Morgunblaðið - 28.02.1997, Blaðsíða 30

30 FÖSTUDAGUR 28. FEBRÚAR 1997
MORGUNBLAÐIÐ
MORGUNBLAÐIÐ
FÖSTUDAGUR 28. FEBRÚAR 1997 31
JMfflrgttitÞliifrifr
STOFNAÐ 1913
ÚTGEFANDI: Árvakur hf., Reykjavík.
FRAMKVÆMDASTJÓRI: Hallgrímur B. Geirsson.
RITSTJÓRAR: Matthías Johannessen,
Styrmir Gunnarsson.
SAMSKIPTI
GRANNÞJÓÐA
SAMSKIPTI Grænlendinga og íslendinga hafa vaxið
mjög síðustu árin og munu verða æ nánari í næstu
framtíð. Þetta er mjög ánægjuleg þróun enda full ástæða
til þess að þessar nágrannaþjóðir treysti samskipti sín sem
mest og bezt. Hagsmunir þjóðanna fara saman á mörgum
sviðum, ekki sízt fiskveiðum og hafréttarmálum.
Sérstök ástæða er til að fagna opinberri heimsókn for-
manns grænlenzku landsstjórnarinnar, Lars Emil Johan-
sen, og konu hans, Ivalo Egede, til íslands, en hún hófst í
gær. Tilgangur slíkrar heimsóknar er að treysta vináttu þjóð-
anna og efla samskipti þeirra og er því fyllilega tímabær.
Saga Grænlendinga og íslendinga hefur lengi verið
samtvinnuð. Eiríkur rauði gaf Grænlandi nafnið árið 982
og flutti þangað ásamt stórum hópi íslendinga þremur
árum síðar. Um árið 1500 lauk búsetu norrænna manna
á Grænlandi og er óljóst um ástæðurnar. Landið var síðan
um aldir undir danskri stjórn og á þeim tíma voru sam-
skipti íslendinga og Grænlendinga lítil. Það tók að breyt-
ast í kjölfar þess, að Grænlendingar fengu heimastjórn
árið 1979, þótt hægt færi í fyrstu. Nú eru í gildi nokkrir
samstarfssamningar milli landanna, m.a. um ferðamál,
loðnuveiðar og menningarmál og koma frændur vorir
Færeyingar einnig að sumum þeim samningum líka. Búizt
er við því, að á meðan heimsókn formanns landsstjórnar-
innar stendur á íslandi verði undirritaður nýr samningur
milli þjóðanna um skipti á loðnukvótum innan lögsögu
þeirra.
Með bættum flugsamgöngum milli landanna og flutn-
ingum á sjó hafa samskiptin aukizt verulega. Á síðasta
ári heimsóttu um 2 þúsund íslendingar Grænland og ferð-
um Grænlendinga fjölgar einnig til íslands. Spurning er,
hvort hægt er að tengja saman ferðaþjónustu á íslandi
og Grænlandi með einhverjum hætti fyrir þá ferðamenn,
sem hafa sérstakan áhuga á að heimsækja óbyggðir og
hijóstrug landsvæði. Verzlun og viðskipti hafa og aukizt
og má geta þess t.d., að íslenzk verktakafyrirtæki hafa
fengið verkefni á Grænlandi. Nýlega er lokið kaupstefnu
í höfuðborginni Nuuk, þar sem 40 íslenzk fyrirtæki kynntu
þjónustu sína og framleiðsluvörur. Þótti hún takast mjög
vel og er vonast til, að aukin viðskipti fylgi í kjölfarið.
Kaupstefnan var haldin í tengslum við opnun nýja menn-
ingarhússins Nuuk, en þar komu íslendingar mikið við
sögu, m.a. lék Sinfóníuhljómsveit íslands við hátíðahöldin.
Gera má ráð fyrir, að menningarsamskipti landanna auk-
izt verulega í framhaldinu. Loks má nefna enn eitt dæm-
ið um aukin samskipti landanna, en það er samningur sem
gerður hefur verið á sviði heilbrigðisþjónustu.
Við íslendingar eigum að leggja áherzlu á náin og góð
samskipti við Grænlendinga eins og raunar hefur verið
gert í seinni tíð.
