Læknablaðið - 15.12.1987, Page 20

430
LÆKNABLAÐIÐ
Table I. Organ levels of propranolo! in eight cases of fatalpropranololpoisoning. Other drugs found in each case are
shown in the last column (numbers refer to footnote).
Cases Blood Brain Liver Urine Other
no. sex age ng/ml ng/g txg/g txg/ml drugs
1 ......... F 34 14 67 171 0.9 1
2 ........ F 21 97 281 230 15 2
3 ........ M 26 96 64 397 0.3 1,3,4
4 ........ M 22 6 108 418 38 1
5 ........ F 71 5 16 67 - 2,5,6
6 ........ F 67 22 53 330 0.4 2
7 ........ F 37 8 106 600 - 1,2,7
8 ........ F 19 21 12 149 - 1
mean± S.D.: 34±39 88±86 295±174 11 ± 16
1. Ethanol (range in blood 1.26-2.28 g/1 (%o))-
2. Diazepam (range in blood 0.15-0.40 pg/ml).
3. Carbamazepine.
4. Salicylic acid.
5. Bendroflumethiazide.
6. Diphenhydramine.
7. Caffeine
önnur lyf í líffærum hinna látnu með
blettagreiningu á þynnu (thin layer
chromatography), gasgreiningu á súlu (gas
chromatography), vökvagreiningu á súlu (liquid
chromatography) og ljósfallsmælingum í
útfjólubláu, sýnilegu eða innrauðu ljósi
(ultraviolet, visible or infrared
spectrophotometry). Magn própranólóls var
ákvarðað í líffærum hinna látnu með
gasgreiningu á súlu, eins og áður hefur verið lýst
(9). Magn annarra lyfja var venjulega ákvarðað
með gasgreiningu á súlu eða vökvagreiningu á
súlu eins og tíðkast við réttarefnafræðilegar
rannsóknir (óbirtar aðferðalýsingar
Rannsóknastofu í lyfjafræði).
B. Rannsóknir á sýnum úr sjúklingum.
Própranólól var ákvarðað i sermis- og þvagsýnum
með gasgreiningu á súlu. Etanól var ákvarðað
með gasgreiningu á súlu (10) og
benzódíazepínsambönd með vökvagreiningu á
súlu (óbirtar aðferðalýsingar Rannsóknastofu í
lyfjafræði). Ekki var leitað að lyfjum umfram
það sem farið var fram á af læknum
sjúkrahússins.
NIÐURSTÖÐUR
í töflu I eru sýndar niðurstöðutölur ákvarðana á
própranólóli í líffærum 8 einstaklinga, er taldir
voru hafa látist úr própranólóleitrun. Blóð, heili,
lifur og þvag voru tekin til rannsóknar í öllum
tilvikum nema þremur þar sem þvag vantaði.
Miklar sveiflur voru í þéttni própranólóls í
einstökum Iíffærum. Mestar voru þær í þvagi
(0,3-38 pg/ml) en minnstar í lifur (67-600 pg/ml)
(sjá töflu I). Eins og sjá má af töflu I var þéttni
própranólóls að meðaltali meiri í lifur en í heila
og var því þannig farið í öllum einstökum málum
nema einu (Tafla I, mál nr. 2). Meðalþéttni
própranólóls var ennfremur minni í blóði en í
heila og var því þannig farið í öllum málum nema
tveimur (tafla I, mál nr. 3 og 8). Minnst var
meðalþéttni própranólóls í þvagi og var hún
minni en i blóði í öllum tilvikum nema einu (tafla
I, mál nr. 4). Mismunur á þéttni própranólóls í
einstökum líffærum reyndist marktækur nema
milli blóðs og heila og milli blóðs og þvags
(ANOVAR og t-próf).
í öllum tilvikum fundust eitt eða fleiri lyf, önnur
en própranólól, í líffærum hinna látnu (sbr. tafla
I). Etanól kom fyrir í 5 málum og var þéttni þess
í blóði á bilinu 1,26-2,28%o. Díazepam kom fyrir í
4 málum og var þéttni þess í blóði á bilinu
0,15-0,40 pg/ml og þéttni nordíazepams
(aðalumbrotsefni díazepams) á bilinu < 0,05-0,27
pg/ml. Bendróflúmetíazíð, dífenhýdramin,
karbamazepín, koffeín og salisýlsýra komu fyrir í
einu máli hvert og var magn þeirra innan
lækningalegra marka eða minna. Magn
dífenhýdramíns i líffærum hins látna (tafla I, mál
nr. 5) var 2,2 pg/ml í blóði, 16 pg/g í heila og 2,2
pg/g í lifur.
í töflu II eru sýndar niðurstöðutölur ákvarðana á
própranólóli í sermi og þvagi 7 einstaklinga sem
voru til meðferðar á Borgarspítala vegna
própranólóleitrunar. Sermi var sent til
rannsóknar í öllum tilvikum og þvag í þremur.
Meðalþéttni própranólóls í sermi var, eins og við
mátti búast, miklu minni en blóðþéttni
própranólóls við banvænar eitranir, sbr. töflu I.
Munur þessi reyndist marktækur (p = 0,027,
t-próf). Meðalþéttni própranólóls í þvagi var