Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Qupperneq 59

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2000 57
Mikill uppgangur var í Ólafsvík
á þessum árum,Hraðfrystihús
Ólafsvíkur tók til starfa, hafnarað-
staða var bætt og komið upp vél-
smiðju ásamt því að farið var að
virkja Fossánna, Rjúkandavirkjun.
Til staðarins komu iðnaðarmenn
og fagfólk sem vann að uppbygg-
ingunni með heimamönnum um
lengri eða skemmri tíma. Ekkert
hótel var þá starfandi í Ólafsvík,
Garðarshúsið sem að hluta til
hafði verið hótel og gistihús
brann til grunna 16. janúar 1946.
Rútudrengirnir hennar
Engin gistiaðstaða var fyrir
hendi. Var því brugðið á það ráð
að koma fólki fyrir í gistingu úti í
bæ. Sigríður var einstaklega lagin
við að finna þá staði sem hent-
uðu hverjum og einum. A hótel-
inu í Félagsheimilinu var sérstök
stemmning. Á þessum árum hafði
bátum fjölgað mikið og fisk-
vinnslan var hafin. Kom þá til
Ólafsvíkur fjöldi fólks. Talið er að
íbúafjöldinn hafi allt að því tvö-
faldast þegar flest var. Á vetrarver-
tíð kom fjöldi Færeyinga ásamt Is-
lendingum allsstaðar af landinu,
Vertíð stóð frá því í janúar og
fram í miðjan maí. Oft voru á
milli fimmtíu og sjötíu menn í
mat. Stundum var tvísetið í saln-
um, hluti þessara manna, þeir
sem voru í beitningu hafði með
sér nesti, var þetta því óhemju
vinna við frumstæðar aðstæður.
Að vertíð lokinni tók ferðamanna
móttaka við og þeir voru margir
útlendingarnir sem fengu gott
viðurværi. Það bera mörg gömul
póstkort vitni um. Á þessum
árum unnu á Hótelinu hjá Sigríði
hjá margar ungar stúlkur sem hún
alla tíð mat mikils, enda var það
ekki á allra færi að stunda þessa
Bára Guðmundsdóttir og Adda Eggerts-
dóttir nteð Siggu en þær störftiðu báðar
hjá henni.
vinnu,svo erfið sem hún var.
Margar þessara kvenna minnast
en í dag hve góður skóli hótelver-
an hafi verið þeim. Með tím-
anum urðu einstakir aðilar fasta-
gestir hjá henni og höfðu sérstak-
an sess í huga hennar, og áttu sín
föstu sæti í matsalnum svo sem
bílstjórar áætlunarbifreiða Helga
Péturssonar sem fljótlega eftir að
áætlunarferðir hófust fengu fæði
og aðstöðu hjá henni. Fyrst Helgi
sjálfur og synir hans „ rútu-
drengirnir“ síðar bættust fleiri í
hópinn. Starfsmenn sýslumanns-
embættisins urðu síðar vikulegir
gestir og Rótarý-klúbbfélögum sá
hún fyrir veitingum í mörg ár.
Nokkra karla
Ymsir einstak-
lingar höfðu
fast fæði allan
ársins hring og
voru eins og
heimilismenn.
Það var gaman
að fylgjast með
þegar hún var að
vinna og undir-
búa veitingar
það var eins og
hún væri að fá
ættingja og vini í heimsókn ekki
viðskiptamenn. Sigríður var ein-
stök afkastamanneskja við alla
matargerð á undraskömmum
tíma gat hún töfrað fram veislu-
borð hvort sem var með mat eða
kaffi. Hún sá um flestar veislur
og opinberar veitingar í bænum í
áratugi og var víðkunn fyrir
rausn sína og myndarskap. Engan
hefur maður heldur séð sýna svo
mikla gleði og ákafa við að
koma að liði og bjarga málum
sem upp komu á hverjum tíma,
það var henni metnaðarmál að
allir gætu notið hins besta atlætis
sem til Ólafsvíkur komu. Sigríður
vann í þessum hótelrekstri á ann-
an áratug, en var ekki tilbúin til
að hætta þó hún eltist og aðstæð-
ur breyttust þannig að honum
var hætt. Fluttist húij þá aftur
heim á Ólafsbraut 44 með
„nokkra karla” sem hún hafði í
fæði.
Ættum fleiri hennar iíka
Jón lést 12. febrúar 1979 þá lá
Sigríður á Sjúkrahúsi á Akranesi
eftir áfall sem hún varð fyrir. Eftir
miklar og strangar æfingar kom
hún heim aftur og tók til við fyrri
iðju, vera með heimilishald og
nokkra menn í fæði, því hélt hún
áfram til síðasta dags. Vinnudagur
Sigríðar var oft langur, og ekki
alltaf spurt um hvort einhver pen-
ingalegur ávinningur hefðist upp
úr öllu erfiðinu. Það var ekki
hennar stíll. Hennar leiðarljós og
markmið var fórnfús vilji við að
hjálpa og greiða götu annarra,
vinna allt eins vel og kostur var á.
Þeir áttu líka gott sem áttu vin-
áttu hennar, þeir voru ekki alls-
lausir.
Sigríður lést á Sjúkrahúsinu á
Akranesi 27. september 1985.
Sigríður var ein þeirra Ólafsvík-
inga sem samferðafólk tók eftir og
mat mikils. Hún naut virðingar
og velvilja allra sem til hennar
þekktu enda vildi hún gera vel við
alla og lagði öllum góðum málum
lið og við hér í Ólafsvík, værum
vel sett ef við ættum fleiri hennar
líka.
Þrjár látnar heiðurskonur, Þórunn Gunnlaugsdóttir, Sigríður og Lára
Bjarnadóttir.