Morgunblaðið - 14.07.1988, Blaðsíða 50

Ast er...
... stærsti vinningur-
inn.
TM Reg. U.S. Pat Off,—all ríghts rasarvad
® 1987 Los Angetos Times Syndicate
— En við seinni konuna
ætla ég bara ekki að losna.
Með
morgnnkaffinu
HÖGNIHREKKVÍSI
Hörmungar í Palestínu
Til Velvakanda.
Nýlega gat að líta í blaðafréttum
að stórlega hefði dregið úr straumi
ferðamanna til Israels. Vart hefur
þetta komið á óvart þegar menn
hafa í huga þá ógn og skelfingu
er víða ríkir á þessum slóðum og
ekki síst á seinustu hernumdu
svæðunum, Gaza og við vestur-
bakka Jórdanárinnar. Fréttimar
sem stöðugt berast þaðan eru
skelfilegar og á stundum vill mað-
ur ekki trúa því að siðmenntaðir
menn geti sýnt af sér 'þá grimmd
er raun ber vitni. Það verður að
fara langt aftur í Mannkynssög-
unni til að fá hliðstæðu þessa.
Vart líður sá dagur að ekki sé fólk
skotið og iðulega eru konur og
böm þess á meðal. Fólkið er barið
til óbóta, hundruðum manna er
komið í fangelsi þar sem vistin er
Týndur
kettlingur
Þessi fallegi þriggja mánaða
kettlingur tapaðist frá Túngötu 16
fyrir skömmu. Hann er dökkgrár
með hvítar hosur á öllum Qórum
fótum og með hvítan blett á bringu.
Þeir sem geta gefið upplýsingar um
hann vinsamlegast hringi í sima
11790 eða 13398.
hroðaleg, hvorki rennandi vatn né
hreinlætisaðstaða af öðru tagi.
Margir af þeim sem sleppa lifandi
eru örkumla eftir misþyrmingar
og pyntingar ísraelskra hermanna.
Af mörgum spyrst aldrei.
Hér koma nokkur dæmi um
grimmd og hrottaskap ísraelsku
dátanna. Þeir sem segja frá eru
allir kornungir menn, sumir vart
komnir af unglingsaldri.
„Þeir bundu mig á höndum og
fótum, festu mig aftan í heijeppa
og óku af stað.“
„Þeir handjárnuðu mig og settu
í klefa sem var 0.5 fermetri, spörk-
uðu í mig og hentu sandi í vit mín.“
„Þeir drógu mig inn í herbíl og
börðu mig þannig að ég hlaut nef-
brot og innvortis blæðingar.“
„Þeir drógu mig út úr húsi mínu
og hófu að beija mig. Þegar þeir
sáu hvað ég var orðinn illa haldinn
slepptu þeir mér. Ég fór á sjúkra-
hús. Þar var ég skorinn upp vegna
alvarlegs brots á handlegg. Um
það bil mánuði síðar komu þeir
heim til mín þar sem ég lá í rúm-
inu með gips á handleggnum. Þeir
drógu mig umsvifalaust út úr rúm-
inu og brutu handlegginn á nýjan
leik.“
„Lítil stúlka, sem var að leik á
götunni ásamt öðrum bömum var
skotin til bana. Nokkrir útlending-
ar urðu vitni að þessum atburði,
þar á meðal finnskur blaðamaðui
Fólkið sá bílinn sem skotið var ú
en þegar lögreglan kom á vettvan
sagði hún að engin bifreið me
þessu númeri væri til. Þar með va
þetta úr sögunni.“
Éggæti haldið áfram í það óenc
anlega að vitna í frásagnir ser
þessar og ekki síður gæti ég sag
frá mörgu óhugnanlegu sem pa
lestínskir kunningjar mínir haf
upplifað.
