Strandapósturinn - 01.06.1997, Blaðsíða 100

honum vænt um það því að hún var létt undir árum og líka ágæt
að sigla henni eins og einkenndi þessar norsku skektur. Ég fékk
hjá Guðbrandi skektu sem hann átti og svo hjálp frá honum til
að draga lóðirnar sem ég átti í sjó. Ég get þess hérna, að þegar
við fórum að draga lóðirnar var bersýnilegt að allur fiskur var
farinn. Við fengum aðeins örfá ýsusíli.
Það var komið nálægt hádegi þegar þeir voru tilbúnir að fara,
svo að það var ekki við að búast að þeir kæmust alla leið inn að
Reykjum um kvöldið. Þeir réru á tvær árar hvor og miðaði vel
áfram út úr Steingrímsfirði, austur með Gálmaströnd og yfir
Kollafjörð. Þegar þeir komu austur fýrir Ennishöfðann fengu
þeir hægan mótvind af suðri. Tóku þeir barning inn með höfð-
anum að Skriðnesenni og hvíldu sig þar um stund og þáðu veit-
ingar hjá húsbændunum, þeim Jóni Lýðssyni og Steinunni Guð-
mundsdóttur. En þótt drjúgur spölur væri að baki vildu þeir
komast lengra og þáðu því ekki gistingu. Tóku þeir aftur til ár-
anna og börðu fýrir Bitruþörð yfir að Skálholtsvík. Þar gistu þeir
um nóttina hjá Jóni Magnússyni og Guðrúnu Grímsdóttur. Enn
var löng leið ófarin að Reykjum.
Morguninn eftir var komið logn og ágætisveður. Vel hvíldir
eftir góða gistingu hófu þeir að róa síðasta áfangann suður eftir
hinum óralanga Hrútafirði. Náðu þeir inn að Reykjaskóla um
miðjan dag, luku erindum sínum og gistu þar næstu nótt. Þeim
þótti ánægjulegt að gista á Reykjum.
Snemma morguninn eftir fóru þeir á stað frá Reykjum og ætl-
uðu að halda alla leið heim þann dag, sem þeir og líka gerðu,
enda var sama ágætis veðrið. Eitthvað gátu þeir notað segl, sem
létti þeim róðurinn og hraðaði för þeirra.
Það var tekið að skyggja en þó ekki komið kolamyrkur þegar
þeir lentu hér í Naustavíkinni um kvöldið.
Þá var nú þessi langa ferð á enda og gat ekki gengið betur því
veðrið lék við þá. Frá henni er ekki sagt vegna þess að þetta
þætti nein sérstök frægðarför, heldur til að sýna það, hvað menn
lögðu mikið á sig í þá daga án þess að hika, ef þörf krafði. Ann-
ars gat þetta auðveldlega orðið glæfraför hin mesta ef óveður
hefði skollið á þá á leiðinni, hvort heldur hefði verið landátt eða
hafátt, því leiðin frá Smáhömrum í Steingrímsfirði og inn fýrir
98