Akranes - 01.10.1952, Qupperneq 34

r
FRAMLEIÐIR: Eldavélar.
Þvottavélar.
Kæliskápa.
Þvottapotta.
Þilofna og fleiri hitunar- og suðutæki.
Leitið upplýsinga hjá:
H.f. Raftwkjaverbsmiðjon
Hafnarfirði. — Símar: 9022, 9023 og 9322.
þar á mörg börn, og hefur átt þar heima
síðan. Hann stundaði sjómennsku og stund-
vun landvinnu, eitthvað mun hann og hafa
fengis þar við verkstjórn.
Árið 1891 er Hallgrímur Tómasson í
Skuld. 1892 er þar Nikulás Árnason, sem
er þar samfleytt í g ár. 1897 er þar Sig-
urður Sigurðsson, siðar á Mel, og er þar
um þriggja ára skeið. Árið 1901 er þar
aftur komin Guðrún Jónsdóttir og Sig-
urður Halldórsson, sonur Halldórs Benja-
mins, en þar er þá hjá þeim Guðrún App-
ollina, dóttir þeirra, á 1. ári, er mun hafa
andast mjög ung. Árið 1903 mun Skuld
hafa lagst í eyði, er þetta fólk byggir á
Fögruvöllum við Suðurgötu, þar sem þess
verður nánar getið. Aldursmunur var mik-
ill á Sigurði og Guðrúnu, eða 19 ár, er hún
var eldri en hann. Um þetta leyti flytur
Sigurður alfarinn til Reykjavíkur, þar sem
hann bjó æ síðan. Þar kvæntist hann
ekkju, — Sigriði Bjarnadóttur ágætri
konu, — og átti með henni þrjú börn.
Son, sem dó á 1. ári, og tvær dætur, sem
báðar eru enn á lífi (ig52).önnur þeirra
heitir Svava, gift kona í Reykjavík. Hin
heitir Bjarnfríður Viktoría, á heima í Vest-
urheimi, og er gift þar íslenzku mmanni.
Hvorug systranna munu eiga böm.
Skuld stóð mjög nærri þar sem nú er
Ásgarður við Kirkjubraut 17.
★
‘ttarmonikan i höndum
nírœðrar konu.
Hinn 4. des. s. 1. átti frú Þórunn í
Höfn, — eins og hún er tíðast nefnd, —
níntíu ára afmæli. Síðast í október kom
ég til hennar andartak, því að ég hélt, að ef
til vill væri hver seinastur að sjá hana og
heyra í þessum heimi.
Þórunn er enn ekkert „blávatn,“ enn
er hún ræðin og röggsamleg og stendur
ekki á svörum hjá henni heldur en fyrr.
Líkamskraftar hafa mikið þorrið, þótt hún
fari flezta daga skamma stund fram
úr rúmi. Sjónin er og mjög farin að láta
ásjá, þótt enn lesi hún eitthvað, en sálar-
sjón hennar er heil og skýr, og skortir þar
ekki umræðuefni eða áhugamál á lífræn-
um efnum, þeim er til góðs megi leiða. Enn
þá er léttleiki og kýmni ofarlega í hug
hinnar niræðu konu, þótt alvaran sé þar
sem fyrr hinn lygni undirstraumur. Ég
hló, þegar hún sagði mér að siðast í „gær-
kvöldi hafi hún þanið harmonikuna í
rúminu með góðum árangri." Því miður
gátum við ekki haft langar samræður að
þessu sinni, en þó nóg til þess, að finna,
að alltaf er söngurinn sami,“ traust á Guði
og góðum mönnum, sem m. a. hafi gert
henni fært að endurtaka sinn sígilda boð
skap, að hún hafi verið hamingjubarn
5 þessum heimi. Og Þórunn er þess full-
viss, að hamingjan haldi áfram að elta
hana og umvefja, eftir að sáhn er „flog-
in“ á annað svið. Þessa trú boðar Þórunn
af fullkominni einlægni og alvöru á þess-
um merka áfanga í lífi hennar. Ég óska
henni til hamingju með þessa björtu lífs-
skoðun, sem raunverulega segir: Að þrátt
fyrir allt og allt, sé lífið bæði hér og ann-
ars heims „nóttlaus voraldar veröld, þar
sem víðsýnið skín.“
Ó. B. B.
Ráðskona Baltkabræðra.
(sýnd í Bíhöllinni 29. og 30. nóv.).
Leikfélag Hafnarfjarðar — sem og áhorfendur
virðast hafa miklar mætur é þessu fremur lélega
leikriti, sem byggt á að vera á hinni alkunnu
þjóðsögu um Bakkabræður. Félagið sýndi þenn-
an leik — bæði í Hafnarfirði og víðar — 86
sinnum á árunum 1943—45. Hefur það nú liklega
verið sýnt um 100 ánnnm, svo ekki er að undra
þótt meðferð þess sé orðin sæmilega góð. Með-
ferð Huldu Runólfsdóttur á ráðskonunni, virð-
ist mér ágæt, svo og ýmissa annarra leikara.
Enda þótt bræðumir væru engir nýmóðins menn
eftir sögunni, virðist mér sumir þeirra vera þama
um of öfgakenndir. Leiksviðið virtist gott. Sýn-
ingamar voru allvel sóttar, og leikumm vel fagn-
að af áhorfendum.
Leikfélag Hafnarfjarðar mun starfa af mikl-
um dugnaði, sýnt mörg góð leikrit, og hafa
ýmsum góðum kröftum á að skipa.
142
AKRANES