Morgunblaðið - 15.08.1972, Blaðsíða 10

Morgunblaðið - 15.08.1972, Blaðsíða 10
10 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 15. ÁGÚST 1972 Hálf ur dagur í Hartf ord Með George McGovern, forsetaefni demókrata Hin reglulega kosningabarátta hófst með ferð um Nýja-England Eftir Margréti R. Bjarnason New Britain, 10. ágúst. GEORGE McGovern stóð í ræðustól í samkomusal hinnar grísk kaþólsku kirkju heilags Georgs í Hartford, höfuðstað Conn- ecticut ríkis. Hann talaði í léttum dúr, lýsti ánægju sinni yfir viðtökunum í Hartford, skjallaði forystu menn demókrata í Conn- ecticut, sem þarna voru saman komnir, þá Ahra- ham Rihicoff, öldunga- deildarþingmann, John M. Bailey, formann flokks deildar demókrata í rík- inu; Athansson, horgar- stjóra í Hartford — og fleiri — og sagði svo: „Ég sé hér víða borða með áletruninni: „Við viljum fá aðra Eleanor í Hvíta húsið." Ég vona, að það þýðí, að þið getið líka hugs að ykkur að fá þangað annan forseta." Þessi orð vöktu mikinn fögnuð og McGovern var ákaft hyllt- ur, en þar með var létt- úðarhjali öllu lokið; Mc Govern sneri sér að alvar- legri viðfangsefnum, þeim hinum sömu, sem hann hefur fyrst og fremst hald- ið á loft sl. vikur og mán- uði. 1: Vietnam. — McGovem hefur heitið þvi að binda enda á styrjöldina þar og sjá svo uim, að allír bandarískir her- menn og alllir bamdairískir stríðsflamigar verði komnir heim til siin innan 90 daga frá því hann tekur við embætti. Hamn saigði, að Nixon foreeti, ræki stríðið í Vietnam að eig in geðþótta og án þess að hluista á raddir fólksins í laind inu, sem vildi ekki halda þvi áfram. Sjálfur væri hann reiðubúinn að sietja ákveðin tímamörk og standa við þau. 2: Atvinnuleysið heima fyr ir. — „Bandairdfejamenn geta ekki við það unað, að 6—7 mMjónir vinnufærra manna gangi uim í leit að atvínniu, sem eikki er fáanilieg," sagði McGovern og hét fullri vinniu fyrir alla, sem á annað borð vUdu vinna. 3. Jöfnun skatta. — „Ég hef ekki hitt neinn Bandaríkja mann, sem er andvígur því að greiða sikatta, sagði McGov- ern, en við það verður ei leng ur umað að tuigþúsundir manna, þair á meðad sumir aiuð uiguistu menn þjóðarinnar koimist hjá þvi að greiða sinn hlut vegna ýmissa ákvæða í skattalögiunum, sem þeir geta notfært sér." Nánar aðspurð- ur kvaðst hann eiga t.d. við ýmis stórfyrirtæki og eigend- uir þeirra — og viilja breyta skattakerfinu á þann veg með al annars, að draga úir ýmsuim frádráttarfflðum, sem hann sagði að væru alltof rúmir. „Við verðum að íhuga þetta' komustaður McGoverns á fyrsta detgi hinniar reglu'iegu kosmingabaráttu demókrata. Hún gat nú ioks hafizt — með Tom Eagleton úir vegi og nýjan frambjóðanda til vara- forsetaeimbættisins, Sargient Shriver, sem allir virðast hæstánaagðir með. Er engu Uík ara en allir séu saimmála uim að hann hefði átt að verða fyr ir valinu í upphafi. McGovern hóf baráttuna í Manchester í New Hampshire ríki kl. 10 í momgiun. Þar heim sótti bann skóverfcsmiðju og taiiaði við fólkið þar og á göt- uim úti. Samkvæimt blaða- fregmuim var svo mikil þröng á því þinigi, aö hann neyddist til að hætta þar fyrr en til stóð. Laiust