Fréttablaðið - 19.03.2022, Side 62

Við vorum
rosa
ánægðar
með að
komast í
einvígið og
fyrir fram
alveg sáttar
við að
enda í öðru
sæti og
vorum því
ekkert
búnar að
skipuleggja
okkur.
Lovísa Elísabet Sigrúnardóttir
eða Lay Low er höfundur
framlags Íslands í Eurovisi-
on þetta árið. Hún segist
sátt við að vera á kantinum
í keppninni enda elski hún
ekki sviðsljósið. Sigurinn kom
henni í opna skjöldu en hún
hefði verið sátt við annað
sætið.
Þegar niðurstöðurnar voru
kynntar var eins og ég
hefði ekki alveg meðtekið
það augnablik. Eins og ég
hefði farið úr líkamanum
og ekki áttað mig strax,“ segir Lov-
ísa sem fann þó að þegar heim var
komið gat hún ekki sofnað.
„Ég svaf ekki dúr þessa nótt,“ segir
hún og hlær. „Svo strax morguninn
eftir þurftum við að vera mættar í
viðtal hjá 60 Minutes.“ En starfs-
fólk þáttarins var hér á landi til að
fylgjast með Söngvakeppninni.
Lovísa viðurkennir að sigurinn
hafi komið á óvart. „Auðvitað er
rosalega gaman að vinna. En það
var búið að spá Reykjavíkurdætrum
sigri og stemningin var svolítið í þá
átt. Við vorum rosa ánægðar með
að komast í einvígið og fyrir fram
alveg sáttar við að enda í öðru sæti
og vorum því ekkert búnar að skipu-
leggja okkur,“ segir hún. „Ég kláraði
lagið í frekar miklum flýti og hefði
viljað fínisera það aðeins. Það gafst
enginn tími til þess eftir keppni því
öllu hafði seinkað svo vegna Covid
og þurfti því að senda lagið út strax
daginn eftir. Við fórum því beint í að
finna myndir og skrifa smá æviágrip
um alla í svefnleysinu daginn eftir,“
segir Lovísa, en undirbúningurinn
fyrir stóru keppnina er töluverður
og hún ásamt flytjendunum, systr-
unum Siggu, Betu og Elínu Eyþórs-
dætrum, hafa í nægu að snúast.
Þurfa að endurskipuleggja allt
Lovísa segir erlenda aðila strax
farna að hafa samband og óska eftir
viðtölum. „Stelpurnar eru allar með
sitt líf, fjölskyldu, vinnu og skóla svo
það þarf að endurskipuleggja allt,“
segir hún og það er augljóst að þær
höfðu ekki gert ráð fyrir því að fara
alla leið.
„Mig langaði bara að gera lag sem
ég væri ánægð með. Lag sem myndi
lifa Söngvakeppnina af og vera spil-
að lengur en keppnin stæði. Ég var
ekki að hugsa um að semja lag sem
myndi virka í Eurovision. Það er á
íslensku og rólegt en það er gaman
að heyra frá sérfræðingum úti sem
segja þetta geta verið óvænta atriði
keppninnar. Galdrar geta gerst á
sviðinu eins og gerðist á Söngva-
keppninni. Við erum of boðslega
glaðar að vera að fara út og ætlum
auðvitað að gera þetta eins vel og
við getum. Aðalatriðið er að vera
með fallegan boðskap og í tón við
það hvernig sviðsframkoma stelpn-
anna er.“
Nýbúin að lesa Hallgrím
Texti lagsins Með hækkandi sól er
einkar hugljúfur, en Lovísa segist
alltaf hafa verið ákveðin í að hafa
hann á íslensku. „Mér þætti erfitt
að fara að þýða hann enda svo mikil
íslensk meining í honum. Auk þess
að ég hélt ekkert að við værum að
fara að vinna,“ segir hún og skellir
upp úr.
„Þetta var smá áskorun fyrir mig,
að gera íslenskan texta sem ég væri
ánægð með, því ég hef oftar verið
hinum megin. Gítarriffið og mel-
ódían kom fyrst og lagið var strax
með svolitlum trega og viðlagið
með von, svo textinn tók mið af
því. Ég var örugglega nýbúin að lesa
bókina hans Hallgríms Helgasonar
og fleiri um aðstæður á 18. og 19. öld
og reyndi að setja mig í spor kvenna
á þeim tímum. Segja þeim að þetta
verði betra og líka fólk almennt sem
er að glíma við erfiðleika, þetta er
oft svo svart og maður sér ekki
lausnina,“ segir Lovísa og bætir við
að textasmiðir verði fyrir áhrifum
af því sem er að gerast í samfélaginu
þá og þá stundina. „Það er #MeToo
Ég var í jafnmiklu
sjokki og allir aðrir
Lovísa ákvað
að skora á sjálfa
sig og semja lag
með íslenskum
texta sem hún
hafði ekki gert
oft áður.
