Fréttablaðið - 07.06.2012, Blaðsíða 21

FIMMTUDAGUR 7. júní 2012 21
Útvegsmenn hafa reitt hátt til höggs undanfarnar vikur
og kosta nú óbilgjarnan og vill-
andi áróður gegn áformum lög-
lega kjörinna stjórnvalda um að
breyta stjórn fiskveiða og inn-
heimta eðlilegt og réttlátt veiði-
gjald af útgerðum fyrir afnot af
auðlind í eigu þjóðarinnar.
Fyrir síðustu helgi ákvað for-
ysta Landssambands
íslenskra útvegsmanna
að hvetja félagsmenn til
að brjóta lög um stéttar-
félög og vinnudeilur og
halda skipum sínum
í höfn að loknum sjó-
mannadeginum.
Í umræddum lögum
segir orðrétt: „Óheim-
ilt er og að hefja vinnu-
stöðvun: Ef tilgangur
vinnustöðvunarinnar
er að þvinga stjórnar-
völdin til að fram-
kvæma athafnir, sem
þeim lögum samkvæmt
ekki ber að framkvæma,
eða framkvæma ekki
athafnir, sem þeim
lögum samkvæmt er
skylt að framkvæma,
enda sé ekki um að
ræða athafnir, þar sem
stjórnar völdin eru aðili
sem atvinnurekandi.“
Lög, sem sett eru af Alþingi,
verða og eiga að ná jafnt yfir
alla. Útgerðarmenn standa ekkert
ofar landslögum þótt þeir hafi
ef til vill vanist því um áratuga
skeið að fara sínu fram í krafti
Sjálfstæðisflokksins og Morgun-
blaðsins sem þeir hafa nú eignast
og gert að fréttabréfi sínu.
Þeir ætla seint að sætta sig
við þá einföldu staðreynd að auð-
lindir hafsins hér við land eru
eign þjóðarinnar og kjörnir full-
trúar hennar hafa umboð til þess
að ráðstafa henni.
Sanngjarnt gjald til þjóðarinnar
Á frumvörpunum tveimur um
stjórn fiskveiða og veiðigjöld,
sem nú er deilt um á Alþingi, hafa
verið gerðar margvíslegar breyt-
ingar. Tillit hefur verið tekið
til athugasemda og umsagna
og flestar eru breyt-
ingarnar út gerðar fé-
lögunum til hagsbóta.
Þar á meðal hefur hið
sérstaka veiðigjald
verið lækkað umtals-
vert frá því sem upp-
haflega var lagt til og
er nú ráðgert að tekjur
almennings af veiði-
gjöldum verði um 15
milljarðar króna í góð-
æri sjávarútvegsins.
Meðfylgjandi tafla
sýnir meira góðæri
greinarinnar undan-
farin 4 ár en forkólfa
LÍÚ gat dreymt um
haustið 2008 þegar
fjármálakerfið íslenska
hrundi að mestu. Það
er einkennilegt við
þessi skilyrði að hlusta
á stjórnarand stæðinga
á Alþingi hamast gegn
réttlátu veiðigjaldi og
taka undir rakalausar og for-
hertar dómsdagsspár sumra
útvegsmanna. Ég get full vissað
þá um að íslenskur sjávarút-
vegur þolir ágætlega að greiða 15
milljarða króna til samfé lagsins
af áætlaðri 78 milljarða króna
framlegð (EBIDTA) á þessu ári.
Eftir sitja 63 milljarðar sem er
langt umfram meðaltalsframlegð
sjávarútvegsins síðustu 10 árin.
Laun sjómanna og uppbygging á
landsbyggðinni
Útgerðarmenn hafa sagst geta
greitt hærra veiðigjald þegar
á þá hefur verið gengið en hafa
samt verið ófáanlegir til þess að
lýsa því hversu hátt gjaldið megi
vera. Afkomutölurnar tala hins
vegar sínu máli og sýna að 15
milljarðar króna hljóta að teljast
sanngjarnt gjald fyrir nýtingar-
réttinn.
Ljóst er enn fremur að sér-
stakt veiðigjald, sem ræðst af
afkomu greinarinnar, verður
ávallt aðeins brot af því gjaldi
sem útgerðarmenn hafa greitt
hverjir öðrum í kvótavið skiptum
sín á milli eða þegar þeir hafa
leigt til sín aflaheimildir af
hand höfum veiðiheimildanna.
