Úrval - 01.12.1976, Page 92

Úrval - 01.12.1976, Page 92
90 LJRVAL og gluggakistan var aðeins örstutt yfir þakinu. Og smám saman var stykkjaþraut- in að ganga saman. Hvers vegna ættu þau yfirleitt að þrjótast inn á skrif- stofu? Þau gátu farið inn á klósett. Þau gátu í senn verið felustaðir þeirra og flóttaleiðir. Hann dró fram tommustokkinn sinn, mældi klósettið í hólf og gólf og hélt svo heim. ÞEGAR ÞAU VORU heilu og höidnu sloppin áfallalaust gegnum eftirlitið við útidyrnar, skildust þau að. Þetta var 28. júlí 1965. Heinz hélt til rakarans og lét klippa sig, Jutta fór með Gúnther inn á hár- greiðslustofu. Þar lét hún líða úr sér um stund. Hún var með stóra tösku með flóttabúnaði þeirra, því þau hjónin höfðu orðið sammála um, að þar sem hún væri kona myndi hún síður þykja grunsamleg og minni líkur til að leitað yrði á henni. Hún sat með töskuna við fætur sér, meðan rúllur voru settar í hárið á henni. Þegar hún settist svo undir þurr- hjálminn og fann hlýjan loftstraum- inn leika um höfuð sér, slappaði hún loks endanlega af. Fram til þ^ssa hafði áætlunin staðist vel. Þau voru í húsinu, og engir pappírar bentu til þess að þau væm þar eða hefðu komið þar. Nú þyrftu þau bara að drepa tímann fram að lokun. Og svo... Hún kipptist við, þegar hár hlátur gall við. Unga stúlkan, sem var að laga hár hennar, stóð með töskuna hennar í hendinni og lét sem hún gæti helst ekki bifað henni. ,,Mein Gott, hvað hún er þung!” sagði stúlkan. ,,Hvað í ósköpunum emð þér að bera með yður?” Jutta hafði steingleymt að bera töskuna með sér, þegar hún fór í þurrkhjálminn. Af ótta við, að hún hefði ekki vald á röddinni, þorði hún ekki að svara. Hún tók við töskunni, borgaði og fór út úr stofunni. Þegar þau mæðginin voru komin fram á ganginn, fann Jútta að hún kreisti haldið á töskunni og höndin skalf. Gúnther var svo spenntur fyrir öllu því, sem þarna var að sjá, að hann tók ekki eftir neinu óvenjulegu við móður sína. Þessi gráa steinhöll var eins og borg í borginni, maura- þúfa með þúsundum iðinna manna og öðrum þúsundum gesta. En þar var fleira en skrifstofur. Gúnther og foreldrar hans sáu ekki íbúðir varð- manna hússins, þau sáu ekki neðan- jarðarbllastæðin fyrir bíla hinna hæst settu, ekki aðsetur öryggislögregl- unnar né slökkvistöðina. En þau sáu fleira en níu ára barn getur numið og rúmað á einum degi: Lyfjabúðina, allar búðirnar, risastóm veitingastof- una. Eftir langar gönguferðir um ganga og búðir létu Heinz og Jutta soninn velja hvað hann vildi borða, og síðan hvað hann vildi sjá. En í bókabúðinni gripu þau bæði andann á lofti, þegar hann fékk að velja sér bók, og bókin, sem hann valdi, bar titilinn „Stökk frá himnum.” Þegar orðið var áliðið dags, héidu þau aftur í veitingasalinn. Gúnther var orðinn syfjaður. Heinz og Jutta vom stöðugt að gá hvað klukkan væri og töluðu fátt, meðan þau létu tímann líða yfir brauðsneið og kaffi- bolla. Klukkan hálf fimm, þegar aðeins var hálftími til vinnuloka, sagði Heinz rólega. ,,Nú, við verðum víst að fara að koma okkur. Hann leiddi Gúnther sér við hönd að lyftunni og þeir héldu upp á fimmtu hæð, þar sem þeir fóm inn á karlaklósett og læstu að sér. Jutta fór upp á sjöttu hæð og fór inn á kvenna-
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.