Morgunblaðið - 26.03.2022, Blaðsíða 32

32 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 26. MARS 2022
✝
Ólafur Bjarna-
son fæddist á
Siglufirði 7. desem-
ber 1947. Hann lést
á sjúkrahúsi Siglu-
fjarðar í faðmi fjöl-
skyldunnar 10.
mars 2022.
Foreldrar hans
voru Bjarni Júlíus
Ólafsson, f. 1. júlí
1905, d. 13. maí
1981, og Kristín
Helga Jóhannsdóttir, f. 6. júlí
1909, d. 6. janúar 1994.
Systkini Ólafs voru Friðrik
Sverrir, f. 22. ágúst 1930, d. 12.
kynntist Sigrúnu Þór Björns-
dóttur.
Ólafur kvæntist Sigrúnu 15.
apríl 1979 en leiðir þeirra skildi
1993. Þau eignuðust eina dóttur
saman, Svölu Júlíu, f. 8. desem-
ber 1980. Sambýlismaður henn-
ar er Gunnar Áki Halldórsson, f.
6. ágúst 1978.
Börn þeirra: Sigrún Sara, f. 9.
ágúst 2015, og Ólafur Þór, f. 24.
maí 2019. Börn Gunnars af fyrra
sambandi eru Diljá Birna, f. 5.
apríl 2001, og Daníel Áki, f. 23.
júní 2007.
Útför Ólafs fer fram frá
Siglufjarðarkirkju í dag, 26.
mars 2022, kl. 14. Útförinni
verður streymt. Hlekkur á
streymi:
https://www.mbl.is/andlat
apríl 1931; Ásta, f.
26. febrúar 1932, d.
25. júlí 1992; Svala,
f. 6. apríl 1937, d.
26. október 2018.
Eftirlifandi bróðir
Ólafs er Hörður, f.
13. apríl 1936.
Ólafur ólst upp á
Siglufirði sem barn
en fluttist til
Reykjavíkur í nám
þar sem hann lærði
pípulagnir og náði hann sér í
meistararéttindi í þeirri grein.
Að námi loknu flutti hann aftur
til Siglufjarðar þar sem hann
Ég trúi ekki að það sé komið
að kveðjustund, elsku pabbi og
það verði ekki fleiri stundir með
þér. Held að maður sé aldrei
tilbúinn að sleppa takinu þótt
maður sé orðinn fullorðinn. Ég
hefði ekki getað beðið um betri
föður en þig elsku pabbi. Þú
gerðir allt fyrir mig, sama hvað
það var, þú varst alltaf til í að
hjálpa mér við allt saman. Við
vorum mjög náin alla tíð en það
byrjaði strax við nokkurra mán-
aða aldur þegar ég var erfið við
að sofna. Þá tókst þú mig í fangið
og ég sat hjá þér og við horfðum
á bíómyndir saman, það varð
svona okkar stund. Við horfðum
saman á bíómyndir alla tíð og þá
aðallega hryllingsmyndir sem
okkur fannst skemmtilegast að
horfa á.
Seinna kynntir þú mig fyrir
sjóstönginni sem varð okkar
sport og stunduðum við það í um
14 ár saman. Þú varst lengur en
ég í sportinu, stóðst þig alltaf
einstaklega vel og varst í því út
af félagsskapnum og ánægjunni
sem það veitti þér. Við eignuð-
umst marga vini þarna þar sem
við ferðuðumst um landið vítt og
breitt til að veiða.
Þegar ég svo eignaðist Sig-
rúnu Söru og þú fékkst titilinn
afi þá held ég að þú hafir aldrei
verið stoltari því þú ljómaðir í
hvert skipti sem þú sást hana og
gerðir allt sem hún bað þig um.
Þú snerist í kringum litlu prins-
essuna. Svo þegar þú greinist
með krabbameinið, þá veit ég að
þú hefðir aldrei farið í þessa að-
gerð, geisla og allar lyfjameð-
ferðir ef hún Sigrún hefði ekki
verið komin í heiminn, því þú lifð-
ir fyrir barnabörnin þín. Svo
bættist nafni þinn við hann Ólaf-
ur Þór og hann var engin und-
artekning. Hann sogaðist að þér
eins og systir hans og áfram
snerist þú í kringum þau og
gerðir allt fyrir þau.
Þú átt örugglega eftir að halda
áfram að hrekkja og bregða okk-
ur eins og þér var einum lagið
enda sagðir þú alltaf að þú mynd-
ir halda því áfram eftir að þú
værir farinn. Þótt við vissum í
hvað stefndi vonaðist maður allt-
af eftir lengri tíma með þér en ég
er samt svo þakklát fyrir tímann
okkar saman og að ég gat verið
hjá þér þegar þú sofnaðir svefn-
inum langa og fórst yfir í sum-
arlandið.
