Morgunblaðið - 18.09.1980, Blaðsíða 38

Morgunblaðið - 18.09.1980, Blaðsíða 38
38 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 18. SEPTEMBER 1980 Hjartkær eig + inmaöur minn og faöir okkar. MAGNUS SIGURÐSSON, brunavöröur. Lynghaga 7, andaöist 16. þ.m. Edda FilippuBdóttir, og börn. + Móöir okkar, stjúpmóöir, tengdamóöir og amma, ÁSBJÖRG GESTSDOTTIR, Langagoröi 34, andaöist þriöjudaginn 16. september. Gunnar Jónsson, Greta Jónsdóttir, Kolbrún Jónsdóttir, Guðbjörg Jónsdóttir, Guöný Jónsdóttir, Hrund Jóhannsdóttir, Pétur Bjarnason, Gunnar Guðmundsson, Sigurbjartur Sigurðsson, Stefén Gíslason, og barnaborn. + Faöir okkar. ÁRNI BJÖRN GUNNLAUGSSON, fré Brekku á Alftanesi, andaöist 14. september. Jarðarförin auglýst síöar. Börn hins látna. + Faðir okkar, FRITZ BERNDSEN, Hátúni 10b, andaöist í Lanspítalanum 16. sept. F.h. aöstandenda. Jörgen Berndsen. + Móöir okkar, ESTÍVA SIGRÍOUR JAKOBSDÓTTIR, sem lést í Landspítalanum 13. sept. veröur jarðsungin Fossvogskirkju föstudaginn 19. sept. kl. 3 e.h. frá Theódór Jóhannesson, Emar Jóhannesson, Andrea Jóhannesdóttir. + Faöir okkar, GUÐMUNDUR TÓMASSON, fyrrum bóndi í Tandraselí, er andaöist 13. sept., verður jarösettur frá laugardaginn 20. sept. kl. 2. Ferö frá Umferöamiöstöðinni kl. 10.30. Stafholtskirkju, Bðrnin. + Móöir okkar, tengdamóöir og amma, INGUNN VALGERDUR HJARTARDÓTTIR, Borgarholtsbraut 49, Kópavogi, lést mánudaginn 15. september. Útför fer fram frá Kópavogskirkju mánudaginn 22. september. Nánar auglýst st'öar. Hilmar Harðarson, Olöf Þorvaldsdóttir, Steini Þorvaldsson, Lilja Guðrún Þorvaldsdóttír, og barnabörn hmnar látnu Guðrún Gunnarsdóttir, Logi Kristjánsson, Sigríöur Ólafsdóttir, Aöalsteinn Bergdal, + september, af Fossvogskirkju Unnusti minn, sonur okkar dóttursonur minn, bróðir, mágur og fraendi, KÁRI SIGURÐSSON, Dyngjuvegi 12, Reykjavík, andaöist á Landspítalanum föstudaginn 12. afleiöingum slyss. Jaröarförin fer fram frá föstudaginn 19. september nk. kl. 10.30. Elin Guömundsdóttir, Kolbrún Kristjansdóttir, Reynir Magnússon, Siguröur Þórhallsson, Sigriöur Benediktsdóttir, Helga HaHdénardóttir, Helga Sigur&araouir. Viðar Aðalsteinsson. RÓM Sigurðardóttir, Gísli Torfason, Þorey og Helga Sóley Viöarsdsstur. Soffía Túvína - Kveðjuorð Fædd 16. nóvember 1897. Dáin 11. september 1980. Innst í því (illu scm gerist ðllu sem ti'kst þú i fanK heyrir þú stundirnar hverfa heyrir þú klukkunnar xanx. Ok þaðan mun þoitnin kuma — txiiínin uk Kleymskan nll er hinsta minútan hnÍKur i hvarma þér, eins ok mjoll (Hannes Pétursson) Nú er hinsta mínútan hnigin á hvarma gamallar konu, sem í dag verður lögð í íslenska mold eftir langa vegferð. Mig langar að kveðja hana og þakka samfylgdina þetta spottakorn, sem við gengum saman. Sína löngu vegferð hóf Soffía Túvína (sem í okkar munni var kölluð Sonja), austur í Hvíta- Rússlandi fyrir næstum 83 árum. Hún var fædd í Rakovo, litlu þorpi í