SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Blaðsíða 23

SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Blaðsíða 23
28. febrúar 2010 23 Kristján við dæmigerð hýbýli heimamanna í Voito dalnum og annars staðar á þeim slóðum. Jóel Kristjánsson ásamt innfæddum vinum sínum. Fólk er léttklætt í 40 stiga hita. Framkvæmdir við áveituverkefni sem Kristján kom að í fyrra og gaf nokkuð góða raun. kristniboðssambandið. „Hún situr nú sveitt til að læra tungumálið og ætlar síð- an að setja í gang biblíuþýðingu,“ segir Kristján og nefnir að það sé gott dæmi um hverju kristniboðið skilar. „Stundum er talað um að kristniboðar útrými menn- ingu innfæddra að einhverju leyti en áður en kristniboð hófst hér var ekki til ritmál fyrir tungumál Tsemaya en nú er búið að skrifa það niður og þannig að festa tungu- málið í sessi. Fólk kann mjög vel að meta þetta.“ En hvernig skyldi svo kristniboðið sjálft ganga? Snúast Eþíópíumenn til kristni? „Já, kirkjan vex smám saman. Vakn- ingin hefur ekki verið mikil en það sem hefur gerst síðan starfið byrjaði hér í Voito er að um það bil 20 hjón hafa tekið trúna.“ Karlinn snýst til kristinnar trúar, réttara sagt, og konan fylgir með. „Hér ræður karlinn öllu. Þeir líta á konurnar sem vinnudýr.“ Þeir sem snerust til kristni voru hálf- partinn útskúfaðir úr samfélaginu til að byrja með, segir hann, „vegna þess að þeir vildu ekki lengur taka þátt í þeim heiðnu og djöfladýrkandi athöfnum sem hér tíðkast en ástandið breytist smám saman. Kristnir eiga nú hátt í 200 börn hér og þau alast upp við það að guð er til og að boð- skapur Jesú Krists eigi sannarlega erindi við okkur öll.“ Finnst þér mikill munur á þeim sem snúist hafa til kristni og öðrum? „Já, munurinn er greinilegur; þetta fólk er mjög glatt að vera laust undan viðjum samfélagsins, þessum slæmu siðum og djöflinum sjálfum sem ræður öllu í lífi þeirra. Hér er líka stöðugur ótti við að þurfa að fórna til þess að losna við sjúk- dóma eða annað og fólk veit aldrei hvenær er komið nóg. Drykkjuvandamál er líka mjög mikið en mun minna á meðal þeirra kristnu.“ Kristján er mikill áhugamaður um íþróttir, ekki síst knattspyrnu. Hann fer í fótbolta með strákunum í Voito flesta daga. „Það vinsælasta er þegar ég fylli jeppann af strákum og við höfum kapp- leik.“ Hann nefnir stráka en þegar spurt er hvort stelpurnar fái ekki að vera með í fótbolta játar Kristján því. „En þær hafa ekki verið valdar í liðið...“ Virðing gagn- vart konum eykst þó mjög hjá hinum kristnu. „Nánast engin hefð er fyrir fótbolta í Voito enda mikið um þyrna á svæðinu og boltinn springur gjarnan eftir nokkrar mínútur! En við höfum náð að búa til völl, raka svæðið og setja upp mörk og höfum gamla KFUM og K stílinn á þessu; ég mæti með barnabiblíuna undir hendinni og þeir fá að heyra svolítið um Guð áður en byrjað er að spila.“ Hvenær er maður öruggur? Töluverðan tíma tók að venjast aðstæðum í Voito, segir Kristján, „en það eru stór- kostleg forréttindi að sjá börnin sín leika sér með innfæddum börnum og sá hve góð og falleg vinátta myndast. Það er nokkuð sem þau munu búa að. Það er krefjandi að búa þarna, mikið af sporð- drekum og slöngum og því erfitt að vera alveg rólegur – en kannski má spyrja: hvar getur maður verið alveg öruggur með krakka? Við þurfum að minnsta kosti ekki að hafa áhyggjur af umferðinni í Voito!“ Aðeins einn bíll er á svæðinu; jeppi íslensku fjölskyldunnar. Íslendingarnir kaupa mestan mat í Addis Abeba því ekkert fæst í Voito. „Þar er engin búð en við erum með ágætan ís- skap.“ Drykkjarvatn fjölskyldunnar er regnvatn af þakinu sem þau safna í tank og fá nóg, þótt úrkoma sé mjög af skorn- um skammti. Rafmagn er fengið með sól- arrafhlöðu og er enginn skortur á sól. „Við gerum stundum góðlátlegt grín að því að í Addis vorum við nánast á hverjum degi vatnslaus, rafmagnslaus eða símalaus en eftir að við fluttum hingað, sem sumir myndu kalla heimsenda, hefur aldrei vantað rafmagn.“ ’ Eitt af því sem er mest krefjandi fyrir okkur er að hafa sjálf nóg en horfa á aðra líða skort. Hér hefur enginn dá- ið úr hungri en börnin eru illa nærð. Það er erfitt að lýsa ástandinu en maður sér að þeir sem eru duglegir og framtakssamir geta bjargað sér því margar matarholur eru þarna sem annars staðar. Kristján les úr barnabiblíunni fyrir krakkana áður en blásið er til fótboltaleiks í Voito.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

SunnudagsMogginn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: SunnudagsMogginn
https://timarit.is/publication/785

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.