efltir klukkan hálf þrjú Iiemti fluigvél hans á Brad ley fiuigvelli, skammt fyrir norðan Hartford — leiguflug vél frá United Airlines aif gerðinni Boeing 737. Rétt áð utr lenti önnur vél minni, með nær hundrað blaðamenn inn- anborðs, fliesta bamdaríska hteðaimenn, sem haifa fylgzt mteð McGovern frá því í vet- ur, að baráttan fyrir forkosn ingarnar hófst, en einnig nakkra erlienda blaðamenn, sem fylgjast með siðuistu hríð inni. Connecticut-pressan var Mikil þröng var um McGovern. ist sú ástæða, sem Ribicoff hafur sijállfur ba'.kiið á loft aílt frá þvi á landsþinginiu í júlí; að hann vilji freimiur halida sjálfsitæði sinu sem öldiunga- deildarþingmaður en gerast varaforsieti með takmiarkaða möguíieika til að halda fram skoðuirouim sínum eða berjast opinskátt fyrir þeim málum, ssim bann hefur ábuga á. Bliaðiamaður frá „Hartford Courant", Barbara Carisison, Frambjóðandinn McGqvern (Ljósim. Mbl.: M. Bj.) .« Hartford var annar við- hálft hundrað til viðbótair svo geta má nærri að mikið gekk á þegar McGovern steig út úr fLugvélinni, ásaimt konu sinni, Eleanor, þeiir helltu sér yfir hann og hver otaði fraim sín- um" hljóðnema — mikið að þeir skyldu ekki stinga úr mannámuim aiuigun. Abraham Ribicoff tók á móti McGovern-hjóniumuim á flugvelllinuim ásiaimt nýrri eig inkoniu, Lois Mathes frá Miami. Þau gengiu í hjóna- band fyrir viku (fyrri kona Ribicoffs lézt sd. vetur) og vakti f rúin mifcla aithygli bliaða raanna, þar sem þetta var fyrsta pólitíska heimsókn hennar til Connectiout. Þetta nýja hjónaband er talið eiga sinn þátt í þvi að Ribicoff hafnia/ði tilboði McGovems uon að fara í forsetaframboðið með honuim — en gildari sýn seni var vikuitima hefena á Is- landi að fyligjiast með skák- mótinu, kynnti mig fyrir Ribi coff, meðan við biöuim eftir McGovern. Ég spurði Ribi- coff, hvort liandhelgisimál og fiskveiðilögsaga hefðu komið til umræðu i Connectiouit og hvort afstaða hefði verið tek- in til þeirra máJla. „Ekki svo ég viti til," svar- aði Ribicoff. „Að visu er þetta mál, sem ekki miundi heyra undir mig, en ég miundi vænt anlega muna, ef það hefði ver ið ofartagia á báangi. Fiskveið- ar skipta Connectiout ekki máli á borð við Maissachusetts og landhe4gismÉil ©ru ekki stórmái hér í Bandaríkjun- um." í þessu var kaHað á Ribi- coff en seinná átti ég þess kost að spyrja McGovem uim afstöðu hans til landbelgiisimáíl anna og væntanlegrar hafrétt arráðstefniu í Genf. Hann evar aði þegar, að til þeiinra mála hefði hann engia afstöðu tekið og vildi ekkert uim þaiu segja: „Ég haf þegiafr siagt, að þetta sé ekki stórmál hér í Banda- ríkjiuimuim," skauit Ribicoff inn í og McGovern kinkaði kolili og svaraði brosandi. „Við verð uim að íhuga þetta;" sneri sér siðan að næsta manni, sem hafði spurt: „Hvað ætlið þér að gera fyrir miðstéttirnar, herra McGovern?" Ró og jafnvægi áberandi eiginleikar Það viar býsna gaman að fylgjaist með McGovern ag sjá framkoimu hans við fólfeið, sem safnaðist saman í krimg uim hann. Frá flugveBinum vair farið í iangri bílailiest til stöðva AETNA-tiryigigiingafyrir tækisins, sem er til húsia i falj- Olegri, gamialM „colonial"-bygig- ingu við Farmington Aveniue í Hartford, — einni elztu stór byggdngu í nýlendustál í Bandaríkjiunium, að mér sagði ungiur söluimaðiur þar. Starfis- menn eru uim 7—8000 talsins og erindi McGoverns var að heiiisa upp á þá og „hluista" á það, seim þeiir hefðu að segja, að því er haann sjállfur saigði. Ein starfsstúlknanna sagði mér að medrihiiuti starflsfólkis- ins væri hllynintur Nixon, önn ur taldi skiptingiuinia millli Nix ons og McGoverns jafnari. — Hvernig s"vo sem málin standa meðal starfsfólks AETNA er það ein af spurninguim kosn- ingiaibaráttunnar, hvort Mc Govern tekst að sigra í Conn eeticut. Þegar McGovern kom til AETNA, var þar úti fyrir tate verður mannsöfnuiðiur, þó varla mieira en svo sem þús und manns. Inni beið hins veg ar flleira fólk, sem þyrptist uit an uim hann, þar sem hann gekfc uim gangana. Stúillkuirn- ar hrópuðu og skríiklbu: „Oh! he iis very nice" — „oh! hie shoock hands vith mie" — ,god! I touched him" — Og piLtarnir köliuðiu „hi, senator, how abouit shaking hands, eh?" MikHa hrifninigiu vakti, þeg (Ljósim. Mbl.: M. Bj.) ar gráhærð, líitil, fulorðin kona, smeygði sér gegnuim miannþröngina, undir hand- leggi lijósmyndiara og öryggis varða og færði McGovern Mt- inn pakfca, siem hún sagði að væiri frá írllandi — og knús- kyssti s<vo bæði hann og Ribi- coff á báðar kinnar. Einhver hafði fyrir satt, að í pakkan- um væri reykjarpípa. Það er vissudiega rétt, að Mc Gowern er „very nice" eins og svo mjög er sagt hér vestna. Hann er meðadimaðiur á hæð Og myndarleiguir á veffi, kiliædd ur var hann á aflskapliegia hef ð bundinn hátt, í gráuim fötuni, dálitið mynztraiðri skyrtu og mieð ósköp venjuliegt sidfsi — gerir greinilega enga tiltraiun til að yngja sig upp með því að fylgja tízkunni, eins og sagt er ma Shriver. Handtak hans var þétt en brosið dáilítið stirt — ekki þó eins uppgerð arlegt og frosið og stundum virtiist á sjónviarpsskermin- um, áðuir em hann hiaiuit út- nefniragu demókrata á lands- þinginiu. Hann brosir ekki eins mikið nú orðið, en bros ið er þeim miun mieira sann- færandi og nær betur til iaiugn anna. Ró og jafnvægi eru mjög ábarandi þættir í fari McGoverns. Hamn svaraði ölilium spuirn íniguim sikýrt og yfirvegað, virtist ekhert vera að flýta sér en gætti þess þó vel aið iáta engan halda sér of lengi ag kamst þannig yfir að svara býsna mörgum. Hann taiaði við fólkið alveig eins ag hann helduir ræður, rólega og dálít ið einhæfum málróm. Hann er laiuis við lýðskrum, sem mörigum flnnst hans stærsti kostur. Einn starfsmanna AETNA sagði t.d.: „Mér finnst McGov ern raunveruiiagur — ekki froðusnakkuir eins og fiestir stjórnmálamenn. Ég fcrúi því að hann meiimi það sem hann sagir, — ég trúi þvi, að hann sé heiðarliegiur." Frá AETNA skriflsitofunium var ekið til kirkjiu heilags Ge orgs, grísk kaþólskrar kirkju í eknu af betrd hverfum borgiatr ínnar Fiestar eða alliar kirkj- ur hér hafa stóra. saankonuu- siaili, sem eru mikið notaðir ag höf ðu vinir og stuímingismenn McGovems undirbúlð smá kosningaiflund. Þarna miun Framh. á bte. 23

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.