SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Blaðsíða 22

22 28. febrúar 2010
Heimamaður tálgar sér stól með öxi. Á þessum slóðum búa menn sér til það sem vantar.
Kona í Voito mylur korn við frumstæðar aðstæður heima í kofa fjölskyldunnar.
í landinu og allt svona stranglega bannað
þannig að fólk flíkar því ekki. Þróunin
hefur líka orðið sú að ef fólk þarf að losa
sig við börnin reynir það að gefa þau;
mörg hafa til dæmis verið skilin eftir hjá
fólki í kirkjunni.“
Fyrstu íslensku kristniboðarnir í Voito
voru hjónin Guðlaugur Gunnarsson, föð-
urbróðir Helgu, og Valgerður Arndís
Gísladóttir, sem hófu þar störf fyrir
tveimur áratugum. „Þau bjuggu í strákofa
í þrjú ár á meðal fólksins og lærðu tungu-
mál Tsemaya. Við erum hér bara í tvö ár
og höfum ekki lagt í að læra tungumálið.
En allt gengur vel. Okkur var mjög vel
tekið strax, hér eru auðvitað margir sem
taka þá afstöðu að vilja ekki neitt hafa
með þetta að gera og skipta sér ekki af
okkur. En við fengum upplýsingar frá
þeim sem hafa verið hér og vorum ágæt-
lega undir dvölina búin. En eitt er að
fræðast með þeim hætti, annað að prakt-
ísera hlutina. Þetta er mjög krefjandi
staður að búa á.“
Kristniboðinn segir Tsemaya vana yf-
irgangi annarra þjóðflokka í gegnum tíð-
ina en kristniboðar hafi komið vel fram
við heimamenn alla tíð og séu mjög vel-
komnir. „Þeim var vel tekið strax frá
byrjun. Ein ástæðan er sú að þeir komu
ekki bara með fagnaðarerindið heldur
menntun og heilbrigðisþjónustu, sem var
ekki síður mikilvæg. Fólkið sá strax kosti
þess að einhver lét sér annt um vellíðan
þess. Fljótlega eftir þetta var settur á lagg-
irnar skóli sem fólk fékk að sækja.“
Kristján er kallaður ráðgjafi, „sem þýðir
það að ég veit ekki hvernig dagurinn byrj-
ar eða hvenær!“ segir hann, beðinn um að
lýsa starfi sínu. Auk þess að sinna kristni-
boðinu beint sér hann um að aka sjúkling-
um til og frá heilsugæslustöðinni sem er á
lóðinni við húsið þar sem þau búa, sinna
10 smáskólum sem kirkjan starfrækir í
dalnum og aðstoða heimamenn að mörgu
leyti við ýmis verkefni. „Kristniboð snýst
um að sinna líkama, sál og anda. Heilsu-
gæsla og menntun fylgir kristniboðinu.“
Tveir hjúkrunarfræðingar starfa á
heilsugæslustöðinni og Kristján segir það
hafa verið stóra stund þegar fyrsti Tsema-
yinn hóf störf sem slíkur. „Það var stór-
kostlegur vitnisburður. Hann er sonur
fyrsta kristna mannsins í Voito, fólk sá
þarna beint hve menntunin skiptir miklu
máli og fylltist stolti.“ Hann segir það
vissulega líka hafa skipt Íslendingana
miklu máli þegar fyrsta heimamanninum
hlotnaðist þessi upphefð.
Helga hefur líka nóg að gera. „Við erum
með fjögur lítil börn, tvö á skólaaldri og
Helga sér um að kenna þeim og reka
heimilið. Hún sér að auki um kórastarf
fyrir börnin í kirkjunni og kemur að
sunnudagaskólanum og fleiru.“
Líf Tsemaya snýst aðallega um að rækta
korn. „Frá því við komum hefur verið
mjög erfitt ástand í Voito, miklir þurrkar
og menn hafa því fengið litla uppskeru.
Eitt af því sem er mest krefjandi fyrir
okkur er að hafa sjálf nóg en horfa á aðra
líða skort. Hér hefur enginn dáið úr
hungri en börnin eru illa nærð. Það er erf-
itt að lýsa ástandinu en maður sér að þeir
sem eru duglegir og framtakssamir geta
bjargað sér, því margar matarholur eru
þarna sem annar staðar.“
Á síðasta ári vann hann að áveituverk-
efni ásamt heimamönnum; keyptar voru
nokkrar dælur og vatni úr ánni sem alla
jafna rennur um miðjan dalinn var dælt
inn á akrana. „Það gaf nokkuð góða raun
og það er greinilega betra að menn þurfi
að vinna fyrir mat sínum en að þiggja ein-
göngu matvælaaðstoðina.“ Um það segir
hann mörg dæmi. „Hér eru margir sem
liggja í drykkju og aumingjaskap allan
daginn og börn þeirra líða alveg hræðilega
fyrir það.“
Frá því íslenska fjölskyldan kom til
Voito hafa aðrir útlendingar ekki verið á
svæðinu þar til í janúar að norsk kona
fluttist þangað en Íslendingar hafa frá
upphafi átt náið samstarf við Norska
Helga Vilborg er söng- og tónmenntakennari. Hún kenndi við tónlistardeild háskóla kirkjunnar í höfuðborginni, Addis Abbeba. Börnin í Voito hafa gaman af því að syngja undir stjórn Helgu.