Húnavaka - 01.05.2007, Page 69

II U N AVA K A
67
ekkert var sótt um þessa stöðu og ég var beðin að taka að mér skóla-
stjórnina. Þetta var árið 1968 á miklum breytingatímum þegar m.a. gekk
}'íir sú bylgja að konur ættu ekkert að vera inni á heimilunum heldur úti
að vinna og ættu ekki endilega að læra þessi heimilisstörf því að karl-
menn ættu alveg eins að taka þau að sér. Þetta fór allt fram með slíkum
hraða og eiginlega látum, vil ég meina eftir á að hyggja, að skyndilega
einhvern veginn glataðist þetta nám. Það fækkaði í skólunum svo að skól-
arnir voru lagðir niður hver af öðrum. Alltaf var verið að reyna að gera
einhverjar breytingar og við lögðum mikla vinnu í það að reyna að fínna
eitthvað nýtt til að bjóða upp á en það varð að vera innan þeirra marka
sem við höfðum tök á. Það var ekki um það að ræða að fá einhverja nýja
krafta inn í jretta vegna þess að breytingarnar komu ekki ofan frá. Af
hálfu stjórnvalda var ekkert unnið að því að gera breytingar á þessu
námi. Þá var bara eftir hvað starfsmenn skólanna sjálfra gátu gert innan
þess ramma sem þeir höfðu.
Námskeiðin gerðu gagn í samfélaginu
Við lentum í því að þurfa að breyta náminu í hálfs vetrar nám og nám-
skeið þegar aðsóknin minnkaði þótt auglýst væri eftir nemendum. Næst
var gripið til þess ráðs að halda námskeið fýrir fólk í nágrenninu. Þau
voru gífurlega vel sótt. Þetta voru alls konar námskeið, matreiðslunám-
skeið, vefnaðarnámskeið, saumanámskeið og margs konar handavinnu-
og föndurnámskeið. Þessi námskeið, sérstaklega matreiðslunámskeiðin,
voru sótt bæði af konum og körlum. Mér fannst í sjálfu sér, þótt þetta
væri kannski ekki hlutverk húsmæðraskólans, bæði skemmtilegt meðan
námskeiðin voru og um leið verið að gera heilmikið gagn í samfélaginu.
Þetta var nokkurs konar framhaldsmenntun og það voru m. a. margar
konur i héraðinu sem höfðu verið í skólanum sem sóttu þessi námskeið.
Þau voru líka eini möguleikinn fyrir fólk að hafa aðgang að skólanum
og viðbótarmenntun hér á svæðinu á þeim tíma.
Svo kom að því að ljóst varð að ekki var hægt að halda þessu gangandi
og farið var að vinna í samstarfi við grunnskólann. Við tókum nemendur
í heimavist sem voru í unglingadeild og tóku heimilisfræði sem val.
Endirinn varð sá að haustið 1978 var afráðið að halda þessu ekki áfram
lengur. Þá voru hinir húsmæðraskólarnir ýmist aflagðir eða að hætta að
starfa.
Áiið áður en skólinn hætti hafði ég sótt um orlof. Við hjónin fórum til
Danmerkur og vorum þar í námi í eitt ár. Þegar við komum heim aftur lá
fý'rir að það yrði ekki framhald á Kvennaskólanum en við ákváðum samt
að vera hér áfram og ég fór að kenna við Grunnskólann á Blönduósi. Þá
vorum við bara tvær, ég og Solveig Sövik, eftir af kennslukonunum við
Kvennaskólann og áttum í raun rétt á biðlaunum í eitt ár. En það var far-
ið fram á það að við kenndum á þessu tímabili og kraftar okkar notaðir