Morgunblaðið - 31.05.2013, Blaðsíða 38

38 MENNING
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 31. MAÍ 2013
Vörumerki Stellingin sem And-
erson er þekktur fyrir, flautuleikur
á öðrum fæti, eða „á einari“, eins og
börnin myndu orða það.
Helgi Snær Sigurðsson
helgisnaer@mbl.is
Hljómsveitin Jethro Tull var stofnuð
í Luton á Englandi árið 1968 og er
enn að þó liðsskipan hafi breyst heil-
mikið í gegnum árin. Forsprakki
sveitarinnar, Ian Anderson, er eini
upphaflegi meðlimur Jethro Tull og
sannkallaður Íslandsvinur, hefur
komið margoft hingað til lands
og þá bæði til tónleika-
halds og til að njóta
lífsins í faðmi
fölskyldunnar.
Jethro Tull
heldur „best
of“ tónleika á
þremur stöðum hér
á landi í byrjun
júní: í Hofi á Ak-
ureyri 7. júní, í
Höllinni í Vest-
mannaeyjum 8.
júní og í Eldborg
í Hörpu 9. júní.
Valið ekki erfitt
Jethro Tull er oftast
flokkuð með sk. prog-
grokksveitum Breta, þó
svo Anderson hafi aldrei lit-
ið á sig sem rokktónlist-
armann. Enda rokk fullmikil
einföldun á töfrandi og fjöl-
breyttum tónheimi Tull þar sem
finna má tilraunakennt blúsrokk,
klassík, þjóðlagatónlist og djass en
vissulega líka kraftmikið rokk.
Jethro Tull hefur sent frá sér yfir 20
breiðskífur og því hljóta aðdáendur
að spyrja sig hvernig sé hægt að
velja „bestu lögin“ úr ríkulegu laga-
safni hljómsveitarinnar. Það hlýtur
að vera erfitt val, eða hvað, Ian
Anderson?
„Ja, í rauninni ekki. Við gætum
báðir talið upp lögin sem Rolling
Stones leika á sumartónleikum í
Hyde Park, með um 90% ná-
kvæmni,“ svarar Anderson. „Í
fyrsta lagi þá reyni ég að velja,
upp að vissu marki, lög frá ólíkum
tímabilum. Ég spila yfirleitt tónlist
frá fyrstu árum Jethro Tull,
ég leik lag af fyrstu plöt-
unni okkar þegar við
vorum bara blús-
hljómsveit en ólíkt flestum
blússveitum þess tíma reynd-
um við að leika frumsamda tón-
list. Ég samdi lög fyrir fyrstu plöt-
una sem voru í blússtíl, eitt þeirra
verður á lagalistanum og við spilum
lög frá 1968, ’69, ’70, ’71, ’72, lög af
Aqualung og Songs from the Wood frá
’76, Too Old to Rock ’n’ Roll og svo
hendi ég inn nokkrum nýrri lögum,“
segir Anderson og líkir lagavalinu við
þá aðferð að skrifa niður nöfn 40
þekktustu eða vinsælustu laga Tull á
bréfmiða, henda þeim upp í loftið og
tína svo 20 miða upp af gólfinu.
Þreyttur á útvarpslögum
-Eru einhver lög með Jethro Tull
sem þú ert orðinn leiður á að flytja?
„Já. Þau eru mörg og ég hef í raun
aldrei leikið þau á tónleikum. Ég er
orðinn leiður á þeim af því mér leið-
ist að hlusta á þau, býst ég við.
Nokkur laganna minna voru samin
með útvarpsflutning í huga, útvarps-
lög. Lagið „Teacher“, svo dæmi sé
tekið, hef ég eiginlega aldrei leikið
og „Bungle in the Jungle“. Þetta
voru mjög vinsæl lög í bandarísku
útvarpi en mig langaði aldrei að spila
þau. Þegar ég heyrði þau leikin hvað
eftir annað í útvarpi fór ég eiginlega
hjá mér. Ég er meira fyrir að leika
efni af plötum. Líkt og Led Zeppelin
vorum við þekktir fyrir að gera plöt-
ur sem höfðu að geyma mörg lög
sem fengu dálitla spilun í útvarpi en
þau sem fengu mesta útvarpsspilun
voru ekki gefin út í smáskífuformi.
Það voru bara lög sem fólk kunni að
meta, lög eins og „Aqualung“ og
„Locomotive Breath“ í Evrópu,“
segir Anderson.
-Munuð þið leika einhver lög sem
þér finnst þið hafa vanrækt?
„Við leikum lög sem við höfum
vanrækt, t.d. „Hunting Girl“ af
Songs from the Wood, það er á
lagalistanum að þessu sinni. Tvö
eða þrjú laganna höfum við van-
rækt í þeim skilningi að þau hafa
ekki verið vanalega á lagalistum.