HAFFÆRI SKIPA
UPPLÝST er í skýrslu Siglingastofnunar, að á sjó séu
um 150 skip, sem eru ekki stöðugleikamæld. Núgild-
andi reglur þar um eru frá árinu 1975 og taka til skipa
stærri en 15 m að lengd. Skip, sem fengu haffærisskír-
teini fyrir þennan tíma, hafa ekki þurft að gangast undir
stöðugleikapróf.
Reglurnar frá 1975 voru ekki gerðar afturvirkar. Þess
vegna ná þær ekki til skipa, sem snn'ðuð voru fyrir þann
tíma. Margt getur breytt stöðugleikanum, breytingar á
skipunum, aukinn búnaður um borð, þyngri og viðameiri
veiðarfæri og jafnvel misþykk málningarlög á skipunum.
Þá er fullyrt í skýrslunni, að í mörgum tilfellum sé ekki
um neyðarútgang að ræða úr vélarrúmi skipa.
Siglingastofnun er nú að vinna í þessum málum og
fyrir nokkrum dögum lagði hún skýrsluna fyrir siglinga-
ráð og samgönguráðuneyti. Stofnunin leggur m.a. til, að
reglur um stöðugleika skipa nái til allra skipa, nýrra sem
gamalla. Þar er einnig lögð áhersla á aukna fræðslu og
að stöðugleikapróf á skipum fari oftar fram en nú er.
Frá áramótum hefur Siglingastofnun gert strangari
kröfur við útgáfu haffærisskírteina og gefur þau nú ein-
ungis út til skamms tíma, ef einhverju er ábótavant. Aug-
ljóst er að bæta þarf reglur til þess að öll íslenzk skip
falli undir stöðugleikaprófun. Með tilliti til öryggis sjófar-
enda er ótækt að skip láti úr höfn, sem ekki eru með
fullgild haffærisskírteini.
*
Jafningjafræðsla framhaldsskólanema eins árs á morgun
JAFNINGJAFRÆÐSLA fram-
haldsskólanema fagnar eins
árs afmæli á morgun, laugar-
daginn 1. mars. A því ári sem
liðið er frá því að starfsemin hófst
hafa um 6.000 framhaldsskólanem-
endur víðsvegar um land, um 2.000
grunnskólanemendur og 3.000 nem-
endur Vinnuskóla Reykjavíkurborg-
ar fengið heimsókn frá Jafningja-
fræðslunni. Upphaflega var um að
ræða tilraunaverkefni, en í ljósi
reynslunnar hafa aðstandendur verk-
efnisins ákveðið að framhald verði á
og Jafningjafræðslan verði fastur lið-
ur í forvarnastarfi á íslandi í framtíð-
inni.
Markmið Jafningjafræðslunnar er
að jafningjar, þ.e. fólk á svipuðum
aldri og með svipuð áhugamál, fræði
jafningja sína um skaðsemi og áhrif
áfengis og annarra vímuefna, en með
því móti er talið að draga megi úr
neyslu þessara efna. Aðstandendur
Jafningjafræðslunnar benda á að
ungt fólk taki oft meira mark á jafn-
öldrum sínum og skólafélögum en
hinum fullorðnu, t.d. foreldrum og
kennurum. Því til stuðnings vitna
þeir í rannsóknir sem gerðar hafa
verið hér á landi og sýna að vinahóp-
ur hefur mikil áhrif á lífsstíl fólks,
þar á meðal áfengis- og fíkniefna-
neyslu.
Hugmyndin kviknaði haustið
1995, í kjölfar stóraukinnar neyslu
fíkniefna, einkum og sér í lagi E-
taflna, meða) ungs fólks. Jafningja-
fræðslunni var svo formlega hrundið
af stað 1. mars 1996 sem forvarna-
verkefni á vegum menntamálaráðu-
neytisins og Félags framhaldsskóla-
nema.