Ég elska þig pabbi minn og
þín verður sárt saknað.
Svala Júlía Ólafsdóttir.
Ég kynntist Óla á unga aldri
þegar hann og Sigrún systir fóru
að slá sér saman. Óli reyndist
mér alltaf vel og var alltaf boðinn
og búinn að hjálpa manni. Óli var
ekki bara hjálpsamur heldur var
hann einnig einstaklega barn-
góður. Það sýndi hann í verki
þegar við Jakob eignuðumst
börnin okkar, hann var alltaf til
staðar og mikill vinur þeirra.
Ekki má gleyma að nefna
ómetanlega aðstoð hans í bakarí-
inu en þar greip hann í ýmis verk
þótt þau hafi ekki endilega verið í
hans sérgrein. Hann mætti 2-3
tímum fyrir sinn vinnutíma í bak-
aríið og byrjaði oftar en ekki
daginn á því að aðstoða okkur
Jakob við að skera brauð, taka til
sendingar eða sinna þeim verk-
um sem þurfti þann morguninn.
Óli var alltaf glaður og hafði
gaman af því að hrekkja fólk og
gerði það óspart í bakaríinu.
Hann var oftar en ekki með alls
kyns fígúrur á sér, hvort sem það
voru gervimýs, rottur eða ein-
hvers konar skordýr sem hann
kom fyrir á ýmsum stöðum til að
gera starfsfólki bilt við.
Þó svo að Sigrún systir og Óli
hafi slitið samvistir hélst Óli allt-
af innan fjölskyldunnar. Það eitt
og sér segir meira en nokkur orð
um manngerð hans. Óli eyddi
flestum áramótum með okkur
fjölskyldunni og er það okkur
sérstaklega minnisstætt því
hann hafði svo gaman af flugeld-
um. Hann mætti til veislu með
ógurlegt magn flugelda meðferð-
is og var fyrstur út þegar byrja
átti að skjóta upp, rétt fyrir mið-
nætti.
Ég gæti setið og skrifað ótal
minningar um Óla, einstakan
karakter sem sárt verður sakn-
að. Elsku Óli, takk fyrir dýrmæt-
an vinskap og alla hjálpina í
gegnum tíðina.
Elsku Svala, Gunni, Sigrún og
Óli, við samhryggjumst ykkur
innilega. Óli skilur eftir sig stórt
skarð í fjölskyldunni en jafn-
framt yndislegar minningar sem
hægt er að ylja sér við.
Elín og Jakob.
Í dag kveðjum við „ÓB“ eins
og við kölluðum hann svo oft.
Hann laut að lokum í lægra haldi
fyrir krabbameininu sem hann
var búinn að berjast við af miklu
æðruleysi eins og honum einum
var lagið. Þegar Óli þurfti að
koma suður í geisla og við hittum
á hann þá upplifði maður aldrei
að hann væri veikur. Þegar mað-
ur spurði hann hvernig hann
hefði það var svarið alltaf „ég er
bara góður“.
Óli var einstaklega góður mað-
ur með mikið jafnaðargeð. Hann
hafði dálæti á lestri og bíómynd-
um, þá einna helst hrollvekjum.
Hann hafði gaman af sjóstöng og
stundaði það sport af krafti í
mörg ár með Svölu frænku. Óli
gat verið alveg einstaklega
hrekkjóttur, maður vissi aldrei
hverju maður átti von á þegar
hann var nærri. Óli var barngóð-
ur með eindæmum og þegar
hann varð afi þá var hann kom-
inn með hlutverk sem hann naut
sín hvað best í. Hann sá ekki sól-
ina fyrir litlu gullmolunum sín-
um. Samverustundir með Óla um
áramót eru ofarlega í huga okkar
en þá var sérstaklega gaman að
vera í kringum hann þar sem
hann elskaði flugelda og
sprengdi alltaf mjög mikið upp.
Elsku Óli, þín verður sárt
saknað. Hvíl í friði kæri vinur.
Elsku Svala, Gunni, Sigrún
Sara og Ólafur Þór, við sendum
ykkur okkar innilegustu samúð-
arkveðjur.
Lýdía, Stefanía (Steffý)
og Þórdís.