Rússlandi keisarans, árið 1897. Foreldrar hennar voru gyðingar eins og raunar þriðjungurinn af íbúum Rakovo. Soffía var yngst af 13 börnum, en aðeins 5 þeirra komust á legg. Fátæktin var mikil og menntunarlöngun Sonju átti erfitt uppdráttar. Hún fór í menntaskóla til Minsk og á hverju sumri, þegar hún kom í sumarleyfi var farið að ræða það, að nú gæti hún ekki farið aftur í skólann. Hún sagðist hafa kvíðið minna fyrir jólaleyfunum, því þá var ekki verið að eyða orðum að slíku. Lífið í Rakovo og öðrum slav- neskum gyðingaþorpum tilheyrir „veröld sem var". En þótt þessi veröld sé horfin, lifir hún þó í minningunum, sem það fólk, sem í henni lifði, eftirlét okkur. Oft þegar ég var að hlusta á Sonju segja sögur fann ég að ég var lánsöm að skilja rússnesku, þó ekki væri til annars en missa ekki af þeim sögum. Og hún kunni að segja sögur. í hennar munni varð allt svo látlaust og greinargott, jafnt gaman sem alvara. 18 ára gömul hélt hún til Odessa að læra tannlækningar. Það var ekkert áhlaupaverk fyrir unga stúlku á þeim árum og ekki gat hún vænst mikils fjárhagsstuðn- ings að heiman. Enda vann hún baki brotnu og bjó við erfið kjör. En hún var ung og bjartsýn og glöð. Síðan lá leiðin til Moskvu. Þar var hún stödd á þeim sögulegu 11 iii ii m októberbyltingarinnar. Hún gat fylgst með henni út um gluggann hjá sér því hún leigði herbergi við eina aðalgötu borgar- innar, Gorkígötu. Árið 1921 giftist hun Riszard Túvín, ungum verkfræðingi af pólskum gyðingaættum. Riszard var óvenju glæsilegur maður, bæði í sjón og raun. Þegar ég kynntist honum var hann kominn á efri ár, en fallegur var hann ennþá. Þau lifðu saman sætt og súrt í 48 ár, eignuðust 3 börn. Eftir að Riszard dó árið 1968 var Sonja ekki nema hálf manneskja. En hún var sterk + Minningarathöfn um bróöir okkar, GUÐMUND ÓSKAR GÍSLASON, skipstjóra, frá Haugi í Flóa, er lézt í Boston 8. ágúst, fer fram frá Gaulverjabæjarkirkju, laugardaginn 20. sept. kl. 2 e.h. Systkini hins latna. + frá Eiginkona mín og móöir okkar GUÐBORG GUDMUNDSDÓTTIR, Löngubrekku 37, Kópavogi, veröur jarösungin föstudaginn 19. september kl. 13.30 Kópavogskirkju. Baldvin Jónsson, Unnur Baldvinsdóttir, Jón Baldvinsson, Jónina Baldvinadóttir. + Innilegar þakkir færi ég öllum þeim sem vottuöu mér samúð og vinarhug viö andlát og útför móöur minnar, SIGRÍOAR EIRÍKSDÓTTUR, Baldursgötu 28, Maren Halla Sigmundsdóttir. + Hjartans þakkir til allra, er sýndu okkur samúö og vinarhug viö andlát og útför systur okkar, HÓLMFRÍDAR GUDJÓNSDÓTTUR, Meöalholti 4, Súsanna Guöjónsdóttir, Konráð Guðjónsson. + Innilega þökkum við auösýnda samúö vegna andláts og útfarar móður minnar, tengdamóöur og ömmu, ÖNNU LILJU STEINÞORSDOTTUR, f rá Vfk í Héðinsfirðí, Hringbraut 115, Reykjavfk, Kristjarta Heiöberg Guðmundsdóttir, Snorri Ásgeirsson, Björgvin Gylfí Snorrason, Ásgeir Valur Snorrason. og lét það ekki buga sig. Enda hafði hún áður þurft