Bent á úrræði til hjálpar
Markhópur verkefnisins er aldurs-
hópurinn 16 til 25 ára og hefur
mest áhersla verið lögð á að ná til
þeirra sem enn hafa ekki myndað
sér fasta skoðun á fíkniefnum. Auk
þess er reynt að koma í veg fyrir
að þeir sem þegar hafa prófað fíkni-
efni geri það aftur. í því skyni er
DAGNÝ, Úlfhildur, Eva Lind og
Hulda Björg voru meðal þeirra
nemenda i öðrum bekk Kvenna-
skólans í Reykjavík sem hlýddu á
boðskap Jafningjafræðslunnar.
Þær voru sammála því að það
hefði verið hollt að hlusta á
reynslusögu hins óvirka fíkils,
hann hefði sagt ítarlega frá og
greinilega verið hreinskilinn.
„Þessi heimur sem hann lýsti er
svo fjarlægur og margir sem ekki
þekkja hann,“ sagði Hulda Björg.
Eva Lind tók undir og taldi að
það gæti örugglega hjálpað mörg-
um sem væru að byija að neyta
eiturlyfja að hlusta á svona frá-
sögn. „Þeir munu kannski hugsa
sinn gang,“ sagði hún. Þær efuð-
ust hins vegar um að svona fyrir-
lestur myndi breyta einhverju fyr-
ir þá sem væru lengra konmir í
neyslunni.
Sumir læra ekki
af reynslunni
Þær voru á hinn bóginn sam-
mála því að flestir ef ekki allir
þeir sem væru að byrja að fikta
við eiturlyf teldu að svona lagað
gæti ekki komið fyrir þá. „Menn
trúa því ekki að þeir geti sokkið
svo djúpt, þó þeir byrji að neyta
eiturlyfja," sögðu þær.
Jafningjafræðsla framhaldsskólanema er að
slíta bamsskónum en nú er eitt ár liðið frá
því að hún hóf starfsemi. Margrét Svein-
björnsdóttir kynnti sér starf Jafningjafræðsl-
unnar og Arna Schram sat fund í Kvennaskól-
anum, en hann var lokaáfangi í heimsóknaröð
Jafningjafræðslunnar í framhaldsskólana.
„Hef eyðilagt miklu
fíeiri líf en mitt eigið“
JAFNINGJAFRÆÐSLAN hélt
tvo fundi með nemendum
Kvennaskólans í Reykjavík
síðastliðinn mánudag og má
áætla að samanlagt hafi um 140
nemendur í fyrsta og öðrum bekk
skólans hlýtt á boðskap hennar.
Fræðslan fór þannig fram að fyrst
sagði tengiliður Kvennaskólans við
Jafningjafræðsluna, Ingibjörg Þóra
Helgadóttir, almennt frá starfi Jafn-
ingjafræðslunnar en síðan tók fyrr-
um eiturlyfjaneytandi við og sagði
sögu sína. Nemendur hlýddu á frá-
sögnina með greinilegum áhuga;
grettu sig þegar hann lýsti ömurleg-
um dögum og hlógu þegar hann
sagði frá bjartari tímum.
Ingibjörg Þóra, er jafnframt situr
í framkvæmdastjórn Jafningja-
fræðslunnar, sagði í upphafi fundar
frá því að rnargir væru með ýmsar
ranghugmyndir um Jafeingjafræðsl-
una og héldu að þeir sem að henni
stæðu hefðu aldrei hvorki reykt né
drukkið, hvað þá snert önnur vímu-
efni. „Það er ekki rétt. Við erum fólk
á öllum aldri, úr öllum framhaldsskól-
um landsins, auk fleiri aðila, sem eig-
um það eitt sameiginlegt að vilja
ekki neyta ólöglegra eiturlyfja og vilj-
um auk þess breyta hugarfari ungs
fólks sem vill neyta slíkra efna.“
Byrjaði að drekka níu ára
Eftir kynningu Ingibjargar tók fyrr-
um eiturlyijaneytandi við og sagði
sögu sína. Hann er 23ja ára og verð-
ur hér eftir nefndur Haukur. Hann
sagðist í upphafi máls síns hafa próf-
að öll eiturlyf sem til væru og ofnot-
að þau. Hann hefði byijað að drekka
níu ára en drukkið lítið fram að tólf
ára aldri. Eftir það hefði hann hins
vegar verið í stanslausri neyslu
ýmissa eiturlyfja til 19 ára aldurs,
með hálfs árs hléi.
