Strandapósturinn - 01.06.1985, Side 64

fengin í hann reynitré, gulvíðir og ramfang, bláhjálmur og burni-
rót, ásamt mörgu fleiru. Graslaukur var og í garðinum og kúmen.
Það var sem sagt fleira gert í Grænumýrartungu en fóðra ær og
kýr. Er Jakob Líndal á Lækjarmóti var á ferð til Reykjavíkur gisti
hann í Grænumýrartungu eins og flestir ferðamenn á þessum
árum og gaf hann góð ráð og leiðbeindi í garðrækt, enda fræði-
maður á því sviði.
Alla tíð var mikill gestagangur í Grænumýrartungu, sem eðli-
legt var, þar sem bærinn stendur við Holtavörðuheiði að norðan.
Mönnum þótti nauðsynlegt að fá sér hressingu eða gista og leggja
þá snemma á heiðina. Komið gat fyrir, að menn urðu veðurteppt-
ir nokkra daga, t.d. vermennirnir, sem voru að fara til sjós á Suð-
urnesjum.
Kringum aldamótin höfðu menn nesti með sér og tóku upp en
fengu þá kaffi á heimilinu og föt sín þurrkuð. Þetta breyttist þó
fljótt og farið var að hafa mat og kaffi ásamt gistingu eins og á
hóteli, enda var þetta hótel hins gamla tíma og þó hins nýja líka,
því opið var jafnt að nóttu sem degi með mat og gistingu.
Heimafólk gekk úr rúmum á hvaða tíma nætur sem var. Greið-
inn og þjónustan gekk fyrir öllu.
Ég tek mér það leyfi að láta smá minnispunkta fljóta hér með
frá afa mínum Gunnari Þórðarsyni um flutning hans að Grænu-
mýrartungu og uppvöxt þar:
„Það fyrsta sem ég man greinilega eftir eru endurminningar
um flutninginn frá Valdasteinsstöðum að Grænumýrartungu, en
þá var ég 4ra ára að aldri. Man ég, að ég bjó um hornin mín við
lækjarbakka í túninu áður en farið var alfarið í burtu.
Móðir mín reiddi mig alla leið og fylgdumst við með lestinni er
flutti búslóðina. Voru í henni bæði lánshestar og hjálparmaður.
Þegar við komum að Grænumýrartungu var heldur dauflegt yfir
að líta og bær hrörlegur. Hafði ég orð á að þetta væri ljótur bær,
þótti það orð að sönnu og oft vitnað í síðar.
Annars er næsta fátt í frásögur færandi af æsku minni.
Ég tók smátt og smátt þátt í venjulegum störfum unglinga.
Var það þó tiltölulega meira innan-bæjar, þar sem ég var yngst-
ur bræðra og móðir okkar jafnan ein kvenna á heimilinu.
62