Morgunblaðið - 15.06.1988, Qupperneq 50

50
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 15. JÚNÍ 1988
4
Plötuútgáfa á sfðasta ári varð
mikil þó ekki hafi allir haft erindi
sem erfiði í sölu frekar en fyrri
daginn og vísast hefur tap verið
þónokkuð á sumum þeirra hljóm-
platna sem út komu. Menn láta
þó ekki deigan síga og plötuút-
gáfa sumarsins er að komast í
gang.
Fyrsta plata þessa árs var Þú,
þeir og allir hinir frá Steinari. Bráð-
lega koma frá Steinari plötur með
Sálinni hans Jóns míns og tólf-
tommur með Greifunum, Jójó og
Stuðkompaníinu, auk stórrar plötu
Gildrunnar, en önnur útgáfa er
ekki á prjónunum fyrr en í haust.
Þá er væntanleg plata með lögum
eftir Valgeir Guðjónsson úr söng-
leiknum Síldin kemur og plötur
með Sverri Stormsker og Centaur.
Grammið gaf út plötu Megasar
Höfuðlausnir í síðasta mánuði og
plötu með Súld stuttu síðar
Grammið gefur einnig út plötur
með S.h. draumi, Þursaflokknum
og þeim Bubba og Megasi saman.
Einnig kemur plata frá Bubba út í
haust, sem á verður rafmögnuð
tónlist og 15 mínútna langt kassa-
gítarlag. Grammið gefur einnig út
plötu með Kamarorghestunum
sem ber vinnuheitið Kamarorg-
hestarnir sturta niður.
Bleiku bastarnir litu dagsins
Ijós síðasta sumar og héldu sína
fyrstu tónleika 18. júlí. Sveitin
einsetti sér að leika tilgerðar-
lausa rokktónlist með látum og
það gekk eftir. Síðasta haust
var svo komið að sveitin hélt
tónleika nær vikulega og hélt
þeim hætti fram yfir áramót.
Fyrir rúmum tveimur mánuðum
virtist þó sem Bleiku bastarnir
hefðu runnið sitt skeið á enda,
því eftir tónleika 4. apríl sögðu
bassaleikari og gftarleikari
sveitarinnar skilið við hana til
að snúa sér að annars konar
tónlist.
Þeir sem eftir sátu gáfu þó
ekki upp öndina og réðu til liðs
viö sveitina nýjan gítarleikara,
Victor Sveinsson, og nýjan bas-
saleikara, Gunnar Ellertsson,
sem áður lék með rokksveitlnni
góðu Vonbrigði. ( kvöld halda
Bastarnir síðan tónleika í Duus
til að kynna sveitina eins og hún
er í dag, áður en sveitarmeðlimir
bregða sér út fyrir landsteinana
í sumarfrí. Útsendari Rokksíð-
unnar tók hús á Böstunum í fyrr-
verandi sumarbústað í Kópavogi.
Hvað hefur breyst hjá Böst-
unum?
Helstu breytingarnar eru þær
að tvíburarnir hættu og Victor
og Gunni komu í þeirra stað.
Tónlistin hefur líka breyst, hún
er orðin þéttari og aðgengilegri
að vissu leyti. Við erum enn að
leika bastarokk, en það er
kannski meiri breidd í tónlistinni
í dag.
Tryggvi, sem sagði skilið við
sveitina í aprfl, kom með mikið
að hugmyndum. Hver semur í
dag?
Ivar átti alltaf helminginn af
lögunum á mótiTryggva og hann
leggur enn til sinn skerf. Annars
má segja að lögin komi frá öllum
og það er meira að segja gítar-
stef í einu laginu frá Bjössa.
Við semjum þó ekki eins ört
og áður, en þá gripum við
kannski grunnana áður en þeir
Plötuvertíð
Ujósmynd/BS '
Léttskýjað á
Borginni
Af staðá milljón...
voru úthugsaðir. Nú pælum við
meira í hiutunum, því við viljum
hafa prógrammið skothelt, það
sem við erum allir sáttir við. Við
erum enn að semja lög sem ein-
hverjir eiga kannski eftir að kann-
ast við, en það er ekki meðvitað-
ur þjófnaður. Við vissum ekki
þegar lagið Palli varð til að í því
væri frasi sem Bo Diddley heföi
tekið upp. Það má segja að í því
rokki sem við erum að spila sé
ekki hægt að koma með frasa
sem sé 100% frumlegur, en það
er svo aftur annað mál hvort
ástæöa sé til aö gera veður út
af því.