Okkur í Sjóstangafélagi Siglu-
fjarðar langar að minnast fallins
félaga, Ólafs Bjarnasonar. Óli
gekk í félagið upp úr aldamótum
og var það eftirminnilegt að þau
feðgin, Óli og Svala, gengu sam-
hliða í félagið og unnu bæði ný-
liðaverðlaun hvort í sínum
flokknum. Voru þau nokkuð dug-
leg að keppa og fóru m.a. á öll
mót um nokkurra ára skeið með
góðum árangri. Óli kom í stjórn
SjóSigl fljótlega og var í stjórn
félagsins í um áratug. Hann
hætti að veiða 2016 vegna heilsu-
brests en hafði alltaf geysilegan
áhuga á sjóstönginni og fylgdist
með okkur og vorum við í góðum
samskiptum allt til enda. Óli var
vel liðinn og skemmtilegur kepp-
andi og vildi nánast allt fyrir
aðra gera.
Við í félaginu vottum fjöl-
skyldu Óla samúð og þökkum
fyrir árin.
Stöfuð segl í geislum glitra,
gamnar liði bylgjuraust;
er sem stýri leiki laust.
Brenneyjar í tíbrá titra.
Tjaldur siglu leggst við naust.
(Guðmundur Friðjónsson)
Fyrir hönd SjóSigl,
Þiðrik Unason, formaður.
Ólafur Bjarnason
✝ Lilja K. Bene-
diktsdóttir
fæddist 30. nóv-
ember 1933. Hún
lést 17. mars 2022.
Foreldrar hennar
voru Benedikt Jó-
hannsson og Mar-
grét Unnur Jón-
asdóttir. Systur
hennar voru Hall-
dóra Jóhanna og
Svava. Hún hóf
sambúð með Árna
Þorsteinssyni og
áttu þau fimm
börn, Jóhann, Ásu,
Halldóru, Elín-
borgu og Unnstein.
Barnabörnin eru
sex og barnabarna-
börnin fimm.
Útförin fer fram
frá Skeggjastaða-
kirkju í dag, 26.
mars 2022, kl. 14.
Við vorum svo lánsöm að fá
að dvelja hjá ömmu og afa á
Bakkafirði á sumrin þegar við
vorum yngri. Amma var alltaf
þolinmóð við okkur, góð og hlý.
Hógvær, tranaði sér ekki fram,
en óskaplega bros- og hlátur-
mild.
Það var gaman að ferðast
með ömmu, hún tók vel eftir og
tók mikið af myndum. Hún var
búin að ferðast um allt Ísland
með fjölskyldunni, oft með felli-
hýsið í eftirdragi. Hún kunni vel
við þann ferðamáta. Á ferðalög-
um vildi hún ekki eyða miklum
tíma í að sitja og slaka á. Hún
vildi vera á ferðinni, nýta tím-
ann og sjá sig um. Hún hafði
sérstaklega gaman af því að
skoða kirkjur og hefur án efa
farið inn í flestar kirkjur lands-
ins. Amma kunni ótrúlega mörg
örnefni, enda bæði athugul og
minnug. Hún hefði eflaust
blómstrað í námi, hefði hún haft
tækifæri til þess.
Þegar hún var komin á átt-
ræðisaldur fór hún í sína fyrstu
utanlandsferð, þær urðu svo
nokkrar á næstu árum. Það var
gaman að fá að sjá önnur lönd
með hennar augum, og hún var
sérstaklega hrifin af skrautleg-
um minjagripum. En henni
fannst alltaf gott að koma heim,
sjá fjallið sitt, Gunnólfsvíkur-
fjall, og hlusta á kríuna, sem
mátti aldrei hallmæla. Blessuð
krían.
Það er ein sterkasta og besta
æskuminning okkar að liggja á
dýnu og bedda við rúmið hennar
ömmu, hlusta á tifið í vekjara-
klukkunni hans afa, lesa Fjöru-
lalla og Hönnu Maríu með lykt-
ina af jurtakreminu, sem amma
bar alltaf á sig fyrir svefninn, í
nösunum. Við áttum bestu ömm-
una og við munum sakna hennar
og minnast með þakklæti og
kærleika.
Og hver á nú að blessa blóm og dýr
og bera fuglum gjafir út á hjarnið
og vera svo í máli mild og skýr,
að minni í senn á spekinginn
og barnið,
og gefa þeim, sem götu rétta flýr,
hið góða hnoða, spinna töfragarnið?
Svo þekki hver, sem þiggur hennar
beina,
að þar er konan mikla, hjartahreina.
(Davíð Stefánsson frá Fagraskógi)
Unnur Margrét og Árni Leó.
Elsku amma mín hefur nú
kvatt þennan heim og mikið
rosalega sakna ég hennar strax.
Ég var svo heppin að fá að eyða
sumrunum með ömmu og afa á
Bakkafirði og þess vegna höfum
við amma alltaf verið svo nánar,
þótt fjarlægðin hafi verið mikil.
