Svava - 01.07.1898, Blaðsíða 30

26 ER-V 'pAD FORLÖG, HENDING, HAMINGJA, BDAHVADl
eru svo mörg, að það verður verk atvikains, hendingar-
innar, hvernig þeim lendir saman í það og það skiftið,
og hver afleiðiugin verður. Lög stjórna vindinum, lög
stjórna jafnvægi Jjaksteinanna og hreyfing; lög stjórna
gangi mannsins; en hending og óhapp er það, að mað-
urinn er staddur á, því augnabliki einmitt á þeim stað,
er þaksteinninn fellur á, þegar vindurinn hefir rifið hann
lausan og kastað hon um niður. Hending eu það, að hagl-
liríðin dynur á einmitt þegar orustan er á hægsta stigi
og blindar þann herflokkinn, er var að því kominn að
vinna sigur.
Tilviljanin, hendingin verður til—fæðist—fyrir sam-
verkan margra laga og afla, og hún, samverkanin, vtrð-
ur a/tur d sama augnabliki lögum hdð. Hinir mestu við-
burðir mannkyns-sögunnar hafa leitt af þess háttar íil-
viljunum sem hagl-hríðum, stormum, rigningum, ogsv.
fr. En tilviljun virðist hafa verið í þjónustu æðra valds
og hafa starfiið jafnt og þétt í þroskunar-áttina. Tilviljunin
ór einuig lögum háð. Hamingja oghepnieru bara þjón-
ustugyðjur. Forlögin sjálf eru þjónn. Það er til ‘vald,
sem stöðugt starfar með réttvísi, sem er æðra öllu öðru
afli, og sem notar öll önnur öfl smátt og smátt til að fram-
kvæma áform sín.
Þeir hafa allir saman rétt fyrir sér í því, er þeir segja