Upp í vindinn - 01.05.2011, Síða 84

þyrstra verkfræðinema að leita
uppi gylltar guðaveigar, eftir frekar
þurra dvöl í Dubai. Næsta kvöld
var svo haldið heljarinnar partý
á ströndinni og sölsaði hópurinn
undir sig heilan bar sem var svo vel
útbúinn að hafa lítið svið, byggt
einvörðungu úr bambusvið, og
helstu hljóðfæri á staðnum og
var nokkrum hæfileikaríkum
verkfræðinemum smalað upp á
sviðið þar sem þeir héldu uppi
fjörinu iangt fram á nótt, eins
og sönnum Islendingum sæmir.
Að dvölinni í Hua
Hin lokinni tók hópurinn
næturlest til Surat Thani og
ók svo þaðan í Khao Sok
þjóðgarðinn sem staddur er í einum elsta
regnskógi heims. Fyrirhugað var að eyða
tveimur nóttum í frumskóginum, þeirri fyrri
í trjákofum og seinni í bambus-fljótakofum.
Þegar hópurinn kom í frumskóginn var fyrsta
verk að fara og heimsækja noklcra fíla og fá að
fara smá rúnt á þeim um frumskóginn. Því
næst var farið að skoða nokkra freka apa, sem
rifu matinn úr iúkum ferðalanga án þess að
þakka fyrir sig og svo var endað á klukkutíma
langri kanósiglingu þar sem ferðalangar gátu
hallað sér aftur og notið þess að horfa á
stórbrotið landslagið.
Eftir nótt í trjákofunum var haldið
á Rajaprabha höfnina þar sem tveir
bátar biðu hópsins og ferjuðu hann yfir
Cheow Larn vatn í bambus-fljótakofana.
Þjóðgarðsreglur banna mönnum að búa
á landi innan garðsins, en heimilt er að
búa á vatninu, og er það ástæðan fyrir
fljótakofunum sem fljóta alveg upp við
land. Siglingin tók um einn og hálfan tíma
og þegar komið var í kofana var það
fyrsta verk hópsins á stinga sér til sunds í
heitu vatninu. Nutu ferðalangar þess að
leyfa barninu í sér að blómstra í allskyns
leikjum, allt frá kajak siglingum til drullumalls.
Daginn eftir var farið í frumskógargöngu,
ásamt því að þorp fiskimanna var skoðað þar
sem allir búa í fljótakofum með fjölskyldur
sínar og hunda, og síðast en ekki síst var synt í
leðurblökuhelli sem var hreint út sagt mögnuð
upplifun. Hópurinn synti inn í niðadimman
helli, vopnaður vatnsheldum myndavélum og
höfuðljósum, og barði þessa framandi skepnu
augum er hún flaug yfir hausamótum ferðalanga,
síður en svo sátt við þessa truflun og óþarfa birtu.
Þá gat hópurinn komið sér til Phuket.
Framundan var rúm vika af algerri afslöppun við
sundlaugarbakkann og á ströndinni á milli þess
sem ferðalangar fóru í nudd, verslunarleiðangra
og skoðunarferðir. Þó fór hópurinn saman í
eina ferð og var það sigling um hinar víðfrægu
Phi Phi eyjar. Leigður var bátur og var hann
fylltur helstu nauðsynjum, þ.e.a.s. bjór, og mátti
þá dagurinn hefjast. I ferðinni félek hópurinn
að snorka í kristaltærum kóralrifum og vakti
þar trúðfiskurinn hvað mesta lukku. Einnig
var skoðuð eyjan sem sjarmatröllið Leonardo
DiCaprio hljóp um hálfnakinn við upptökur á
kvikmyndinni The Beach á sínum tíma. Þegar
upp á hótel var komið var það fyrsta verk allflestra
að baða sig upp úr Aloe Vera áburði og öðrum
kælandi smyrslum, enda flestir orðnir „well
done“ eftir alla þessa sjómennsku.
Að þessum átta unaðslegu dögum liðnum
var heldur betur farið að styttast í annan enda
ferðarinnar og eldsnemma á sunnudeginum 30.
maí flaug hópurinn frá Phuket til Bangkok, þar
sem óeirðaöldunni hafði loks lægt. Hópurinn
gisti þar í tvær nætur og nýttu flestir þessa síðustu
dagana í Asíu til að sjá hluti eins og Ping Pong
show eða fara í svokallað fiskanudd, en þar dýfir
fólk fótunum ofan í fiskabúr og lætur litla fiska
éta burt dauðar húðfrumur.
Snemma morguns, þriðjudaginn 1. júní,
var svo lagt af stað heim á leið og var fyrsta flug
kl. 8:45. Löng ferð var fyrir höndum og flaug
hópurinn frá Bangkok til Abu Dhabi, þaðan til
London og lenti loks á Keflavíkurflugvelli um
miðnætti, eftir u.þ.b. 18 klst. í loftinu. Það var
því ekki laust við að margir hafi orðið frekar
meyrir þegar þeir heyrðu undurfagra rödd segja á
fallegri íslensku „kæru farþegar, velkomin heim“
við lendingu á Keflavíkurflugvelli.
Þegar litið er til balca á ferðina eru flestir
sammála um það að í Dubai væri mikið lagt upp
úr þeirri ímynd að væra stærstir og bestir í heimi,
Burj Khalifa, hæsca bygging heims