Amma var alltaf svo góð og þol-
inmóð, hún bað ekki um neitt en
vildi gera allt fyrir aðra. Hún
vildi ekki láta mikið fyrir sér
fara og það mátti alls ekki hafa
neitt fyrir henni þótt í seinni tíð
hafi ég oft sagt við hana að hún
væri alveg búin að vinna sér það
inn. Amma var bara af þessari
kynslóð, hún vildi hugsa um
aðra og það gerði hún vel.
Amma hafði t.d. stanslausar
áhyggjur af því að ég drykki
ekki mjólk og jafnvel þótt ég
væri orðin fullorðin reyndi hún
enn að gefa mér mjólk og lét yf-
irleitt eins og hún kæmi af fjöll-
um þegar ég sagðist ekki
drekka mjólk. Amma sagði líka
að ég ætti alltaf að fá mér hafra-
graut á morgnana því ég fyndi
svo oft til í maganum og þegar
ég hef tíma til þess að fá mér
hafragraut á morgnana hugsa
ég alltaf að ég sé að gera það
fyrir ömmu. Amma sagði alltaf
að hún væri svo rík og átti þá
við börnin sín og barnabörnin og
nú í seinni tíð barnabarnabörn-
in. Hún bað aldrei um annað en
myndir af börnunum í jólagjöf
en var samt skemmtilega kröfu-
hörð þegar kom að myndum því
myndirnar þurftu að vera góðar.
Ég er nafna hennar ömmu en
samt kallaði hún mig aldrei ann-
að en Björkina sína og þótt ég
hafi aldrei verið hrifin af Bjark-
arnafninu verð ég alltaf Björkin
hennar ömmu.
Elsku amma mín, lífið verður
ekki eins án þín en ég mun
passa upp á að segja stelpunum
mínum margar sögur af lang-
ömmu á Bakkafirði.
Þín eilífðarömmustelpa,
Lilja Björk.
Lilja K.
Benediktsdóttir
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
VIÐ ÞJÓNUM ALLAN SÓLARHRINGINN
Allur arður af þjónustunni rennur til reksturs kirkjugarðanna
Útfararþjónusta í yfir 70 ár
Við tökum vel á móti ástvinum
í hlýlegu og fallegu umhverfi
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi, langafi
og langalangafi,
GARÐAR KARLSSON,
Mánabraut 15, Þorlákshöfn,
lést á Heilbrigðisstofnun Suðurlands
þriðjudaginn 15. mars.
Útförin fer fram frá Þorlákskirkju í Þorlákshöfn þriðjudaginn
29. mars klukkan 13. Þeim sem vilja minnast hans er bent á
körfuknattleiksdeild Þórs Þorlákshöfn, kt. 680312-0950, reikn.
0152-15-200073.
Sigurður Garðarsson Erla Gunnarsdóttir
Þorsteinn Garðarsson Birna Guðjónsdóttir
Emma Katrín Garðarsdóttir Hermann G. Jónsson
Ásdís Garðarsdóttir
Sigríður Garðarsdóttir Jóhannes G. Brynleifsson
Kristinn Karl Garðarsson Þóra Skúladóttir
og afkomendur
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
stjúpmóðir, tengdamóðir, amma
og langamma,
RÓSAMUNDA KRISTJÁNSDÓTTIR,
Rósa,
Roðasölum 4, Kópavogi,
lést á Hrafnistu í Hafnarfirði laugardaginn
19. mars. Útför verður frá Grafarvogskirkju fimmtudaginn
31. mars klukkan 13. Þeim sem vilja minnast hennar er bent
á Ljósið, kt. 590406-0740, reikn. 0130-26-410420.
Stefán Arndal
Kristín Gunnarsdóttir Pétur Júlíus Halldórsson
Auður S. Arndal Vignir Örn Guðnason
Elísabet S. Arndal Hafþór Þórarinsson
Hlíf S. Arndal Jón Sigurðsson
Sigrún G. Arndal Sveinn Pálsson
barnabörn og barnabarnabörn
Móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GUÐRÚN HELGADÓTTIR,
rithöfundur og alþingismaður,
Túngötu 43, Reykjavík,
lést á hjúkrunarheimilinu Mörk 23. mars.
Útför hennar verður auglýst síðar.
Hörður Hauksson María Guðfinnsdóttir
Þorvaldur Sverrisson Aðalheiður Ámundadóttir
Helga Sverrisdóttir Bjarni Ármannsson
Halla Sverrisdóttir Egill Axelsson
barnabörn og langömmubörn
Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma
og langamma,
INGIBJÖRG HANNESDÓTTIR
handavinnukennari,
lést á hjúkrunarheimilinu Seltjörn 13. mars.
Útför hennar hefur farið fram í kyrrþey að
ósk hinnar látnu.
Fyrir hönd aðstandenda,
Guðbjörg R. Guðmundsdóttir