SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Blaðsíða 20

20 28. febrúar 2010
Losna undan
djöflinum sem
öllu ræður
Hjónin Helga Vilborg Sigurjónsdóttir og Kristján
Þór Sverrisson starfa sem kristniboðar í af-
skekktum dal í Eþíópíu, Voito, þar sem þau búa
ásamt fjórum ungum börnum sínum.
Texti: Skapti Hallgrímsson skapti@mbl.is
Ljósmyndir: Árni Torfason arnitorfa@gmail.com
V
ið höfum köllun fyrir þessu
starfi. Kristniboð í Eþíópíu er
nokkuð sem við Helga höfðum
rætt oft síðan við byrjuðum að
vera saman,“ sagði Kristján Þór þegar
blaðamaður náði í hann í síma þar sem
hann var staddur eina 200 kílómetra
norðan heimilis þeirra. Þar var ég heppinn
því suður í Voito-dalnum er mjög ótryggt
símasamband.
Íslenskir kristniboðar hafa áratugum
saman starfað í Afríku. „Helga er alin upp
í kringum þetta starf því tveir föð-
urbræður hennar hafa verið kristniboðar,
annar hér í Eþíópíu og hinn í Kenía þar
sem þeir voru með fjölskyldur sínar,“
segir Kristján. Tæp fimm ár eru síðan
hjónin fóru utan og þau flytja heim á ný í
sumar. „Við verðum heima í að minnsta
kosti tvö ár en það er aldrei að vita nema
við förum aftur eitthvert út. Þrátt fyrir að
við getum aldrei hjálpað öllum er mjög
auðvelt fyrir vesturlandabúa, með öll sín
tæki og tól, að hjálpa – og það er mjög gef-
andi.“
Fyrstu þrjú árin var fjölskyldan – hjónin
og þrjú börn; Margrét Helga, Jóel og Dag-
bjartur Elí sem þá var nýfæddur – í höf-
uðborginni Addis Abeba. Í upphafi settust
Kristján og Helga á skólabekk til þess að
læra opinbert tungumál innfæddra, am-
harísku, og kenndu síðan við háskóla
kirkjunnar. „Þetta er fimm milljón manna
kirkja sem á háskóla í Addis Abeba þar
sem er tónlistardeild, guðfræðideild og
stjórnunardeild.“ Hann kenndi við þá síð-
astnefndu en hún við tónlistardeildina.
Fjórða barn hjónanna, Davíð Ómar,
fæddist í Eþíópíu árið 2007 og fljótlega eft-
ir það færði fjölskyldan sig um set. „Það
var fyrir einu og hálfu ári að stjórn kirkj-
unnar hér úti ákvað að flytja okkur í
Voito-dalinn til þess að sinna hefðbundnu
kristniboði meðal fólksins.“
Voito er í suðvesturhluta landsins, ná-
lægt landamærum Kenía. Viðbrigðin voru
gríðarleg; mun meira að fara frá stórborg-
inni Addis til Voito en frá Íslandi til Addis,
segir Kristján. Bæði er staðurinn mjög af-
skekktur og veðurfarið ekki beinlínis
sniðið fyrir Íslendinga. „Þetta er eins og í
bakaraofni; þarna er steikjandi hiti allan
ársins hring.“
Yndislegt fólk – skelfilegir siðir
Kristján Þór segir hitann ekki venjast
nema upp að vissu marki. „Innfæddir
kvarta meira að segja á heitasta tím-
anum.“ Spurður hvort hægt sé með góðu
móti að lýsa aðstæðum fyrir Íslendingum
sem geta andað að sér fersku lofti hvenær
sem þá lystir, segir Kristján: „Það er alveg
hægt að upplifa Voito heima í stofu; þá
þarf að loka öllum gluggum, setja alla ofna
í botn og bíða þar til hitinn fer upp í 36
gráður. Þá er farið að nálgast innihitann,
en úti eru nær alltaf 40 gráður!“
Þau Kristján lifa á meðal fólks af
Feðgarnir Kristján Þór og Jóel úti á akrinum. Einn heimamanna er vel vopnaður; byssan er ekki notuð, en hún þykir mikið stöðutákn, segir íslenski kristniboðinn.