Þá þykir mörgum útvegsmönnum
sjálfsagt að innheimta af leigu-
liðunum 200 til 300 krónur fyrir
þorskkílóið. Nú kveinka þeir sér
undan gjaldi sem verður varla
hærra en 40 krónur fyrir þorsk-
ígildiskílóið. Auk þess er ætlunin
nú að ívilna útgerðum sem mjög
eru skuldsettar vegna kvóta-
kaupa eða sem nemur árlega
1,5 milljörðum króna næstu
árin. Auk þess eru allar smærri
útgerðir undanþegnar sérstaka
veiðigjaldinu eða um helmingur
útgerða í landinu.
Þeir hafa líka haldið því fram
að hærra veiðigjald bitni á
kjörum sjómanna. Þetta hefur
verið hrakið. Launakostnaður
er frádráttarbær eins og annar
rekstrarkostnaður og er því ekki
hluti af þeim stofni sem veiði-
gjaldið er reiknað af.
Eins og ríkisstjórnin hefur lýst
yfir er ætlunin að nota 17 millj-
arða króna af veiðigjaldi næstu
þriggja ára til að fjármagna fjár-
festingaáætlun fyrir Ísland 2013-
2015. Þar er m.a. gert ráð fyrir
nýjum Herjólfi og fram kvæmdum
í Landeyjahöfn. Einnig á að hraða
gerð Norðfjarðar- og Dýrafjarðar-
ganga og efla ný sköpun, skapandi
greinar, atvinnuþróun og sóknar-
áætlanir landshlutanna. Útvegs-
menn ættu að vera stoltir yfir því
að geta tekið þátt í slíkri uppbygg-
ingu innviða samfélagsins með
löglega kjörnum stjórnvöldum í
stað þess að reiða til höggs gegn
svo auðsjáanlegum almannahags-
munum Íslendinga.
Útgerðar-
menn standa
ekkert ofar
landslögum
þótt þeir
hafi ef til vill
vanist því um
áratuga skeið
að fara sínu
fram í krafti
Sjálfstæðis-
flokksins …
gönguskór fást í verslunum
20%
R
kynningarafsláttur
Bankastræti 10 Kringlan Smáralind www.zo-on.is
Sérstök skókynning
fimmtudaginn 7.júní í
verslun ZO-ON Smára-
lind.
Milljarðar ISK Raun Spá
2008 2009 2010 2011S 2012S
Tekjur greinarinnar, útflutningsverðmæti 173,7 205,1 220,2 256,0 276,5
% breyting 18,1% 7,3% 16,3% 8,0%
EBITDA 47,6 63,3 63,6 75,0 78,0
EBITDA % 27,4% 31,0% 28,9% 29,3% 28,2%
Heildarskuldir 564 564 500 440 390
Eigið fé -60 27 59 120 160
VLF, verg landsframleiðsla 1.482 1.498 1.537 1.640 1.763
Útflutningsverðmæti sjávarf./VLF 11,7% 13,7% 14,3% 15,6% 15,7%
Sjávarútvegur
Þegar hátt er reitt til höggs
Sjávarútvegsmál
Jóhanna
Sigurðardóttir
forsætisráðherra
AF NETINU
Staðan
Framboð Þóru geldur fyrir hvað
það virkar stefnulaust – það er
nánast eins og stuðningsmenn
hennar hafi haldið að það væri
nóg að sýna frambjóðandann.
Meðan þetta er svona reikult eru
varla horfur á öðru en að fylgi
Þóru haldi áfram að dala. Hún
hefur líka verið í hlutverki spyrils
í sjónvarpi – það er ekki endilega
auðvelt að fara úr þeirri rullu yfir í
hlutverk þess sem svarar.
Herdís Þorgeirsdóttir og Ari Trausti
Guðmundsson eiga varla mikla
möguleika, en það vekur samt
athygli að boðskapur þeirra virðist
vera hnitmiðaðri en Þóru og það
er ekki ólíklegt að þau sæki á nú
síðustu vikurnar fyrir kosningar.
http://silfuregils.eyjan.is
Egill Helgason
Smala þrælum
til skítverka
Kvótagreifar hyggjast smala sjó-
mönnum sínum um borð í skip
í nótt og sigla með þá til Reykja-
víkur. Til að láta þá mótmæla
nýjum kvótalögum á morgun á
Austurvelli. Í fyrsta sinn í sögu
landsins er fólki smalað til úti-
fundar að hætti einræðisherra
og harðstjóra. Ákvörðunin er gott
dæmi um æði greifanna, yfirgang
og frekju. Sjómenn þora auð-
vitað ekki annað en að láta smala
sér um borð. Annars mundu
þeir missa plássið. Þetta verður
aumasta stundin í sögu íslenzkrar
alþýðu, þegar sjómenn láta skipa
sér að steyta hnefann í átt til
löggjafans. Greifarnir eru vanir að
hafa fólk á kaupi til allra skítverka.
http://jonas.is/
Jónas Kristjánsson