Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1981, Page 52

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1981, Page 52
Tímarit Má/s og menningar umtalsvert. Smámunir í augum þeirra. Nei, um þetta þýðir ekki að tala frekar. Þau verða að láta sér lynda. Hann snýr sér að henni. Augun leiftra. Hann bítur saman tönnum. — Aldrei. Skilur hún það. Aldrei. Hann hvæsir því út úr sér. Þau sitja þögul stundarkorn. Ætla einmitt að fara að halda af stað þegar þau heyra skæran bjölluóm. — Hreinkýrnar. Þær eru 'naumast langt undan. Þau standa upp, leggja hönd að enni og skyggnast um. Þau fá ofbirtu í augu frá sólinni og greina ekki margt. Síðan setja þau bolla og ketil niður og ganga á hljóðið. Þau ganga nokkra metra, stansa og hlusta, halda áfram. Nú eru þau rétt hjá nýja veginum. Bjölluhljómurinn berst yfir veginn. En hvar? Þau sjá ekki önnur spor en djúpar aurkvíslar eftir bílhjól, og breið slitrótt för eftir beltisvélar. Þau ganga með vegarbrún- inni. Hljómurinn frá bjöllunni verður æ skýrari. Það er ekkert lát á honum. Þau stansa og hlusta. Þetta er skrýtið. Ef hreindýr er á beit í ró og næði, heyrist smáhljóð endrum og sinnum. Þessi hljóð eru allt öðruvísi. Svona heyrist aðeins frá bjöllunni ef hreindýrið hleypur. Nei, ekki er það heldur rétt — því þessi hljómur nálgast ekki og fjarlægist ekki heldur. Þau ganga enn nokkurn spöl. Eru komin upp á efsta vegarkaflann og geta horft niður yfir árdalinn, að athafnasvæðinu þar sem verið er að gera stífluna. Þau eru naumast komin yfir háhæðina þegar þau sjá sporin eftir hjörðina. Grábrúnt snjóskvap beggja vegna vegarins. Sporin hverfa inn í gisinn kjarrskóg. Þá koma þau auga á það. — A auðri mýri rétt við kjarrskóginn hleypur bjölluhreinn í hring. Þetta er kálffull hreinkýr. Þau snarstansa. Horfa á dýrið mótt og másandi sem anar í sífellu sama tilgangslausa hringinn á svörtum snjónum. Undan klaufunum kastast mosatætlur og lyngkvistir. Aslákur losar snöruna af öxlinni. Þau nálgast hægt og sjá að tungan lafir þreklaus út úr dýrinu. Fram með tungunni og neðri kjálkanum rennur froða og slý. Dökki skugginn sem lafir milli bakfótanna og slæst til vekur þeim skelfingu. Þau laumast í sífellu nær. Aslákur gerir snöruna upp. Hann verður að kasta af næsta löngu færi. Og hann verður að hitta. Þau fylgjast með lipru tjörugu tóinu meðan það bylgjast gegnum loftið. — í 38
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.