Strandapósturinn - 01.06.2000, Blaðsíða 153

nefndi Sólcyju, og réri á honum til fiskjar, einkum á haustin.
Gísli átti sæti í stjórn Kaupfélags Strandamanna og var endur-
skoðandi reikninga þess um tíma. Hann var um árabil kjöt-, ull-
ar-, fiski- og gærumatsmaður. I stjórn Sjúkrasamlags Arnes-
hrepps var hann meðan það starfaði.
Guðlaugur Gíslason
Viðtalið við Gísla
Hvenær eignaðist þú fyrst harmoniku ?
Eg eignaðist hana 13 ára gamall og fór fljótlega að geta spilað
létt lög.
Manstu hvernig þessi Jyrsta harmoika þín var?
Hún var einföld og kostaði 6 kr. og 25 aura, það var þægilegt
að eignast harmoníku þá því kaupfélagið flutti þær inn og seldi.
Margir áttu harmonikur hér í sveitinni en flestir spiluðu aðeins
á þær heima hjá sér. Eg hef átt margar gegnum árin, allar
díatóniskar. Áiið 1919 sá ég í piíslista, „Inporteren“ mynd af þre-
faldri Hohner harmoniku sem kostaði 65 kr., og pantaði hana
þó ég sæi næstum enga leið dl að borga, en kaupfélagsstjórinn
Torfi Guðmundsson var velviljaður og ýmsir aðrir urðu mér
hjálplegii'. Fjáröflunarleiðir ungs fólks voru ekki mai gar, en um
1920 var koinin sfldarvinna á Ingólfsfirði, þá fékk ungt fólk dá-
litla vinnu.
Hvað varst þú gamall þegar þú byrjaðir að spila fyrir dansi ?
Eg var fljótur að læi'a lög og var um 14 ára þegar ég byxjaði
að leika fyrir dansi. Nú (1982) hef ég leikið á hannoniku í um
75 ár og haft mikla ánægju af.
Þií hefir fengist við að semja lög er það ekki ?
Jú, öllu má nú nafn gefa. Eg byijaði að leika mér að þessu fyr-
ir tveimur árum eða svo. Eg held að þau séu orðin sjö lögin, flest
valsai'.
Var ekki lagaúrvalið lítið þar sem ekki var útvarp eða grammafónri ?
Jú en það voru ýmis lög sem eldra fólk kunni og mátti nota
151