Ekki eru nema tveir mánuðir
síðan tviburarnir Palii og
Tryggvi hættu og ekki nema
rúmur mánuður síðan Victor og
Gunni fóru að æfa með sveit-
innf. Er ekki of snemmt að halda
tónleika núna?
Það er kannski í tæpasta lagi
að fara strax af stað. Við förum
þó af stað með stæl, eða þykj-
umst í þaö minnsta fara af stað
með stæl. Okkur langaði að leyfa
fólki að heyra hvað það væri sem
við værum að gera, áður en
menn fara í frí hver í sína áttina
og flestir úr landi. Sveitin kemur
svo ekki saman aftur fyrr en eft-
ir þrjár til fjórar vikur og þá byrj-
um við á upptökum í hljóöveri.
Það eru því líkur á að við munum
ekki halda aðra tónleika fyrr en
seint í ágúst eða byrjun sept-
ember, en þá verður líka farið
af stað á milljón. Við erum að
spila fyrir fólkið og því erum við
að spila núna.
Pað segja svo margar sveitir
það að þær séu að fara af stað
á fullu í sumar, eða í haust, eða
eftir áramót, eða næsta vor.
Við erum Bastarnir og við för-
um af stað á milljón endurnærð-
ir eftir sumarfríið. Við sögðum
það í fyrra að við viidum að gera
fólk vitlaust og við erum enn
staðráðnir í því.
Skífan gaf út á föstudaginn 13.
síöasta mánaðar, plötu Manna-
korna og á næstu vikum kemur
plata frá Kátum piltum. Stuttu eft-
ir það kemur plata Bjarna Arason-
ar og Skífan gerði nýverið útgáfu-
samning við Síðan skein sól og
Hunangstungl. Annað er óráðið.
Erðanúmúsík gaf út plötu Daisy
Hill Puppy Farm, Rocket Boy, fyrir
nokkru. Annað er ekki á prjónunum
hjá Erðanúmúsík eins og er og svo
viröist sem Snarl 3, sem búið var
að leggja drög að, komi ekki út á
næstunni.
Smekkleysa gefur út plötu með
Ham á næstunni og einnig plötu
með Langa Sela og Skuggunum
um svipað leyti. Einnig eru líkur á
að Smekkleysa gefi út plötur með
Bleiku böstunum og Lost, án þess
þó að ákvörðun hafi veriö tekin þar
um.
Hljómsveit Birgis Gunnlaugssonar
sendir frá sér plötuna Lokkar og
hey á þjóðhátíðardaginn, en á plöt-
unni eru ball- og gleðilög. E-X
sendir frá sér plötu með laginu
Frontiers á næstunni, en sú plata
hefur veríð lengi, lengi að komast
út. Það er sveitin sjálf sem gefur
plötuna út. Aðrar sveitir sem eru
með plötur, misstórar, í burðar-
liðnum eru: Eftirlitið, Katla kalda,
Bootlegs og Gaui.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
SÍÐAN
JASSAÐ var á Hótel Borg fimmtu-
daginn 2. júní. Þar var mætt til
leiks tríó Guðmundar Ingólfsson-
ar sem lék nokkur lög áður en
hljómsveitin Súld tók við. Tón-
leikarnir voru fjölsóttir og greini-
legt að jassáhugamenn vilja fylgj-
ast með sfnum mönnum áður en
þeir halda til Kanada á jasshátíð
f Montreal.