FRÉTTABLAÐIÐ/
ANTON BRINK
Björk
Eiðsdóttir
bjork
@frettabladid.is
byltingin, Black lives matter, stríðið
í Úkraínu. Þegar ég sem textann
er stríðið reyndar ekki hafið þó
margir tengi við að þetta sé friðar-
lag. Söngkonurnar eru líka miklar
baráttukonur um mannréttindi,
frið, ást og kærleik sem er einkar
viðeigandi.“
Lovísa segir það ekki hafa hvarfl-
að að sér að standa sjálf á sviðinu.
„Ég er ekki sérstaklega sterk í svona
aðstæðum. Mér líður best að spila í
stofunni hjá einhverjum eða á litlu
kaffihúsi. Að taka þátt í keppni er
mikið álag. En ég ákvað að nota
þennan vettvang til að skora á
sjálfa mig,“ segir hún og bendir á að
keppnin hafi breyst undanfarin ár.
„Ég sá að það eru allir að fá að gera
sitt og ef Hatari og Daði hefðu ekki
tekið þátt hefði ég örugglega heldur
ekki gert það.“
Flúðu túrismann í miðbænum
Blaðamaður slapp yfir heiðina til að
hitta Lovísu á glænýju Gróðurhús-
inu í Hveragerði, en hún afþakkaði
pent að spjallið færi fram heima hjá
henni enda framkvæmdir í gangi
þar, rétt eins og undanfarinn ára-
tug.
En af hverju ætli ungt barnlaust
par, eins og Lovísa og Agnes þá
voru, taki sig upp og flytji úr miðbæ
Reykjavíkur í Ölfusið?
„Við prófuðum í eitt ár að leigja
í Ölfusinu og þá var ekki hægt að
fara til baka. Við bjuggum í kjall-
araíbúð á Hverfisgötunni og það var
að koma gistiheimili á hæðina fyrir
ofan okkur og túrisminn að pikkast
upp svo við eiginlega flúðum,“ segir
Lovísa í léttum tón.
„Þetta voru viðbrigði enda vorum
við alltaf að hitta fólk þegar við
bjuggum niðri í bæ. En eftir að við
f luttum fengum við fólk frekar í
matarboð sem urðu eiginlega bara
gistiboð þar sem spilað var og spjall-
að fram á nótt. Þetta var eiginlega
bara eins og við værum í bústað í
eitt ár, það var æðislegt.“
Framkvæmdir í áratug
Eftir að leigusamningurinn rann
út var ekki aftur snúið og Lovísa og
Agnes, sambýliskona hennar, sáu
hús til sölu í Ölfusinu og keyptu
árið 2013. „Það var strax ljóst að það
þyrfti að gera mjög mikið. Þá hófst
massívt framkvæmdatímabil sem
enn stendur,“ segir hún.
Sonurinn Fróði situr rólegur hjá
okkur meðan á spjallinu stendur.
„Hann fæddist árið 2015 og svo
bættist við dóttirin Móeiður fyrir
tveimur árum svo það hefur hvort
eð er ekkert verið tími til að hanga
á kaffihúsum,“ segir Lovísa alsæl í
sveitinni.
Börnin fara í skóla og leikskóla í
Hveragerði þangað sem þær sækja
alla þjónustu. Svo þó veturinn hafi
verið óvenjusnjóþungur og bæði
heiðin og Þrengslin lokuð nokkuð
oft, hefur það ekki komið alvarlega
að sök.
„Agnes er með bókhaldsþjón-
ustu og með skrifstofu heima auk
þess sem hún er að læra húsa-
smíði á Selfossi,“ segir Lovísa og
viðurkennir að framkvæmdirnar
heima fyrir hafi verið kveikjan að
því námi. „Við erum því ekki að
sækja mikið í bæinn nema að ég
skráði mig reyndar í Háskólann í
vor, í þjóðfræði og þarf stundum að
sækja tíma þó fjarnámið sé enn 
30 Helgin 19. mars 2022 LAUGARDAGURFRÉTTABLAÐIÐ