Ég hef rætt þetta við strákana í
hljómsveitinni, hvaða lög við eigum
að spila og eitt af því sem við höfum
áttað okkur á í „best of“ tónleika-
ferðinni er að við þurfum ekki að
spila sömu lögin hvert kvöld. Það
sem ég spila eitt kvöld þarf ekki að
vera það sama og ég spila næsta
kvöld.“
Guðum
líkur á
einum fæti
 Jethro Tull heldur „best of“ tónleika
í Hofi, Höllinni og Eldborg  Lög sem
spanna 45 ára sögu  Egill Ólafsson
kemur fram með hljómsveitinni og flyt-
ur m.a. með henni „Brúðkaupsvísur“
Þursaflokksins
Íslandsvinur Ian Anderson
er afar hrifinn af Íslandi og
reynir að koma hingað eins
oft og hann getur. Hann hef-
ur haldið fjölda tónleika hér
á landi og þá m.a. með
hljómsveit sinni Jethro Tull.
Silja Björk Huldudóttir
silja@mbl.is
Norðrið í norðrinu nefnist sýning
sem opnuð verður í Byggðasafninu
Hvoli á Dalvík sunnudaginn 2. júní kl.
14.00, en þar er bærinn Ittoqqorto-
ormiit eða Scoresbysund á austur-
strönd Grænlands í forgrunni. Um er
að ræða farandsýningu sem fer frá
Dalvík til Danmerkur í mars á næsta
ári þar sem hún verður sett upp í ný-
byggðu Norður-Atlantshafshúsi í Óð-
insvéum, en þaðan fer hún nokkrum
mánuðum síðar til Grænlands þar
sem hún verður fyrst sýnd í Ittoq-
qortoormiit og síðan í Tassilaq.
„Fyrir um fimm árum voru
Byggðasafninu Hvoli boðnir all-
margir munir frá þessu svæði. Þar
sem safnið tók á þessum tíma aðeins
við munum úr byggðarlaginu kallaði
það á breytta söfnunarstefnu safns-
ins til að geta þegið þessa muni og
það varð úr að ég ákvað eftir nokkra
umhugsun að Byggðasafnið tæki
framvegis við munum frá vinabæjum
Dalvíkur,“ segir Íris Ólöf Sigurjóns-
dóttir, sýningarstjóri og for-
stöðumaður Byggðasafnsins Hvols á
Dalvík, um tildrög sýningarinnar
Norðrið í norðrinu.
„Þegar farið var að skrá gripina og
kynnast sögu þeirra betur þá fannst
mér saga Ittoqqortoormiit svo spenn-
andi að ég ákvað að búa til sýningu
þar sem hægt væri að miðla þekking-
unni áfram og fræða almenning um
þennan merka vinabæ Dalvíkur,“
segir Íris Ólöf og tekur fram að hún
hafi strax ákveðið að einblína á menn-
ingu austurgrænlenskra kvenna og
barna í veiðimannasamfélaginu á
Grænlandi.
Bjóða upp á námskeið
í perlusaumi
„Þetta er myndræn og symbólísk
sýning sem er þrískipt. Í fyrsta hluta
er fjallað um hvaðan íbúar Ittoq-
qortoormiit komu, hvernig lífi fólkið
lifði og hvernig lífsstíllinn er í dag,“
segir Íris Ólöf og rifjar upp að bær-
inn hafi verið myndaður úr um 70
veiðimannafjölskyldum sem árið
1925 voru fluttar af dönskum yf-
irvöldum um 900 km leið norðaustur
eftir Grænlandsströndinni í leit að
betri veiðilendum. Að sögn Írisar
Ólafar búa í dag um 500 manns í bæn-
um Ittoqqortoormiit og er helmingur
bæjarbúa börn að aldri.
„Í öðrum hlutanum er sjónum beint
að sögu kvenna í bænum. Fjallað um
störf þeirra í veiðimannasamfélaginu
og hvernig þessi störf hafa breyst í ár-
anna rás. Í veiðimannasamfélaginu er
það konan sem verkar selinn, saumar
úr skinninu og skreytir og því mátti
ljóst vera að veiðimaður gat ekki komið
veiði sinni í verð nema hann ætti hand-
lagna konu sem gat skapað verðmæti
úr veiðifanginu,“ segir Íris Ólöf og
bendir á að vegna breyttra lifn-
aðarhátta sé hætta á því að hand-
„Myndræn og symbólísk sýning“
 Störf kvenna og leikir barna í
grænlenska veiðimannasamfélaginu
eru í forgrunni á Norðrinu í norðri á
Byggðasafninu Hvoli
 Ljósmyndir hollenska ljósmynd-
arans Ko de Korte ramma inn far-
andsýninguna sem fer frá Íslandi til
Danmerkur og Grænlands
Ljósmynd/Völundur Jónsson
Stemning Þrjú koffort rúma hvert um sig eitt þriggja þema sýningarinnar.