Strandapósturinn - 01.06.1985, Síða 137

kominn, og tekur til við góðgætið. Þar er rifist um hvern bita og
enginn bróðurkærleikur á ferðinni. En svo hættir drengurinn að
taka innan úr, og fuglinn smá hverfur. Það er orðið hálfdimmt.
Og þeir eru komnir langleiðina í land. Aðeins einn mávur fylgir
þeim eftir. Hann flýgur nokkuð langt fram fyrir bátinn og sest og
bíður svo þar til þeir eru komnir vel fram fyrir. Þá tekur hann sig
upp aftur og flýgur nú lengra fram fyrir og sest. Þetta endurtekur
hann nokkrum sinnum. En svo missir hann líka vonina um að fá
meira í svanginn, og hverfur út í rökkrið.
Hann hafði gleymt sér. Þessi upprifjun hafði átt hug hans allan.
Hann fer út úr trillunni og dokar dálítið við, eins og hann sé að
hlusta eftir einhverju. — Kannski hefur hún líka rifjað eitthvað
upp. — Kannski hefur henni tekist að gleyma hlutskipti sínu um
stund.
135