Þjóðlíf - 01.05.1991, Blaðsíða 44

Þjóðlíf - 01.05.1991, Blaðsíða 44
BÆKUR HÆTTULEGAR FORTÍÐARSÖGUR Fríða Á. Sigurðardóttir Meðan nóttin líður Forlagið 1990, bls. 193 Vissi ekki um hœttur þess að ganga á vit orða, um vald þeirra og töfra, hélt sig geta markað þeim bás. Sest í orðhauga og valið þau úr sem henni hentuðu, hennar lífi (188). Það er Nína sem veit ekki hættur þess að ganga orðunum á vald. Hún rekur auglýsingastofu og er sjálfstæð kona sem telur tilfinningar best komnar í auglýsing- um. Skipulagt líf hennar raskast allt í einu þegar móðir hennar liggur fyrir dauðan- um og það fellur í Nínu hlut að vaka yfir henni á dánarbeðinu. Nína vakir í þrjár nætur en þá þriðju deyr móðir hennar. Næturnar eru lengi að líða og návistin við dauðann verður krefjandi og þung og liðin tíð leitar á hana. GUÐRÚN ÞÓRA GUNNARSDÓTTIR Meðan nóttin líður sver sig í ætt við síðustu bók Fríðu, Eins oghafiðen í henni fetaði Fríða inn á nokkuð nýjar brautir í skáldskap sínum; ljóðrænan og hið óræða verður í fyrirrúmi. Veruleiki draums og hugsana ríkir yfir veruleika raunverulegra athafna. Þetta tvennt, hugsunin og ímyndunaraflið annars vegar og veruleik- inn hins vegar er þó ekki andstæða hvors annars að mati Fríðu heldur rennur það saman og fléttast í eitt. Það er einmitt ekki fyrr en söguhetjur Fríðu viðurkenna þennan samruna að þær ná að lifa sáttar við tilveruna. Nína neitar þessu lengi vel. Veruleikinn er fyrir henni klipptur og skorinn og óræðir hlutir eiga þar ekki heima. Tími Nínu er bein lína og það sem er liðið er liðið og skiptir hana ekki máli, það hefur verið „gleypt af gráðugum tíma, eins og Sunneva, Jakob, Katrín, María, eins og við öll" (144). Það er ekki fyrr en hún vakir við dánarbeð móður sinnar að hún missir allt tak á tímanum. Klukkan hennar seinkar sér, augnablikin verða óendanlega lengi að líða og þenjast út í liðna tíð, að lokum upphefst allt í einn punkt: huga Nínu. Nútíð og fortíð renna saman og í sögulok hefur Nína samþykkt hið liðna, getur ekki annað því hún hefur gert hið forboðna: litið aftur: Við óll hangandi á nafiastrengjunum Og horfi á líkamann írúminu, horfiá lík móður minnar. Horfi íkertaljósin. Loginn svo skín- andi bjartur. Sit hér, Nína, Katrín Sunn- eva. Saltstólpi (193). Líkt og í Eins og hafið eru konurnar, formæður Nínu, sterkar persónur, ákveðnar en ólgandi tilfinningaverur; karlarnir hins vegar flestir ákaflega svip- lausir og lítt lifandi, þeir eru alfarið bak- sviðs. Konurnar breyta ætíð eftir tilfinn- ingum sínum, þær eru mælistikan á rétt og rangt og ekkert fær hnikað þeirra dómi. í þeim er fólginn kraftur sem sigrar dauð- ann, ólgandi lífskraftur sem Nína hefur reynt að hunsa. En sjalið sem er minning Steinunn Sigurðardóttir Síðasta orðið Iðunn 1990,182 bls. Sá íslenski siður að rita ítarleg og frjálsleg eftirmœli vœri fagur og sérstœður, ef betur tækist til en raun ber oft vitni [¦¦¦] A þessu fyrirkomulagi eru þó miklir annmarkar, einkum sá að höfundar minningargreina eru margir hverjir ekki sendibréfsfœrir [...] Hitt erþó algengara og alvarlegra líka, hve oft höfundar skrifa hlœgilegan texta án þess að œtla sér það (bls. 103-104). Ste'munn Sigurðardóttir rithöfundur. 44 ÞJÓÐLÍF
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Þjóðlíf

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðlíf
https://timarit.is/publication/1099

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.