Tónleikarnir hófust á því að tríó
Guömundar Ingólfssonar lék
nokkra gamla og góða „stand-
arda“. Tríóið er orðið vel samspil-
andi eftir langa viðveru í Skíðaskál-
anum í Hveradölum og áralanga
kynningu. Guðmundur lék á synth-
esizer Lárusar Grímssonar og spil-
aði af miklum hita, eins og honum
er tamt. Guðmundur er einn þeirra
jassleikara sem aldrei er lognmolla
í kringum. Og þegar rytmasveitin
samanstendur af jafn þéttum
trommara og Guðmundi Stein-
grímssyni og Þórði Högnasyni sem
lék í vitlausan hljóðnema, nema
hljóðstjórn hafi verið ábótavant,
er ekki viö öðru að búast en að
sveiflan sé heit. Guðmundur Ing-
ólfsson hefur einn fárra landa tek-
ið gamalkunn stef og sett þau í
jassbúning. Dæmi um það er „Eitt
skref til vinstri og tvö skref til
hægri“ (sem heitir áreiðanlega ein-
hverju þjálla nafni) og þá hefur
hann leikið sænsk og færeysk
þjóðlög við mikinn orðstír.
Þá steig Súld á svið og
Steingrímur Guðmundsson,
trommari og nestor sveitarinnar,
kynnti nýjan hljómsveitarmeðlim,
Maarten van der Valk. Efnisskráin
var vel uppbyggð og greinilegt að
þarna fara vanir menn. Byrjað var
á rólegu og draumkenndu lagi eft-
ir Lárus Grímsson sem heitir því
stutta nafni Stutt lag. Það gæti
verið eins konar kynningarstef fyr-
ir sveitina, undurfalleg laglína og
samleikur Kuran og van der Valk
á fiðlu og víbrafón hrein unun á
aö hlýða. Næst léku þeir annað lag
af nýju plötunni, sem reyndar er
ekki svo ný því á henni er van der
Valk illa fjarri góðu gamni. Lagið
var Moment. Þar kom styrkur
sveitarinnar glögglega í Ijós. Lagið
er kraftmikið og minnir á stundum
á gömlu átrúnaðargoðin í þýsku
sveitinni Passport. Það væri vel
hægt að ímynda sér að í stærri
sal með stærri hljómflutningstæki
og fleiri áhorfendur og meiri fjar-
lægð myndi Moment virka sem
eitt sterkasta lagiö á efnisskránni.
Szymon Kuran er skemmtilegur
jassfiðlari. Klassískt handbragöið
skín í gegn í einleik hans og gerir
jasskennda tónlist Súldar afar sér-
stæða. Hann er aðalsólisti sveitar-
innar og þegar hann nær fluginu
í uppstreymi hrynsveitarinnar
gleymist viðstöddum stund og
staður. Slagverksleikur Maartens
er skemmtileg nýbreytni í íslensku
jasslífi. Hann leikur sér að alls kyns
óróum og bjöllum og Ijær tónlist-
inni draumkennt yfirbragð. Það er
trú undirritaðs að með tilkomu
þeirra Valk og Lárusar Grímssonar
hafi sveitin eflst að mun. Það háði
sveitinni i upphafi hversu fábreyti-
leg hljóðfæraskipan var en á því
hefur nú verið gerð bragarbót.
Lárus með sínar tölvur og hljóm-
borð að ógleymdri þverflautunni
og Valk með víbrafóninn og mikla
slagverksfánu. Á köflum minnti
leikur sveitarinnar á gamla, nýend-
urgerða Chico Hamilton-plötu,
That Hamilton Man, sérstaklega í
nafnlausu verki sem kynnt var á
tónleikunum sem Lalli I og er eftir
Lárus Grímsson. Samanburðurinn
felst kannski helst í því að á þeirri
plötu bregður fyrir miklum
klassískum áhrifum en Chico Ham-
ilton var einmitt þekktur fyrir að
fara ekki troðnar slóðir í jasstón-
listinni. En ofsafengnir jass-funk-
og rokkkenndir kaflar eru alltaf
skammt undan hjá Súld. Það er
hljómsveitinni geysilegur styrkur
að hafa jafn frjóan tónsmið innan
sinna raða og Lárus Grímsson.
Annars er tómt mál að bera Súld
saman við aðra tónlistarmenn því
þeir standa vel fyrir sínu án nokk-
urs samanburðar og eru að auki
rammislenskir en þó með nokkuð
pólsku yfirbragði. GuGu