aS margir orgelbckkir cigi cjtir aS standa auSir í framtíSinni eSa svo gott sem. Ekki er vafi á, aS þeir, sem eitt hafa l'óngum tíma í kostnaSarsamt orgelnám hafa œtlaS sér aS starfa sem kirkjuorganleikarar aS námi loknu. — ÞaS, aS organleikarinn þurfi aS jœSa sig og klæSa ætti vitanlega aS vera aukaatriSi í nútíma þjóSjélagi, en organleikarinn er skapandi eSa túlk- andi UstamaSur eSa hvorutveggja og hann verSur aS hafa frelsi til mótunar og túlkunar eftir sinni eigin þórf, sk'.lningi og tilfinningu. Kórar og organleikarar koSna niSur í getuleysi, ef viSfangsejniS á aS vera einjaldar sálmalagaútsetningar. Eg minntist á, aS orgclin og kirkjukórana œtti aS nýta til flulnings á kirkjuhgum tón- bókmenntum. Á bak viS slíkar jram- kvœmdir stendur organle'.karinn vitan- lcga. En slíkt átak kostar mikla vinnu og nokkra peninga, en einnig skiln- ing þeirra, sem hann vinnur meS og vinnur fyrir. Mér er aftur á móti ekki grunlaust, aS ennþá vanti víSa sk'ln- ing á nauSsyn þróunar á þessum sviS- umf og sé svo munum viS vakna einn veSurdag viS vondan draum: orgel'S er þagnaS. ÞaS fæst enginn maSur til starfsins. Hér mætti lengi halda áfram meS upptalningar og skýringar, en ég ætla þó, aS nokkuS megi gcta í eyS- urnar, milli þeirra punkta, sem ég hef hér taliS upp, og staSreynd er þaS, aS sumir okkar ágætuslu organleikara haja gejizt upp, haja orSiS aS fá sér uSra alvinnu og aSrir ekki getaS lcyft scr aS taka sturfiS alvarlega, né skilaS því verki, sem þeir sjáljir vildu vegna þess, aS aSstæSur leyfa þaS ckki. Ragnar Björnsson. 18 ORGANISTABLAÐIÐ

x

Organistablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Organistablaðið
https://timarit.is/publication/787

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.