Ég bið lesendur að gleyma þ\
ekki eitt augnablik að Palestínu
fólkið býr við þennan hrylling
landi sínu. Þarna bjó það man
fram af manni, þar til landið va
tekið af því með ofbeldi. Fram hj
þessari staðreynd verður ekki kom
ist og nú rís fólkið upp á þessur
seinustu landssvæðum Palestín
og berst hetjulegri baráttu þó vi
algjört ofurefli sé að etja, því þa
er vopnlaust. Unglingar kast
grjóti og skjóta af teygjubyssur
að ísraelsku hermönnunum. Þa
þarf þó ekki einu sinni að hend
gijóti til að verða barinn til óbót
eða skotinn fyrir. Dirfist Palestínu
maður að veifa fána þjóðar sinna
er „sökin" sú sama.
Ér nokkur furða þótt spurt sc
Ætla íslendingar að halda áfrar
að styðja þessa ísraelsku glæpa
menn?
Guðjón V. Guðmundsson
Víkverji skrifar
Teiknimyndum fyrir böm hefur
fjölgað mjög á skjánum og em
nú daglegur viðburður. A fyrstu
dögum sjónvarps og raunar allt þar
til Stöð 2 kom til sögunnar voru
teiknimyndir einna helst sýndar f
vikulegum bamaþáttum. Þessar
teiknimyndir voru um Steinaldar-
mennina, Jóga Bjöm, Andrés önd
og fleiri. Þær voru einfaldar, falleg-
ar og boðskapur þeirra skýr.
Enn birtast sumar gömlu teikni-
myndanna á skjánum og margar
hafa bæst við, sem em bæði góðar
og skemmtilegar. Annars konar
myndir og ógeðfelldari virðast þó á
góðri leið með að velta þeim úr
sessi. Fyrir skömmu var til dæmis
sýnd mynd um kappa, sem átti í
höggi við illt fyrirbrigði utan úr
geimnum. Þetta fyrirbrigði kom sér
fyrir í risastóm býflugnabúi og
augnaráð þess breytti mönnum í
miskunnarlaus skorkvikindi, sem
snemst hatrammlega gegn fyrrum
vinum sínum. Mynd þessi var öll
hin óhugnanlegasta og það virðist
vera regla fremur en undantekning
í teiknimyndum af þessu tagi að
góðu garpamir beijist við ótrúlega
ófrýnileg skrýmsli, sem halda litlu
fólki vakandi langt fram á nótt og
birtast í vondum draumum.
Vissulega ber að þakka það sem
vel er gert og margar teiknimynd-
anna em eins og efni fyrir ung
börn á að vera, fallegar og hugljúf-
ar. Víkveiji varð til dæmis afar
glaður þegar sýningar hófust á
teiknimyndum um gamla kunn-
ingja, Heiðu, afa hennar og Pétur
geitasmala.
XXX
*
Isíðasta sunnudagsblaði Morgun-
blaðsins vekur Inger Anna Aik-
man athygli á myndaspjöldum, sem
börn safna nú í gríð og erg. Spjöld
þessi fást í söluturnum, bera sam-
heitið Garbage Pail Kids, og em
hreint ótrúlega ógeðsleg. Á mynd-
unum sjást teikningar af börnum,
sem hafa skorið sig á rakvélablöð-
um, orðið undir bifreiðum, rist sig
á kvið svo iðrin liggja úti og er
limlest á allan hugsanlegan hátl
Víkveiji hefur oftar en einu sinr
hitt unga vini, sem safna þessur
myndum og leggja allan metna
sinn í að eiga sem flest spjöld. Þa
þarf svo sem ekki að koma neinur
á óvart að börn taki upp á slíki
en það vekur mikla furðu að foreldi
ar skuli láta það viðgangast a
börnin safni slíkum óþverra. Þ
ættu kaupmenn að sjá sóma sinn
því að hætta að selja þennan óhugr
að.
XXX
að er ef til vill að bera í bakka
fullan lækinn að kvarta unda
notkun fleirtölu, þegar rætt er ur
verð, en það fer ótrúlega í taugarr
ar á Víkveija að sjá t.d. auglýs
„lægstu verðin hjá okkur“. Fyri
nokkmm ámm hefði þetta veri
óhugsandi, en nú ber svo við a
mjög margir kaupmenn telja si
bjóða vöm á „góðum verðum".