Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Síða 58

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Síða 58
56 Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2000 mikið yndi af að dansa. Það er minnisstætt að hafa horft á þau svífa um gólfið í gamla Félags- heimilinu í valsi, ræl og tangó. Oft var farið á ball eftir langan vinnudag og eltki haft áhyggjur af að þurfa að mæta eldsnemma til vinnu daginn eftir. Jón taldi eltki eftir sér að kenna margri smá- stelpunni fyrstu sporin í gömlu dönsunum og sú kennsla hefur dugað margri þeirra vel. Sem ungur maður spilaði Jón einnig á harmoníku fyrir dansi. Þau hjón voru mikið áhugafólk um leiklist, voru stofnfélagar í Leikfélagi Ólafsvíkur og síðar heiðursfélag- ar. Jón hafði mikla leikhæfileika, tók þátt í uppfærslum Leilcfélags- ins. Hann er minnisstæður í mörgum hlutverka sinna svo sem Kétil-Skræk í Skuggasveini, Hjálmari Tudda í Manni og konu. Hann var líka vel lesinn og hafði yndi af að ræða um bækur og segja frá ýmsu skop- legu sem hann var að lesa eða hafði séð í leikhúsi þegar hann fór til Reykjavíkur. Þau hjón stóðu einnig ein- huga að baki slysavarna-og verkalýðsmálum í Ólafsvík, Sigríður tók fullan þátt í starfi og orlofsferðum eldri borgara þegar hún var komin á þann aldur.. Matsala og hótelrekstur Sigríður og Jón voru sam- hent hjón og lifðu í farsælu hjónabandi, þau eignuðust tvö börn Jens sem lést á fyrsta ári og dótturina Mettu, sem alla tíð var sú sem þeim báðum var kærust og báru mesta umhyggju fyrir. Eftir að Metta giftist manni sín- um Bjarna Ólafssyni byggðu fjöl- skyldurnar saman íbúðarhúsið að Ólafsbraut 44. Þar bjó fjölskyldan öll saman þar til Metta og Bjarni hófu búskap í Geirakoti, áður höfðu þeir Jón og Bjarni verið með fjárbúskap hér í Ólafsvík. En þau störf sem Sigríður er þeldctust fyrir hér í Ólafsvík og raunar langt út fyrir bæjar- mörkin voru matsala og hótelrekstur og þjón- usta hennar við gesti og gangandi. Þessi atvinnurekstur hennar átti síðar eftir að bera hróður hennar og Ólafsvíkur víða. Með sérstökum hæfileikum, dugnaði og fórnfysi greiddi hún götu fleiri samferðamanna en við höfum tölu á. Starfið aflaði henni aðdáunar og virðingar fjöl- margra víðsvegar um land. Um 1934 keyptu þau hjón íbúðarhúsið sem nú stendur við Ólafsbraut 46. Þar hófst nýr kafli í lífi Sigríðar. Hún hóf sjálfstæðan atvinnurekstur og byrjaði að selja mönnum fæði ,,var með kost- gangara” eins og það var kallað á þessum árum. Heimili þeirra Sig- ríðar og Jóns var með einstökum myndarskap og alltaf veitt af rausn. Sjálfsagt hefur það verið af þeirri ástæðu að leitað var til hennar þegar koma þurfti fyrir gestum og gangandi. Hún opnaði heimili sitt fyrir öllum sem á fyr- irgreiðslu þurftu að halda. Hún tók á móti öllum af sérstakri alúð og þjónustugleði. Bakaði allt brauðið Eins og nærri má geta voru að- stæður á venjulegu heimili eklci þannig að auðvelt væri að matbúa og bera á borð fyrir fjölda manns. Það var lagt á borð í tveimur eða þrem herbergjum á Ólafsbraut- inni og þeir sátu oft lengi yfir matnum karlarnir, því það var eldtert sjónvarp og ekkert bíó í plássinu. Þá var rætt um alla heima og geima. Allan mat og mjólk varð að bera heim, og hún var létt í spori þegar hún snarað- ist inn eftir Ólafsbrautinni hún Sigga með töskur í báðum hönd- um. A þessum fyrstu árum voru stöðugt hjá henni verkstjórar og kafarar sem unnu að hafnargerð, bílstjórar áætlunarbifreiða ásamt lögreglumönnum sem voru laus- ráðnir til mislangs tíma ásamt þeim sem komu til ýmsra verka til lengri eða skemmri tíma. Eldc- ert bakarí var á staðnum svo baka varð allt brauð og allar kölcur, engar unnar kjötvörur voru til staðar og engar frystigeymslur þannig að allt hefur orðið að vinna heima. Ekki hafði hún neina fasta hjálp, en féklc stund- um lcralcka til að skjótast í búð eða til að vaslca upp þegar mest var að gera og þá borgaði hún alltaf vel fyrir. Sífellt fjölgaði þeim sem á þessari þjónustu þurftu að halda og að lokum hafði hún ekki nægilegt hús- næði að eigin mati. Atvinnufyrirtæki sem þá voru að hasla sér völl þurftu á aðlcomufólki að halda, það varð að ráði að hún tólc að sér forstöðu mötuneytis í Félags- heimili Ólafsvíkur, á vegum K.F. Dagsbrúnar og síðar Jafets Sigurðssonar. Sigga ásamt þremur barnabörnum sínum, Ólafi, Unni og Sigurjóni.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88

x

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar
https://timarit.is/publication/1990

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.