Strandapósturinn - 01.06.1997, Blaðsíða 109

leggja í áhættusama ferð á bátkænu svo langan sjóveg og tvísýn-
an.
Vera má að Guðjón hafi búið yfir sömu þrá og kona hans þó
ekki færu sagnir af því. En fyrst of fremst sýnir þetta áræði þeirra
hjóna og æðruleysi. Lilja hefur enginn aukvisi verið og um það
líkst bræðrum sínum. Það var ekki í lítið lagst að fara tvö á ára-
bát fram og til baka yflr þveran Húnaflóa til að svaia heimþrá
sinni, að sjá og heyra vini og vandamenn.
En það Sem mest er um vert er að för þeirra fékk góðan fram-
gang og náði tiigangi sínum.
Þar með er þessari frásögn lokið. Með henni vildi ég forða frá
gleymsku þessari einstæðu ferð þeirra Harrastaðahjóna, sem átti
sér stað fyrir um það bil Í00 árum. Frásögnin hefur dregist inn
á nokkuð önnur svið en ég hafði í fyrstu ætlað þegar ég fór að
hugsa um hana og varðveislu hennar. Er sumt af því henni óvið-
komandi, en á þó sinn þátt í aðdraganda hennar í þeim búferl-
um sem áttu sér stað með flutningi manna úr öðrum sveitum
hingað norður í Arneshrepp. Lýk ég þar með þessari frásögn.
Frásögn þessi er hripuð við mismunandi aðstæður í sjúkleika-
basli mínu á þessu sumri. Fyrri hluta hennar hripaði ég drög að
eftir að ég kom heim frá Hveragerði. En frásögnina af ferð
þeirra hjóna yfir Húnaflóa skrifaði ég vikuna sem ég dvaldi á
Hólmavík. Var hún þá orðin í ósamstæðum köflum. Nú hefi ég
hreinskrifað þetta og í samhengi. Hvernig til hefur tekist á ég
erfitt með að dæma um. Hugsunin vill oft hiaupa útundan sér
nú þegar ég er byrjaður að feta iO. tuginn.
Bæ, 21. sept. Í995
* Guðmundur Magnússon frá Kjörvogi kannast vid þessa sögu af ferðalagi
Guöjóns og Lilju yfir Húnaflóa og telur hann a.ð þau hafi ordið að snúa við ífyrstu
tilraun af ánhverjum ástæðum. En ekki vissi Guðmundur hvort það var vegna
hafíss eða veðurs.
Í07