Strandapósturinn - 01.06.1985, Side 110

lngólfur Jónsson frá Prestbakkœ
Hrútfirðingaþættir
Borðeyri, kauptún
Borðeyri æsku minnar var ekki svo mjög frábrugðin því sem
hún nú er, — nokkur hús á lágum tanga. Þó voru þar þá þrjú
áhrifaöfl öðrum meiri og hafa tvö þeirra þokað um set. Sýslu-
mannsembættið flutti til Hólmavíkur árið 1938 en Símstöðin flutti
inn að Brú við Hrútafjarðará árið 1952. Kaupfélagið heldur velli
en hefur flutt sumarverslun sína að nokkru inn að Brú.
Símstöðinni stjórnaði flest æskuár mín Magnús Richardsson,
glæsimenni í sjón og raun og þótti drengskaparmaður þá er á
reyndi. Magnús var maður gamla tímans og stundaði þéringar en
bar í brjósti heitt hjarta sem fann til með þeim, sem eigi báru bát
sinn heilan í vör. Því trúi ég að eldri Hrútfirðingar hugsi enn hlýtt
til Magnúsar. Kona Magnúsar, meðan hann bjó á Borðeyri, var
Sigríður Matthíasdóttir og áttu þau tvö börn.
Sýslumannsembættinu gegndi þá Halldór Kr. Júlíusson en hann
sat á Borðeyri í hartnær þrjátíu ár, eða frá 1909 til 1938. Halldór
þótti stór í lund og eigi ávallt við alþýðuskap en röggsamur í starfi
og gráglettinn í svörum. Hlífðist hann ekki við að segja meiningu
sína, hver sem í hlut átti. Má til marks um það segja að eitt sinn
fékk Halldór bréf frá stjórnarráðinu í Reykjavík og var þar m.a.
minnst á Norðfjörð á Ströndum. Hringdi þá Halldór óðar suður
og spurði hvort þeir í stjórnarráðinu þekktu ekki til kennara sem
gæti frætt þá nokkuð um landafræði, því flestir aular vissu að
Norðfjörður væri á Austfjörðum en Norðurfjörður á Ströndum.
Sjálfur kvaðst Halldór ekki nenna að kenna þeim gegnum símann.
Má vera að þeir syðra hafi vandað sig betur með staðarnöfn eft-
108