Fiskifréttir - 14.12.2001, Blaðsíða 49

FISKIFRÉTTIR 14. desember 2001
49
TOGVEIÐAR
Löndunarbannið i Bretlandi rofiö!
iti. »M. Hmmlurf»jnr JJ, aVl4b<? )«}]
Pttoliw)41« U«rxunVI»i<lat >
Grimsbyskipstjórar segja iiskinn
vera veiddan í landhelgi
I
Byrjaðað landa úrlngólfi
Arnarsvniíuóli
Pr4 fiíttarlluia MIJ. I UreUan.li
Ctlttany. tL sfct. — br*»r ti>t«rlnn iMólfor Anums frt
|))fc|irlfc ÚM i o* tSiHi upp flunitxrflKt *orram» l
u»im. vai iu*«uwun rVfct IJóal að hrr v« Mnukur totMl i fcr*.
frú kwa Url vl8U|uj>tiu «trax o* hkrux fcom í bítatíu, fcn hlma
aíx*u Uttí 9fcip»tn-t**m 8lro')«n ÍMrUn«**n UM t* t hmonj i
mji «!«»■
* * *
A kafurMkfcinotn M«u fj«tm»r*tr blUuarua ta Ah»r/cn4ur
t« rfcfcf m>ir*!f' !>««on tunrpvj *Iuma8«r 161 þfc þ«í*r «»> bo*8
l Itpnn » tjtta Krt Ptjwrnl Olttlrwrn! Mt f}lrn>íl*ri*«ii«rtl
wö*. Bmn- —
f> >«*t b«4» ruríil «1* l «klp>t}ór*fcltf»nam K»lf» fclakk«tao<l.
w Kf*>Ii>* 4<r*lnn b«i**í »rm tfcwUí »fcjlðl úr boamo. ro þaí
tíi timn b«f> *t»8 i fcllri Mfulnnl.
k »n»*n fcww f*r frun h«M *fctp«tWnln »1« am b«8 i *fclp
i*»« Ö»rft«4m« * b»r**í»nnl «kk»r». hT«rkl kom 1«
Jrtfcrtr* tJ) aJmdntU.
■k ie *
ffcfprfjfcflaa rtrrti fri 1«!, hv»r l<*»«!rm htfíl Trttt þttuun
64«hi« «» Mrfv«lur *r hikM». ílAUtutm h*nn þrhtl «1*8-
kifi*{», »8 »!ttan httíl ttrtí vtkMBf tmuo H»kvrlílUfcm»rfc-
Uta £r nsfckwm Wot» »0*0* h»f«t vrr18 UmU8 I n*i(, komu
Wtoitr frt Mn rtljrttlirw* M *»ho*o ÍUklnn ttt Jírt* *«
tnjt «, .*»«» o», hvort (Ukurlna hrtM vf(l8 vttdíar. íjrrtr
IttM fHkVíUtUkiaórkln. A8 þrtfri *tbu«U0 lefclnnl, fullfrto txlr,
tfrflfcittt httt* «1U fbfclnn ln«» flrt«WU»km«fc.mu>n» »*
BoUumt ttn l-w* 1 ln**tf Arniuon. *-ví *»*U *fcJf»t}ir*rnir.
titbfcmbmú VíM4w * íl»*lr**Ji hltl o* undln* b*M Ul Btfi-
MtHtímU MfUf
★ * *
tirtr tlotl tej*r»r v«o t <U* ««41r Ui GrtmA}. ttí lurtt W
** a »t4t bbta triSJa. M*»'' rljrndBrtif úo tr»» *• »* n«»
’*» »« rsohiHt <rt *tlak» I6»duiilitnl 6r
fctítOat rtrtfciBjmum»trtfc*»i<»» 1 CrM.by, Or»*um
“•M V4 ól iiiit* Ul fi,kk.«pm»m« «8 k*»p» <kkl J**"’0"'
»* i mutaa. JUldnr Juniv fcvl frsm. .8 ftrtk»upo«no trtíl a»
*fÖ» tH»r*tttmSuT, fcrfn -brfi»»t !»rtf *8mtom
*»,•' «** .< bian fcomrt »8 «81,
* * *
WVwa ht« Bokfcra blíífcnunrufondi tWdrfl* 1
k» írt þrt, «8 firtTtrrlun h*n. .18 Wfhdlnr* >*■ *** *»»nd.
Wjrhknrtl, hrldof hitl h»nn ««rt »« (>1 firtwturtmnln*, «”
« ArtfcMm ir». Af þrlm wkam ►**</» «»hk*opi»*nn rtfcl
*»"Urt llrtHkert 1 frjmUíUurl, cndfc þótl brnkir UH*t>tUt«itH
*«l ** UIJ* þtUu ckkl u«í*.
