Dagblaðið Vísir - DV - 13.12.2013, Qupperneq 22

Helgarblað 13.–16. desember 201322 Fólk Viðtal
Þ
á sést hversu heppinn mað-
ur er að eiga sjálfur góða
foreldra. Maður fæðist ekk-
ert og elur sig sjálfan upp.
Mér finnst svo sjálfsagt að
vera allt í einu farinn að kaupa bleyj-
ur. Allt í einu hef ég mikinn áhuga á
öllu í kringum börn, hvað þau hafa
stækkað og hversu þung þau voru
við fæðingu. Þetta eru hlutir sem
manni var alveg sama um áður.
Það er magnað fyrirbæri að litla ok-
fruman sé allt í einu orðinn einhver
töffari sem brosir til manns og er að
gleðja mann,“ segir Jón með bros á
vör.
Jón Ragnar Jónsson mætir
snyrtilegur til fara í hljóðver sitt við
Ármúla. Lítið bréfsnifsi hefur verið
límt við hlið útidyrahurðarinnar
þar sem stendur Hljóðmúli. Ef ein-
hver skyldi vera óviss um hvar hann
væri að knýja á dyr. Þar skapa Jón
og samstarfsmenn hans tónlistina
sem ratar yfirleitt á vinsældalista
útvarpsstöðvanna. Jón sýnir blaða-
manni hvern krók og kima hljóð-
versins; græjurnar eru margar og
hljóðfærin eru ekki á undanhaldi.
Við fáum okkur sæti í sófa sem er
líklega hugsaður til þess að hægt sé
að kasta mæðinni á milli tónlistar-
leiks.
Afsalaði sér
fyrirliðabandinu fyrir söng
Auk þess að sinna föðurhlutverkinu
og tónlistinni leikur Jón fótbolta með
FH, uppeldisfélagi sínu úr Hafnarf-
irði. Jón hefur haft mörg járn í eldin-
um frá unga aldri, en hvaða áhugamál
vó þyngst á táningsárum?
„Ég held að fótboltinn hafi alltaf
verið í fyrsta sæti hjá mér þangað til ég
byrjaði í Versló,“ útskýrir Jón. „Þá fór
ég í söngleikina og þá komst ég ekki
á allar æfingarnar. Ég þurfti að afsala
mér fyrirliðabandinu. Ég var alltaf
fyrir liði á eldra ári frá 6. flokki upp í 3.
flokk. En í 2. flokki þá var ég ekki á öll-
um æfingum og því ekki til fyrirmynd-
ar lengur. En fótboltinn skilaði mér nú
til dæmis í nám til útlanda.“
Jón útskrifaðist frá Boston Uni-
versity í samnefndri borg í Banda-
ríkjunum árið 2009 og fluttist síð-
an heim. Hann komst inn í skólann
á fótboltastyrk, sem er nokkuð al-
gengt meðal ungra Íslendinga sem
iðka knattspyrnu, og líkaði dvölin
vel.
Liðið yrði ekki Íslandsmeistari
„Það er náttúrulega eitthvað sem
ég mæli með fyrir ungt fólk,“ segir
Jón. „Ég fór í HÍ í eitt ár og mér
fannst ég bara vera eitthvert núm-
er. Þegar ég var kominn til Boston
þá fannst mér gaman í tíma því ég
vildi reyna að standa mig vegna
þess að þjálfarinn var að fylgjast
með mér og kennarinn vissi hver
ég var.“
Jón bendir á að Bandaríkin séu
stórt land og skólarnir séu jafn mis-
jafnir eins og þeir eru margir. Sjálfur
var hann í góðum skóla en á banda-
ríska vísu var fótboltaliðið hans
í meðallagi. „Á okkar svæði vor-
um við fínt lið. En þetta fótboltalið
myndi ekki vinna Íslandsmeistara-
titilinn,“ segir Jón til viðmiðunar.
Missti af
undanúrslitum bikarsins
Meðan á háskólagöngu hans stóð í
Bandaríkjunum kom hann heim á
sumrin og lék með Þrótti Reykjavík.
Fyrrverandi landsliðsþjálfari, Atli
Eðvaldsson, hélt þar um stjórnar-
taumana og hafði trú á Jóni og stillti
honum upp í byrjunarliði. Vegna
skólaskyldunnar ytra gat hann ekki
leikið í byrjun og undir lok fótbolta-
tímabilsins á Íslandi. Sérstaklega
voru það mikil vonbrigði fyrir Jón
að missa af einum leik. „Ég missti
af undanúrslitaleik á Laugardals-
velli gegn KR árið 2006,“ segir Jón
en KR bar sigurorð af Þrótturum í
leiknum, 0–1. „Þá var ég búinn að
taka þátt í bikarævintýrinu en síð-
an varð ég að fara út í skólann,“ seg-
ir hann.
„Þegar ég var alkominn til Íslands
árið 2009 vildi ég fara á heimaslóðir
og athuga hvort ég gæti átt einhvern
séns á að spila með liðinu sem ég
elska, FH. Heimir var það elskuleg-
ur að hann gaf mér leyfi til að æfa,“
segir hann og á við Heimi Guð-
jónsson, þáver-
andi og núver-
andi þjálfara FH.
