Skógræktarritið - 15.10.2005, Qupperneq 96

MINNING
Bragi Ólafsson Thoroddsen
F. 20. júní 1917 • D. 8. október 2005.
Við kistulagningu Braga varð mér litið upp í hiíðina
ofan við plássið, þar sem sólskinsglenna skein á
trjágróðurinn, sem nú er orðinn áberandi í mynni
Litladals, ofan byggðarinnar á Patró. Þar má sjá
fingraför Braga og eitt af mörgu sem hann áorkaði á
langri ævi. Þegar upp var staðið voru þau ærið mörg
skylduverkin sem hann tók að sér og sinnti af alúð
og samviskusemi.
Einn af máttarstólpum samfélagsins, er óhætt að
segja, í firðinum þar sem hann kom í heiminn og
ólst upp á stóru og fjölmennu heimili f Vatnsdal,
sunnanvert í Patreksfirði.
Hann var af þeirri kynslóð sem lærði snemma að
taka til hendinni við almenn sveitastörf og sjó-
mennsku. Af þeim félagsstörfum sem Bragi tók að
sér má nefna að hann var einn af stofnfélögum
Lionsklúbbsins, söng með kirkjukórnum og karlakór
um áratugaskeið og stofnaði Félag eldri borgara. Þá
starfaði hann í Slysavarnafélaginu, þar sem hann tók
m.a. þátt í frækilegu björgunarafreki við Látrabjarg
árið 1947, auk þess sem hann gegndi ýmsum öðrum
trúnaðarstörfum.
Þegar Iöngu og farsælu starfi var lokið hjá Vegagerð
ríkisins, en þar hóf hann störf um 1955, þá gafst enn
góður tími til að sinna félagsmálunum. Þá tók hann
að sér að endurreisa Skógræktarfélagið á Patreks-
firði og vann síðan að því að klæða hlíðina ofan
bæjarins þeim skrúða sem nú blasir við, á meðan
kraftar entust. Bragi var formaður félagsins frá 1987
til 1998. í því starfi voru þau hjónin samtaka og tók
Þórdís kona hans mikinn þátt f þessu ræktunarstarfi.
Á þessum árum kom ég nokkuð oft á Patreksfjörð og
naut þá frændsemi og gestrisni þeirra hjóna. Bragi
var skemmtilegur sögumaður og unun að hlusta á
frásagnir hans af mönnum og málefnum sem ég
þekkti að hluta en annað minna.
Eitt kvöldið, þegar kristalsglösin voru dregin fram,
man ég að rifjaðar voru upp ferðir hans frá stríðs-
árunum en þá var siglt með fisktil Englands. Þá
94
SKÓGRÆKTARRITIÐ 2005
lifðu menn milli vonar og ótta í 4-5 daga við yfir-
þyrmandi spennu í lofti. Fjöldi íslenskra sjómanna
fórst eins og kunnugt er „en margir þeir sem komu
heilir á líkama urðu aldrei samir eftir", sagði Bragi.
Skógræktarstarfið var Braga fljótt mjög hugleikið,
það fann ég. Held að alúð hans og nákvæmnin við
ræktunarstarfið hafi ekki átt sinn líka á þessum tíma.
Bragi lagði áherslu á það að plöntumagnið skipti
ekki máli heldur hvernig staðið væri að gróður-
setningunni og umhirðunni í framhaldinu. Tók hann
ráðleggingum vel um hvernig staðið skyldi að verki.
Hvergi eru aðstæður hvað jarðveg áhrærir jafn
einkennilegar á landinu. Mold er hreint út sagt ekki
til. Þannig hagar víða ofan byggðarinnar að enda-
laus urð þekur hlíðarnar og í mesta lagi mosaskán á
steinum. Víða er því ekki hægt að gróðursetja
trjáplöntur og fá rótfestu fyrir þær því að jarðveginn
skortir. Brá Bragi á það ráð að sækja mold og flytja í
vörubílaförmum af Barðaströnd og síðan var fyllt í
glufur og gjótur og plönturnar gróðursettar. Þetta
lánaðist og með árangursríkum hætti hafa ræturnar
náð að koma sér fyrir í urðinni og plönturnar vaxa
vel því sjálfsagt er raka og jarðveg að finna undir
þessum ögurskriðum.
Árangursríkt starf Braga á þessum árum er dæmi um
hverju eldri borgarar geta áorkað. Því miður er það
oftar en ekki svo að fólk sem komið er af vinnu-
markaðnum finnur ekki þann sess í þjóðfélaginu
sem skyldi.
En þar með var ekki sagan öll því að Bragi og Dísa
létu ekki þar við sitja heldur komu upp fallegum
einkareit við sumarbústað sinn í Skápadal innarlega
í Patreksfirði þar sem þau unnu að trjárækt við afar
erfið skilyrði. Þessi staður held ég að hafi verið
mikill griðastaður þeirra hjóna. Hvergi er vestfirsk
náttúra fallegri í sinni stórbrotnu mynd.
Fyrir rúmu ári átti ég leið um Patreksfjörð ásamt
Thomas Seitz, fslandsvini frá Sviss, sem hefur um
langt árabil stutt fjárhagslega við skógræktarstarfið
á Patró og víðar. Það var ánægjuleg stund sem við
áttum með Braga á sjúkrahúsinu og þó að heilsan
væri þrotin, var hugsunin skýr. Ekki varð greint á
milli hver var ánægðastur með heimsóknina, en fyrr
um daginn höfðum við skoðað ræktunarstarfið.
Þetta var í síðasta sinn sem ég sá Braga lffs en
minning hans lifir og verkin tala sínu máli og blasa
við niðjum hans og íbúum á Patreksfirði um
ókomna tíð.
Skógræktarstarfið á Patró naut þess í ríkum mæli að
fá reyndan félagsmálamann í formennsku enda lagði
Bragi sig í framkróka um að halda fullum dampi og
sníða starfinu stakk eftir vexti enda hefur ekki orðið
misbrestur á þvf síðan. Hann virkjaði fólk með sér
og þegar ekki var kostur á sjálfboðaliðum þá fann
hann leiðir til að fjármagna framkvæmdir og ráða
Útför Braga fór fram í Patreksfjarðarkirkju
laugardaginn 15. október 2005 að viðstöddu
fjölmenni.
B rynjólfur | ónsson