Stjufjöo Strfknwoo
>ki|»tjMl i tejritll Aluaf.>nl
„Annaðhvoil iátint við
A-svæðið eða júgóslav-
ftesku hersveitirnar
hverfa úr B-svæðimi“
hínkartrjtl til Hkl. frlt Uro-. r,
UINIJÚNtlM, H. ofcl. — P.ítfc forwtii- «r ut.nriWt«.»brrr«
|HU «a*t) I <U«, *« tUlrt* •tjórnln (*ti *tl hurwd vfr »8 frttn*
* tutóinr Ju«é*Uu þr*« «lnl», aS limdor vrfíl tuMina
um T>lt*tmkl Intun tfcnmnu. fco þé ut&i tunn, a* lutlr wUo
t»ii rtUjríl Ijrlr nlikum v«lr«í»m: i fjnta t»*l »8 lubr fmiJa
ádor A'«v«ríW »111 »*;. W, *8 rllfcf iút**Uviveikír hrrvrrllit lijifo
brott Or ll-»vw'6io»*.
VIMTAI, VIB BF.l-rr.tt rrwwgeit. ,n ÍUiif IrtKju |u8. -
1 d*« 4tn fiíltartttri nc-jitrr Aí iekum *k*l þrs» *r<l8, »8 »4».
Minln) vtB forjrettrriSíu'rrnn.l r* tatfenjwtWl.tiftljikl* tundatirtn
frr þúl h*r » rftlr-, h» i bertlfuil d»*l«t rr vlíMrt,
~ llv»d vitjin pfc P>ti* om þi tf (II etdrlUlmU jkjlii dr*ja.
upfó>tuh«u Júj*o*Uu» »8 dtilu
kðitnr komi tjinan !tl foiid* tit
n8 rmía Tr:«i,v»ml«mi!4f |
—• tím ml.tjsn Mptaintx,- !»*(« r
lUlike rijArntn III. »8 *!&ui}
fuuduf yiíi eionitl Iwidiiui liilrt FBANKFVBT. It okl. — (i
þe»* »8 afceia úr um tf nfniiS b-r* I f u,( r*UI !lir*v*l Iri hrtyUka
srinnkf o* omhvtfHi hrnnar. - j tm,»íu»l«u (Ub«iu * trí i n*.
42,flugslysið
imrtwfe ffi'íSfefcMJnú V“J“?aÍ^hwÍJmS*■K*™1,*'f"'**ÍÍ|!2 "**
' lyrríd** v«r l.jiuj Jd- T.Ú1 A‘*v*a”?8íi|ð*T htnmHrfU »flrtdta(om il «•
- »ð v>4 H
m A-»v»8i8 rtUJúlú
uSm' iUtvnwW hrrlnn um
ínhrt. «» OWt GuSmuedrtoh, ’ ' , __
Nntdur-WrgtfTln**. vnr koiinn ERC VIBfJCNlB
fltari, J'i hflt fldrvviitlníarwfwt, Tlt BOkfcurr* dcírS* o* öjpokU
I «f linnl vnrn, tnrurt.
— nu*an. *tm var trrjrja
hiejfU. »f rnnvilr tfrj, mkrt
oilnfilu tfllr >8 hfin nl
komln * taft.
!>«tu er «1 nwri hitlnr thif*
þín'fmisur B«tt-' undlr ejfcutatkj, Jú**»to(-*f o* »«y*» wm orfWt twfur 6 Pmm-
(ÚUntt, kojinn fnrmaflur J>o!rr- |t*Hr. ffirú 1 fcrtfu*6»*ur M<*'« «*«*»•« l »**unW W*
«r ní-fador, en Hctíl Jfinajmn. um »l»um l>! »tu8nw** --Önai* i***' ,”J,b4r"íc?”**m '"X*. ,
þin*m»ður H»»««rtn*i, v« fcOJ- V4r drelft ílaífUum á A-*T*8-.Jrt« t»> SUtt-i h6 J*P»b. ífirujt
|)«n fltari- . 'inu. þ*t *m t*ví vtr hardt«*» blna «■ lúnl V.______________________________
kom 1 bor*inni I d»*. þiprr þú«.
Siðustu frúttiri
Tii annars rikis
Heilbrígðisfulltrúinn í Grimsby
þrjóskos! við oð gefo út vottorð
SEIUDXRÁÐ ÍSLANDS MÓTMÆLIR
.... . . ■ .. iili i n_,i..ji
Elnfc**ke>» frí Mtiúrilwn Mbl ! Brrtlandl,
ftm mtSnn-tll f nfitl byrjuðu »80 h»lngrvcrkainran »8
Forsíða Morgunblaðsins 15. október 1953.
