Unga Ísland - 01.11.1955, Blaðsíða 10

Unga Ísland - 01.11.1955, Blaðsíða 10
U,«' myrkviíf inurn. Þessi saga segir frá því, hvernig Afríku- drengurinn NANZA bjargaði lífi SAMBA, leikfélaga síns, og fann þeim báðum ný heimkynni hjá „Grand Docteur“ (hinum mikla lækni). NANZA hallaði sér upp að mangó-trénu og horfði álengdar á leik hinna negra- drengjanna á fljótsbakkanum. Eftir skamma stund gekk hann á brott og stefndi í áttina til frumskógarins. Einhvern tíma myndu drengirnir hafa hrópað til hans og beðið hann um að taka þátt í leiknum. „Nanza er í okkar liði,“ myndi einhver þá hafa sagt. „Nei, við völdum hann fyrst og hann er í okkar liði,“ myndi þá annar hafa gollið við. En nú var öldin önnur. Þó hann gerði ekki nema að standa álengdar, var það nú venja þeirra, að hreyta í hann illyrðum. „Hypjaðu þig burt, Nanza, eða ætlarðu að kalla illa anda yfir okkur líka?“ var nú venjulegasta ávarpið. Og þá 'var ekki annað að gera, en að haltra í burtu. Nanza stakk við á öðrum fæti, enda voru á þeim fætinum opin kaun, sem vætlaði úr og vildu ekki gróa. Galdra- læknir kynþáttarins sagði, að illur andi hefði valdið þeim. Hann hafði fengið Nanza töfrapoka til að bera í bandi á brjósti sér. í þeim poka voru mulin krókudílabein og hlébarðaklær, sem blandað hafði verið sam- an við ögn af rauðri mold. En ekki hafði þetta enn komið að neinu haldi. Lítil negrastúlka, sem varð á vegi Nanza, hljóp skelfd og hágrátandi heim í kofann sinn. Hópur smástráka, sem létust vera að berja stríðsbumbu og dönsuðu villimanna- dans, hættu leiknum, er hann nálgaðist og tóku að kasta að honum spýtnasprekum. Fyrst í stað hafði Nanza tekið sér svona aðfarir nærri, en nú var hann orðinn þeim svo vanur, að hann veitti þeim naumast at- hygli. Hann gekk einmana sína leið og blýstraði lítinn lagstúf, fyrst hátt og hvellt og síðan lágt og angurvært, eins og fuglar syngja stundum. Tilhugsunin um leikfélagann, sem biði hans í frumskógarjaðrinum, kom honum til þess að hraða göngu sinni. Hann staldraði aðeins við á akurreitnum, til þess að safna saman nokkrum kálblöðum, sem konurnar höfðu kastað til hliðar, er þær höfðu tekið upp rófurnar. Blöðin setti hann á hvirfil sér og bar þau þannig til Samba, vinar síns. Samba þýðir pálmi á móðurmáli Nanza. Enda hafði hann fyrst komið auga á litla antilópukiðlinginn undir pálmatré og þessi kiðlingur var nú eini vinurinn, sem hann átti í allri veröldinni. Hann hafði gefið hon- um nafnið Samba. 8 UNGA ÍSLAND
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.