Besta sumarið í ár
„Ég fór og hitti Heimi og hann sagði
að ég myndi varla spila hjá honum
á þeim tíma, en ég sagðist samt ætla
að taka slaginn,“ segir Jón og lagði
ýmislegt á sig til þess að eiga von
um spilatíma hjá FH-ingum. „Heim-
ir leyfði mér að æfa og ég bætti mig.
Ég æfði tvisvar á dag þann veturinn
og var svona að komast inn í þetta.
Ég spilaði Evrópuleik á móti BATE
hérna heima en sneri mig svo illa
á ökklanum í undanúrslitum bik-
arsins og var frá keppni út tímabilið.
Síðan var ég eiginlega bekkjarsetu-
maður 2011 og 2012.“
Tímabilið í ár er þó hans minnis-
stæðasta á ferlinum. Vegna meiðsla
annarra leikmanna fékk Jón tækifæri
í byrjunarliðinu og greip tækifærið
fegins hendi. Hann lék sextán leiki
á Íslandsmótinu og stóð sig vel með
FH-liðinu sem endaði í 2. sæti.
„Tímabilið í ár var langbesta sum-
arið mitt,“ útskýrir Jón. „Evrópu-
ævintýrið var mjög skemmtilegt.
Þá er maður svo ótrúlega innstilltur
að maður getur ekki annað en spil-
að vel. Þú ert búinn að vera að fara
yfir einhver myndbönd og ert bara
inni á hóteli að hugsa um leikinn á
milli þess sem þú ferð á æfingu. Mér
fannst það frábærlega skemmtilegt.
Ég er mjög þakklátur að hafa fengið
að upplifa það.“
Hinn hvíti Cafú
Jón segist ekki vera hæfileikaríkasti
knattspyrnumaðurinn, en hann
leggi sig fram og sé með mikla
hlaupagetu.
„Ég spila með hjartanu og það
fleytir mér langt,“ segir Jón hógvær.
„Ég er ekkert mesta tækniundur
eða besti spyrnumaður í heimi. Ég
er lúmskur tuddi. Ég er varnarmað-
ur og maður þarf að stoppa and-
stæðinginn. Ég hef alltaf verið þeim
eiginleika gæddur að ég get hlaupið
rosalega mikið. Ég þreytist því voða-
lega seint. Eins og Björn Bragi, vinur
minn, vill alltaf festa á mig að ég sé
hinn hvíti Cafú þó svo að ég sé ekk-
ert sérstaklega sammála því.“
Kærleiksríkur pabbi
Jón hefur komið sér vel fyrir í Sjá-
landshverfinu í Garðabæ ásamt
unnustu sinni og syni. Þau festu
kaup á íbúð sinni fyrir tveimur og
hálfu ári. Um sama leyti og hann
fékk afhenta lyklana að íbúðinni
varð hann ritstjóri Monitor og gaf
út sína fyrstu plötu, Wait for Fate,
sem sló rækilega í gegn á landsvísu.
„Ég hefði líka þurft að eignast Jón
Tryggva þá til að fullkomna þetta!“
segir Jón en hann lét skíra son sinn
í höfuðið á pabba sínum. Þeir þre-
menningar bera því allir sama
nafn. En hvernig pabbi er Jón, að
eigin sögn?
„Ég reyni að halda í barnið í
sjálfum sér. Það má ekki gleyma
því,“ segir Jón eftir stuttar vanga-
veltur. „Ég er kærleiksríkur og verð
örugglega líka sanngjarn. Ég er
samt alveg smá harður. Ég er ekkert
mættur með snuðið þegar hann
fer að gráta. Hann þarf að gráta og
vera smá töff. Og þó svo að ég muni
dekra við hann að einhverju leyti
þá mun ég samt passa að hann átti
sig á því að maður þarf að hafa fyrir
hlutunum.“
Vináttan skiptir mestu máli
Barnsmóðir Jóns er Hafdís Björk
Jónsdóttir. Hafdís er ári yngri en
Jón og kynntust þau þegar hún hóf
nám við Verslunarskóla Íslands.
Þar var Jón að hefja sitt annað ár.
Þau eru búin að vera saman í ellefu
ár og segir Jón að sambandið verði
aðeins betra með tímanum.
„Við erum bestu vinir, það er
bara þannig. Það skiptir mestu
máli. Áður en hún byrjaði í Versló
„Magnað að verða pabbi“
„Það er svolítið magnað að verða pabbi,“ segir
tónlistarmaðurinn Jón Jónsson sem varð pabbi í
fyrsta sinn fyrir rúmu hálfu ári. Lítill fyrirmyndar-
piltur kom í heiminn og nærist og sefur vel. Og
hlær. Eins og pabbi hans er þekktur fyrir.
Ingólfur Sigurðsson
ingosig@dv.is
„Sony má ekki
vera stelpan sem
heldur mér heitum en
byrjar aldrei með mér
„En þetta fót-
boltalið myndi
ekki vinna Íslandsmeist-
aratitilinn.
Varð pabbi í sumar
Frumburður Jóns og
nafni fær ekki snuðið um
leið og hann grætur.
Sigursælir FH-ingar
Jón fagnaði Íslands­
meistaratitlinum með
uppeldis félagi sínu árið 2012.