Úrval - 01.12.1976, Blaðsíða 66

Úrval - 01.12.1976, Blaðsíða 66
64 ÚRVAL bæjarins Greenville í Flórída. Vegna þess að faðir hans var mikið að heiman við vinnu fyrir járnbrautirnar fékk Ray aðallega stoð og leiðbein- ingar frá móður sinni. ,,Hún hafði ekki mikla menntun,” segir hann. ,,En hún átti mikið af heilbrigðri skynsemi. Hún kunni dæmisögur um allt mögulegt, og ég lifi samkvæmt þeim enn þann dag í dag. ’ ’ Móðir Charles vann sem vinnu- kona og öðru hvom í sögunarmyll- unni. Þegar best lét hafði fjölskyldan 40 dollara á viku til framfæris, og svo fæddist annar sonur um ári á eftir Charles. En eins og hann segir: ,,Eitt við sveitafólk er það, að þegar það er fátækt, eykst samheldnin. Þegar allir em álíka staddir, hjálpa þeir hverjir öðmm.” Svo vinnusöm og heiðarleg sem fjölskyldan var, hefði hún átt skilið dálitla heppni. En það, sem henti hana, var næstum allt slæmt. Árið 1935 þegar Ray var fimm ára, datt yngri bróðir hans í baðkar og dmkkn- aði, þrátt fyrir ítmstu tilraun Rays til að draga hann upp úr. Svo fór að bera á augnkvilla hjá Ray. Á morgn- ana voru augu hans límd aftur af greftri, svo hann varð að opna þau með höndunum. Stundum hafði hann sárar þrautir í þeim. Sjónin tók að daprast. Foreldrar hans fóru með hann til héraðslæknisins, en hér var þörf fyrir sérfræðing, en til þess vom engir peningar til. Þegar Ray var sjö ára, varð hann blindur — sennilega af gláku. Ray hefði getað sokkið niður í sinnuleysi og lifað sem betlari eftirleiðis. Það sem bjargaði honum var skynsemi og hugrekki móður hans. ,,Þú ert blindur, en ekki heimskur”, sagði hún. ,,Þú hefur misst augun, ekki vitið.” Og með mikilli alúð hóf hún það erfiða verk að gera hann að sjálf- bjarga persónu. Hún lét hann skúra gólf, sópa, jafnvel höggva brenni. ,,Hún kom mér í skilning um, að ef ég hugsaði nægilega mikið um eitthvað, mundi ég finna ráð til að gera það sjálfur. Hún var vön að segja við mig: „Einhverntíma verð ég ekki lengur til að hjálpa þér. Þú verður að hjálpa þérsjálfur.” Ray hafði líka annað til að lifa fyrir: tónlistina. Nágranni átti píanó og byrjaði að sýna Ray, hvernig ætti að spila smá lög, setja saman tóna og mynda samhljóma. Önnur tónlistar uppspretta fyrir Ray var kirkjan. „Sálmarnir, sem við sungum, vom ekki fingrahröðu lögin, sem kölluð er guðspjallamúslk nú,” segir Ray. „Það vom hægir sálmar. Ég var hrifinn af svoleiðis messugerð. ’ ’ Þegar Ray var sjö ára og nógu gamall til að fara í blindraskóla í St. Augustine, hafði hann fengið mætur og talsverða leikni í tónlistinni. Skólinn hvatti hann til að læra á ýmskonar hljóðfæri, og hann lærði nokkur klassísk píanóverk. Svo varð hann fyrir enn einu áfalli — ástrík móðir hans, rúmlega þrítug að aldri andaðist skyndilega. Ray gat ekki grátið, hann gat ekki borðað. Hann
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.