Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1981, Síða 68

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1981, Síða 68
Tímarit Máls og menningar fellur máttlaust. „Þú“ getur gengið en stendur sig enganveginn eins vel og fuglinn. Þessari náttúruspeglun heldur Hannes áfram í kvæði eftir kvæði af fjölbreytileika í aðferð og skynjun sem víð höfum ekki áður kynnst; jafnvel þegar hann yrkir um kjarnorkudauðann og vígbúnaðarkapp- hlaupið gagnast honum náttúran í kringum hann, svo ekki sé minnst á „náttúrulegri“ yrkisefni einsog skáldskapinn, endurminninguna, ástina og dauðann. í spegluninni kviknar líf af fundum skálds og náttúru. Hann getur meiraðsegja blásið lífi í borgina sem hann skynjar þó sem brunna, sem rústir, með því að virða hana fyrir sér „á túni við sjó, um nótt“ og bera hana við himin; borgin fær umgerð og andstæðu sem hún speglar og speglast í — og úr þessu verður meira en sú frelsandi afneitun ein sem borgarskáldskapurinn hefur að geyma þegar best lætur. Hannes er samt ekki hlutlaus þegar hann teflir saman borg og náttúru: Eg geng með sjónum. Desemberkvöld. Og dimmt til jarðar, en blik frá borgarljósum við Sundin. Það er leikið á stórt orgel fast hjá, í fjörunum. Og opinn stendur myrkviðurinn mikli. Alsett klösum kristalharðra geisla er ósýnilegt þykkni þagnarskógarins. Myrkviðurinn er fagur, fjörurnar voldugar. Og orgelið kvistar klámhunda, söngræksni niður. Orgelið stóra, við eyrum mér, rýmir til! (Heimkynni, 20) Hér er afstaðan með náttúrunni jafn afdráttarlaus og óbeitin á borg- inni er augljós, eða kannski réttara sagt: á því mannlífi sem lifað er í borginni. En Hannes lætur sér ekki nægja að tefla saman andstæðum, hann upphefur móthverfuna að nokkru með því að láta náttúruna rýma til: frammundan er eitthvað nýtt, eitthvað annað en það sem er. Þessi bjartsýni er þó ekki tengd samfélaginu, Hannes hefur fengið nóg af „ginningum“ og trúir því ekki eitt andartak að ríkjandi skipulag eigi sér 54
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.