Føroya kunngerðasavn A og B - 29.12.1988, Side 85

101
STEÐG-
OG PARKERINGARGJØLD
§ 58b. Løgregluni er heimilt at áleggja
gjald fyri brot av:
1) §33,4. stk.,
2) § 33a, 1. stk., nr. 1, nr. 2, nr. 6, nr. 7, nr. 8
og nr. 9,
3) forboð fyri steðgi og parkering, sum er
ávíst við merking,
4) forboði fyri steðgi og parkering sum ásett
verður sambært § 47, hóast forboðið ikki
er ávíst við merking,
5) øðrum ásetingum um steðg ella parkering,
sum ásettar verða sambært §§ 47 og 47a.
Avgerð um álegging av gjaldi ber ikki til
at leggja fyri hægri fyrisitingarvald. Gjald-
ið fer í landskassan ella eftir samráðing
við viðkomandi býar- ella bygdarráð í av-
varðandi kommunukassa.
Stk. 2. Gjaldið verður álagt við skrivligari
fráboðan, sum fest verður á akfarið, ella
handað verður føraranum, um hesin er hjá-
staddur.
Stk. 3. Gjaldið skyldar hann, sum hevur
steðgað ella parkerað órættiliga. Verður
gjaldið ikki goldið til ásetta tíð, ábyrgist eisini
eigarin (brúkarin) fyri gjaldinum, uttan so at
tað kann prógvast, at førarin uttan rætt hevði
akfarið í varðveitslu. Gjaldið kann krevjast
inn við panting.
Stk. 4. Landsstýrið fyrisetur reglur um:
1) støddina av nevnda gjaldi,
2) mannagongdina við álegging og innkrevj-
ing av gjaldinum.
Stk. 5. Landfútin kann líta serligum parker-
ingsansarum upp í hendur heilt ella fyri ein
part at hava eftirlit við, at reglurnar, ið
nevndar eru í 1. stk., verða hildnar. Lands-
stýrið setur greiniligari reglur um starvið hjá
parkeringsansarum.
Stk. 6. Utreiðslurnar av parkeringsansarum
verða goldnar úr landskassanum ella eftir
samráðing við viðkomandi býar- ella
bygdarráð av viðkomandi kommunu.
MÁLSVIÐGERÐ
§ 58c. Málini verða viðgjørd sum løgreglu-
mál, smbr. tó stk. 2.
Stk. 2. Er málið um eitt brot, ið kann hava
STANDSNINGS-
OG PARKERINGSAFGIFTER
§ 58b. Politiet kan pálægge en afgift for
overtrædelse af:
1) § 33, stk. 4,
2) § 33a, stk. 1, nr. 1, nr. 2, nr. 6, nr. 7, nr. 8
og nr. 9,
3) standsnings- og parkeringsforbud, der
angives ved afmærkning,
4) standsnings- og parkeringsforbud, der
fastsættes i medfør af § 47, selv om forbu-
det ikke angives ved afmærkning,
5) andre bestemmelser om standsning eller
parkering, der fastsættes i medfør af §§ 47
og 47a. Áfgørelse om pálæggelse af afgift
kan ikke indbringes for højere adminis-
trativ myndighed. Afgiften tilfalder
landskassen eller efter forhandling med
vedkommende by- eller bygderád ved-
kommende kommunale kasse.
Stk. 2. Afgiften pálægges ved en skriftlig
meddelelse, der anbringes pá køretøjet, eller
overgives til føreren, sáfremt han er til stede.
Stk. 3. Afgiften páhviler den, der har fore-
taget den uretsmæssige standsning eller par-
kering. Betales afgiften ikke inden den fast-
satte frist, hæfter tillige ejeren (brugeren) for
betalingen, medmindre det godtgøres, at
føreren uberettiget var i besiddelse af køre-
tøjet. Afgiften kan inddrives ved udpanting.
Stk. 4. Landsstyret fastsætter bestemmel-
ser om:
1) størrelsen af den nævnte afgift,
2) fremgangsmáden ved pálæggelse af afgif-
ten og opkrævningen af denne.
Stk. 5. Landfogeden kan overdrage til sær-
lige parkeringskontrollører helt eller delvis at
varetage kontrollen med overholdelse af de
bestemmelser, der nævnes i stk. 1. Lands-
styret fastsætter nærmere regler om parke-
ringskontrollørernes virksomhed.
Stk. 6. Udgifterne af parkeringskontrollø-
rer betales af landskassen eller efter forhand-
ling med vedkommende by- eller bygderád af
vedkommende kommune.
SAGERNES BEHANDLING
§ 58c. Sagerne behandles som politisager,
jfr. dog stk. 2.
Stk. 2. Angár sagen et forhold, hvor der