Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Qupperneq 64

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2000
62
Ég held að hún hafi gert það til að
halda okkur frá að príla yfir girð-
inguna og skemma hana, sem við
auðvitað gerðum ekki þar sem
það var á okkar
ábyrgð að halda henni
heilli. En við máttum
renna okkur í
brekkunni í túninu
hennar. Þar var góð
brekka með stökk-
palli. Við lékum oltk-
ur mikið úti með stór-
um hópi af krökkum í
boltaleikjum og felu-
leik á sumrin. A vet-
urna vorum við mikið
á sleðum og skautum
og höfðum Langastíg-
inn næstum alveg fyr-
ir okkur og renndum
okkur í halarófu nið-
ur brekkuna. Það voru færri bílar
þá en löggan kom stundum og
rak okltur inn á kvöldin og skrif-
aði okkur stundum niður sem olli
mikilli skelfingu í barnshjörtum
okkar.
Við vorum ekld nema um 12
börn sem hófum nám í Barna-
skóla Ólafsvíkur vorið 1958. Eft-
irminnilegustu kennararnir voru
Sigríður Stefánsdóttir handa-
vinnukennari sem gat látið okkur
sauma út, prjóna og hekla. Það
voru notalegar stundir sem við
áttum í handavinnutímum þar
sem hún las fyrir okkur skemmti-
lega framhaldssögu. Þá
verð ég að minnast
Skúla Benediktssonar
sem kenndi okkur í
nokkur ár. Við bárum
ótakmarkaða virðingu
fyrir þessum manni og
minnumst hans öll
með miklu þakklæti
fyrir hans innlegg í líf
okkar. Hann var frá-
bær kennari og
skemmtilegur maður.
Óskar góður
stjórnandi
Ég byrjaði að vinna
við að bera út kvaðn-
ingar og skeyti á
gömlu símstöðinni
þegar ég var 7 ára.
Seinna fór ég að bera
út póstinn og þegar ég varð 16 ára
fékk ég vinnu á símstöðinni.
Yngri systkini mín tóku við póst-
burðinum hvert af öðru allt til
Öglu sem var yngst og
reyndar ber hún út póst-
inn líka núna. Annars
unnum við krakkarnir
alltaf í frystihúsinu á
sumrin frá 12 ára aldri.
Þá voru starfandi Hrað-
frystihús Ólafsvíkur,
Kirkjusandur og Hrói. Ég
vann alltaf á Kirkjusandi
hjá Óskari sem var alltaf
brosandi og góður stjórn-
andi. Þar var alltaf líf og
fjör og hefur Óskar oft
haft í nógu að snúast við
að halda okkur að verki,
því sumarblíðan átti til að
trufla okkur við vinnuna.
Annars held ég að krakkar á þess-
um árum hafi verið mjög sam-
viskusöm og iðin.
Þykir vænt um Hekluna
Ég á mjög góðar minningar frá
barns og unglingsárum mínum og
tel að hér hafi verið gott að alast
upp. Ég finn ennþá hlýjuna frá
gömlu Ölsurunum og þalcka þeim
fyrir að hafa fengið að kynnast
þeim. Ég kýs að fjalla um persón-
urnar í þessum pistli með þeim
nöfnum sem þær ganga undir
dagsdaglega. Mér þykir mjög
vænt um Hekluna og minnist þess
að okkur fannst eins og þar væru
jafnvel fleiri en við sem við sáum
þó aldrei, en margt skrýtið heyrð-
ist og gerðist. Við vorum þó
aldrei hrædd við neitt. Það voru
góðir andar í Heklunni. Mér
finnst ég elcki vera neitt gömul, en
mikið hafa tímarnir breyst.
Með kærri kveðju til allra sjó-
manna og fjölskyldna þeirra.
Hjónin Guðlaug og Egill. Standandi fyrir aftan eru þeir Siggi
og Guðmundur, Gústi í fangi móður sinnar þá Eygló, Ella og
Kristín Helgadóttir sem var í heimsókn. Myndin er tekin
þegar Eygló fermdist.
F.v. Sveinn, Eygló, Guðbjörg, Elín, Sigurður og Guðmundur fyrir utan
Helduna.