hafði ekki á móti því að miðla upp-
lýsingum til annarra þegar ég var í
fiski ef eftir því var leitað. Sumir
skipstjórar lugu jafnvel að vinum
sínum á næsta skipi hvar þeir væru
og þeir þóttust aldrei fá einn einasta
titt þótt þeir væru að mokfiska.“
Besti túrinn var saltfisk-
túr til Grænlands
Eftir að nýsköpunartogararnir
komu til landsins fór blómatími
síðutogaranna í hönd. Sigurjón
sagði að á fyrri hluta 6. áratugarins
hefði verið miklu meira fiskirí en
síðar varð á Islandsmiðum og tog-
ararnir höfðu einnig mikla mögu-
leika á því að sækja á fjarlæg mið
t.d. við Grænland og Nýfundna-
land. Þessi mið lokuðust smám
saman. Auk þess var togurunum
stjakað utar og utar á heimamiðum
eftir því sem árin liðu. Þeir enduðu
því á að berja aftur og aftur á sömu
miðunum heima. „Þegar best lét
fengum við iðulega rúm 300 tonn
af ísfiski í veiðiferð á Islandsmið-
um. Besti túrinn sem við fórum á
Ingólft Arnarsyni var á hinn bóginn
til Grænlands en þá komum við
heim eftir 32 daga með 360 lestir
af saltfiski, dallurinn tók bara ekki
meira. Það kom fyrir að við fyllt-
Sigurjón á tali við ævintýramanninn Dawson um borð í Ingólfi Arn-
arsyni í söluferðinni frægu 1953 þegar löndunarbannið í Bretlandi
var rofið.
í einni aflahrotunni á miðunum við Grænland brá Sigurjón sér út á dekk til þess að moka fiski niður í
lestar þar sem gert var að honum og hann flattur. Efst á myndinni má sjá að byrjað er að salta á dekk-
inu.
með sér að vera mikill ævintýra-
maður enda held ég að Þórarinn
hafi verið á varðbergi gangvart
honum. Við fengum einnig blaða-
menn um borð og þurftum að svara
spurningum þeirra. Þeir vildu vita
hvar við hefðum fengið aflann því
þeirri sögu hafði verið komið á
kreik, sem var auðvitað hreinn
uppspuni, að við hefðum veitt hann
innan íslenskrar landhelgi og þetta
væri því ólögleg veiði. Þórarinn
Olgeirsson var betri en enginn í
þessu máli. Hann beitti sér fyrir því
nokkrum vikum seinna að löndun
var stöðvuð þegar Dawson gat ekki
staðið í skilum og gat afstýrt því að
íslenskir útgerðarmenn sköðuðust
á viðskiptunum við Dawson,“
sagði Sigurjón.
Eins og hver annar túr
Við komu Ingólfs Arnarsonar til
Reykjavíkur úr þessari söluferð til
Englands var áhöfninni fagnað eins
og þjóðhetjum. „Það var gaman að
þessu en í mínum augum var þessi
söluferð aðeins eins og hver annar
túr. Allur spenningurinn var í fjöl-
miðlum og hjá fólki sem fylgdist
með blaðaskrifunum en það fór allt
að mestu leyti fram hjá okkur,“
sagði Sigurjón. Hann gat þess að
mikil eftirsjá hefði verið að því að
missa möguleikann á að sigla til
Englands en bót var í máli að
markaðir í Þýskalandi voru opnir.
Þýskalandsmarkaðurinn hafði auk
þess þann kost að þar fékkst gott
verð fyrir karfa og ufsa sem ekki
þýddi að koma með til Englands.
Siglingarnar
styttu veturinn
Ingólfur Arnarson fiskaði aðal-
lega í ís og oftast var siglt með afl-
ann en einnig var landað hér
heima. Veiðiferðirnar stóðu yftr frá
viku upp í 10 daga en sá tími tvö-
faldaðist þegar siglt var með afl-
ann. Engin sérhæfing var í veiðun-
um en þeir voru að eltast við þær
tegundir sem gáfu sig til hverju
sinni. Sigurjón sagði að það hefði
verið mjög vinælt að fara í söluferð
erlendis og þá hefðu aldrei heyrst
gagnrýnisraddir að verið væri að
flytja aflann óunninn úr landi enda
var litið á ísaðan fisk sem verð-
mæta útflutningsvöru. „Þetta var
líka mikil hvíld fyrir skipstjórann
og áhöfnina, sérstaklega að vetrar-
lagi. Siglingarnar styttu veturinn
mikið og manni fannst alltaf vera
bjartara þegar komið var til baka.
Verð var líka yfirleitt það hátt á
mörkuðum erlendis að það borgaði
sig að selja þar þrátt fyrir frátafirn-
ar.“
Samheld áhöfn
Eins og fram hefur komið var
Sigurjón einn fengsælasti skipstjóri
á sínum tíma og hann var spurður
hvort ekki væri óhætt að ljóstra því
upp nú hver væri galdurinn á bak
við aflasældina og hvaða leynimið
hann hefði sótt sem gáfu honum
betri afla en öðrum. „Það sem
skiptir kannski mestu máli er að
hafa samhelda skipshöfn en ég átti
því láni að fagna að halda sömu
mönnum um borð með mér um
langan tíma og sumir voru með mér
alla tíð. Grímur Jónsson, 1. stýri-
maður, var með mér alla tíð og
fleiri um borð. Þetta skipti held ég
sköpum. Hins vegar átti ég aldrei
nein leynimið en við sóttum oft aft-
ur á slóðir þar sem við höfðum ein-
hverntíma fengið ftsk áður. Annars
vorum við alltaf á einhverju flökti
allt í kringum landið. Ég fylgdist
með því hvar aðrir voru að fiska og