Strandapósturinn - 01.06.1985, Side 62

og kvaðst heita Gestur. Vélaði hann son Skeggja til að veita sér
vetursetu. Lét Skeggi sér fátt um finnast, en lét þó kyrrt liggja.
I raun var þessi gestur Bárður Snæfellsás.
Um vorið fór Gestur göngumaður í burtu og þakkaði Eiði, syni
Skeggja, vistina, en um haustið er Þórdís var í seli fæddi hún svein,
er hún lét heita Gest eftir föður sínum. í selið kom kona nokkur
og bauð að taka við drengnum og fóstra og lét Þórdís það af
hendi. Kona þessi mun hafa verið Helga, dóttir Bárðar Snæfells-
áss, sú er farið hafði til Grænlands á ísjaka.
Skeggi gifti Þórdísi dóttur sína Þorbirni Grenjaðarsyni, frá Mel-
um. „Setti Þorbjörn þá bú saman í tungu fram frá Melum.“
Þar mun vera átt við Grænumýrartungu. „Váru þau ekki lengi
ásamt áður en þau gátu tvá sonu. Hét inn eldri Þórður en inn
yngri Þorvaldur. Þeir voru báðir efnilegir menn og bar Þórður þó
langt af. Þorbjörn gerðist auðugur maður að gangandi fé svá að
hann hafði í geymslu fimm hundruð sauða.“
Lýkur hér af Þórdísi, dóttur Miðfjarðar-Skeggja að segja.
Miklu fleiri eru örnefnin, hver hóll, bali, laut og brekka hefur
sitt nafn, þó að hér verði látið staðar numið og ekki hafa öll nöfn
jafn mikla og sterka sögu á bak við sig og Þórdísarnibburnar.
Oft hafa fest nöfn við ýmsa staði vegna þess að þar hafa staðið
hesthús, fjárhús, fé drukkið úr læk eða hestar, ær kvíaðar á bala
eða landslagi svipar til einhverra ákveðinna hluta. í Miklagili
standa t.d. tveir klettadrangar og sagt er að það séu tveir tröllkarl-
ar, sem hafi dagað uppi.
Sunnan við bæinn var Lambhústún, þar hafði staðið lambhús,
neðan við það var Kvíabali og nafnið dregið af því að hafðar voru
færikvíar á meðan fært var frá ánum á sumrin. Því var hætt um
1920. Neðan við bæinn var kallað varpi og þar fyrir neðan grund-
ir, efri og neðri. A árunum upp úr 1950 var ræktun aukin svo að
túnið náði þá alveg niður á bakka Hrútafjarðarár og þá lá það
opið fyrir að kalla þá sléttu Árbakkasléttu.
Skammt utan gamla túnsins rennur lækur. Hann heitir Hesthús-
lækur og Hesthúsholt norðan hans. Lækurinn dregur nafn sitt af
því að þar hafði hestum verið brynnt.
60