að rétta úr sér eftir sáran harm. Fyrsta barnið og augasteinninn hennar fékk ekki að lifa nema 4 ár. En drottinn tók og drottinn gaf. Þau Riszard eignuðust síðan 2 börn, Júrí sem býr í Bandaríkjunum og Lenu, sem búsett er á íslandi. Ég hygg að það sé ekki ofsagt að Sonja hafi átt miklu barnaláni að fagna. Samband hennar og barn- anna var bæði traust og hlýtt. Lena fluttist hingað með manni sínum, Árna Bergmann, fyrir 17 árum. Þegar Riszard, maður Sonju, dó, kom hún til dóttur sinnar og bjó á heimili þeirra Árna. Mig skortir orð til að lýsa þeirri umhyggju sem þau systkin- in, Lena og Júrí, sýndu móður sinni. Það kom í hlut Lenu að stunda hana síðustu árin eftir að heilsu hennar fór að hraka. Og það gerði hun svikalaust. Það má heldur ekki gleyma hlut Árna tengdasonar hennar. Hann var henni góður félagi og þegar vel lá á þeim sungu þau saman á jidd- ísku. Barnabörnin, Snorri og Olga, hafa líka misst góðan vin. Eitt fannst mér alltaf áberandi í fari þessarar konu, en það var alúðin sem hún lagði í störf sín. Það var sama hvaða verk hún tók sér fyrir hendur, hvort það var að gera við tennur (en það gerði hún sleitulaust í hartnær heila mannsævi), elda mat eða prjóna lopapeysur — allt var jafn vel af hendi leyst. Og hún kemst kannski næst því að lenda á spjöldum mannkynssögunnar fyrir lopa- peysurnar, sem hún prjónaði á ýmsa þekkta andófsmenn, sov- éska, og þeir klæðast stundum á blaðamannafundum. Já, þessi kona lifði sannarlega tímana tvenna — og þrenna. Það er ekki nóg með að hún hafi verið einn af síðustu fulltrúum slavneska gyð- ingasamfélagsins, sem við þekkj- um svo vel úr „Fiðlaranum á þakinu" og hafi gengið um Gorkí- götu í októberbyltingunni, heldur finrist mér næstum hægt að lesa sögu Rússlands úr lifi hermar eins og myndasögu. Þótt það væri erfitt fyrir Sonju að nema land á gamals aldri svo víðs fjarri átthögunum, var hún sátt við að ljúka vegferð sinni hér. Við, sem kynntumst henni, kveðj- um hana með þakklæti og óskum henni góðrar heimferðar. Mig dreymir viA hrunið heiðarsel: heyri <¦« sönK geKnum opnar dyr, laufþyt i auðum láKum mel? Lif manns streymir fram, timinn er kyr. Allt sem var lifao uk allt sem hvarf er, það sem verður dvelur f jter inumlnn heimur, hulið starf, hús þessa dags stóð reist f kht, Við KonKiim 1 dimmu við litfol Iuk f ljósl sem Ki'.vmir um eilifð hvað sem er, og hlour Fuxlinn sem flauK framhji er enn i sama stað. (Snorri IIjartarson) Hallveig Thorlacius. Soffia Theofilovna fluttist hingað út til íslands frá Rússlandi á efri árum sínum, gerðist íslenzk- ur ríkisborgari og varð góður þegn þessa lands. Stundum, einkum á vorin og um hásumarið, kvaðst hún þó sakna hins fjölskrúðuga gróðurs sinna gömlu heimkynna í Mið-Rúss- landi, sakna vina sinna og ætt- ingja þar í landi. Hún minntist indælla gönguferða um skógana á yngri árum sínum með góðum,

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.