Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Blaðsíða 58

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Blaðsíða 58
56 Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2000 mikið yndi af að dansa. Það er minnisstætt að hafa horft á þau svífa um gólfið í gamla Félags- heimilinu í valsi, ræl og tangó. Oft var farið á ball eftir langan vinnudag og eltki haft áhyggjur af að þurfa að mæta eldsnemma til vinnu daginn eftir. Jón taldi eltki eftir sér að kenna margri smá- stelpunni fyrstu sporin í gömlu dönsunum og sú kennsla hefur dugað margri þeirra vel. Sem ungur maður spilaði Jón einnig á harmoníku fyrir dansi. Þau hjón voru mikið áhugafólk um leiklist, voru stofnfélagar í Leikfélagi Ólafsvíkur og síðar heiðursfélag- ar. Jón hafði mikla leikhæfileika, tók þátt í uppfærslum Leilcfélags- ins. Hann er minnisstæður í mörgum hlutverka sinna svo sem Kétil-Skræk í Skuggasveini, Hjálmari Tudda í Manni og konu. Hann var líka vel lesinn og hafði yndi af að ræða um bækur og segja frá ýmsu skop- legu sem hann var að lesa eða hafði séð í leikhúsi þegar hann fór til Reykjavíkur. Þau hjón stóðu einnig ein- huga að baki slysavarna-og verkalýðsmálum í Ólafsvík, Sigríður tók fullan þátt í starfi og orlofsferðum eldri borgara þegar hún var komin á þann aldur.. Matsala og hótelrekstur Sigríður og Jón voru sam- hent hjón og lifðu í farsælu hjónabandi, þau eignuðust tvö börn Jens sem lést á fyrsta ári og dótturina Mettu, sem alla tíð var sú sem þeim báðum var kærust og báru mesta umhyggju fyrir. Eftir að Metta giftist manni sín- um Bjarna Ólafssyni byggðu fjöl- skyldurnar saman íbúðarhúsið að Ólafsbraut 44. Þar bjó fjölskyldan öll saman þar til Metta og Bjarni hófu búskap í Geirakoti, áður höfðu þeir Jón og Bjarni verið með fjárbúskap hér í Ólafsvík. En þau störf sem Sigríður er þeldctust fyrir hér í Ólafsvík og raunar langt út fyrir bæjar- mörkin voru matsala og hótelrekstur og þjón- usta hennar við gesti og gangandi. Þessi atvinnurekstur hennar átti síðar eftir að bera hróður hennar og Ólafsvíkur víða. Með sérstökum hæfileikum, dugnaði og fórnfysi greiddi hún götu fleiri samferðamanna en við höfum tölu á. Starfið aflaði henni aðdáunar og virðingar fjöl- margra víðsvegar um land. Um 1934 keyptu þau hjón íbúðarhúsið sem nú stendur við Ólafsbraut 46. Þar hófst nýr kafli í lífi Sigríðar. Hún hóf sjálfstæðan atvinnurekstur og byrjaði að selja mönnum fæði ,,var með kost- gangara” eins og það var kallað á þessum árum. Heimili þeirra Sig- ríðar og Jóns var með einstökum myndarskap og alltaf veitt af rausn. Sjálfsagt hefur það verið af þeirri ástæðu að leitað var til hennar þegar koma þurfti fyrir gestum og gangandi. Hún opnaði heimili sitt fyrir öllum sem á fyr- irgreiðslu þurftu að halda. Hún tók á móti öllum af sérstakri alúð og þjónustugleði. Bakaði allt brauðið Eins og nærri má geta voru að- stæður á venjulegu heimili eklci þannig að auðvelt væri að matbúa og bera á borð fyrir fjölda manns. Það var lagt á borð í tveimur eða þrem herbergjum á Ólafsbraut- inni og þeir sátu oft lengi yfir matnum karlarnir, því það var eldtert sjónvarp og ekkert bíó í plássinu. Þá var rætt um alla heima og geima. Allan mat og mjólk varð að bera heim, og hún var létt í spori þegar hún snarað- ist inn eftir Ólafsbrautinni hún Sigga með töskur í báðum hönd- um. A þessum fyrstu árum voru stöðugt hjá henni verkstjórar og kafarar sem unnu að hafnargerð, bílstjórar áætlunarbifreiða ásamt lögreglumönnum sem voru laus- ráðnir til mislangs tíma ásamt þeim sem komu til ýmsra verka til lengri eða skemmri tíma. Eldc- ert bakarí var á staðnum svo baka varð allt brauð og allar kölcur, engar unnar kjötvörur voru til staðar og engar frystigeymslur þannig að allt hefur orðið að vinna heima. Ekki hafði hún neina fasta hjálp, en féklc stund- um lcralcka til að skjótast í búð eða til að vaslca upp þegar mest var að gera og þá borgaði hún alltaf vel fyrir. Sífellt fjölgaði þeim sem á þessari þjónustu þurftu að halda og að lokum hafði hún ekki nægilegt hús- næði að eigin mati. Atvinnufyrirtæki sem þá voru að hasla sér völl þurftu á aðlcomufólki að halda, það varð að ráði að hún tólc að sér forstöðu mötuneytis í Félags- heimili Ólafsvíkur, á vegum K.F. Dagsbrúnar og síðar Jafets Sigurðssonar. Sigga ásamt þremur barnabörnum sínum, Ólafi, Unni og Sigurjóni.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar
https://timarit.is/publication/1990

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.