„Ég er búinn að skemma sjálfan
mig mikið bæði andlega og líkamlega
og er að sumu leyti orðinn handónýt-
ur,“ sagði hann. „í dag er ég búinn
að vera allsgáður í fjögur ár, en þrátt
fyrir það á ég enn langt í land; ekki
hálfnaður á þann stað sem ég ann-
ars hefði verið. Ég er að upplifa til-
finningar sem ég átti að finna fyrir
löngu, en á meðan ég var í neysl-
unni voru þær bara dofnar. Ég eyði-
lagði allar tennurnar, nefið er ónýtt,
maginn illa haldinn, ég er kominn
með langvarandi ristilsjúkdóm og
svona mætti lengi telja. Og ég á aldr-
ei eftir að fá þessa hluti aftur. Þar
að auki sé ég ekki fram á að geta
menntað mig,“ sagði hann.
Haukur segist enn þann dag í dag
þurfa að beijast við löngunina í eitur-
lyf, ekki bara í eitt glas af víni til
að dreypa á heldur löngunina til að
fara á almennilegt fyllirí. „Þvl ef
maður verður einu sinni háður fíkni-
efnum þá verður maður það alltaf,“
sagði hann.
„Ég lifi því fyrir einn dag í einu
og hef helgað líf mitt baráttunni
gegn fíkniefnum. Ég hef til dæmis
nýverið stofnað Félag ungra óvirkra
fíkla, sem mun koma til með að taka
á móti og hjálpa eiturlyfjaneytendum
þegar þeir koma úr meðferð. En það
er mjög erfitt fyrir þetta fólk að
hefja nýtt líf án eiturlyfja og fara út
á vinnumarkaðinn. Það hefur slitið
öll tengsl við fjölskylduna og vini og
stendur gjörsamlega eitt. Enda hefur
komið í ljós að falltíðnin hjá þessu
fólki er um 80%,“ sagði hann.
Þá kom Haukur inn á það hve
hátt hlutfall af ungu fólki í dag ánetj-
aðist eiturlyfjum, en á síðasta ári
innskrifuðust 222 ungmenni 19 ára
og yngri á Vog og á síðustu níu
árum hefur orðið um 150% aukning.
„Líkurnar á því að ungt fólk, 29 ára
og yngra, fari í meðferð eru því
13,3 %. Og það er pottþétt að ein-
hver hér inni á eftir að fara sömu
leið og ég,“ sagði hann.
Ætlaði aldrei að verða
eiturlyfjaneytandi
Eins og fyrr sagði byijaði Haukur
mjög ungur að drekka. Honum
fannst það vera „flott leið til að fíla
sjálfan sig“, eins og hann orðaði það.
Hann var rekinn úr hveijum skólan-
um á fætur öðrum, flosnaði að lokum
úr námi og lauk aldrei grunnskóla-
prófi. Og þegar hann var sextán ára
byrjaði hann í amfetamínneyslu.
„Ég ætlaði aldrei að verða
eiturlyíjaneytandi, en þegar ég byij-
aði gat ég ekki hætt og öll önnur
fíkniefni fylgdu í kjölfarið. Ég varð
gjörsamlega stjórnlaus. Þegar ég var
16 ára var ég kominn á götuna. Ég
átti að vísu heima hjá foreldrum
mínum að nafninu til en sást þar
aldrei. Ég braust mjög oft inn, fals-
aði ávísanir, falsaði skjöl og keypti
og seldi bíla á óheiðarlegan hátt.
Allt gekk þetta út á það að útvega
peninga fyrir eiturlyfjum,“ sagði
hann.
„Eftir þennan tíma liðu tvö ár í
mínu lífí sem eru mér gjörsamlega
óljós. Ég man ekkert frá þessum tíma
nema það þegar ég vaknaði upp á •*
ýmsum stöðum, eins og á sjúkrahús-
um eða sjúkrabílum, í hita- eða rusla-
kompum eða þá í rúmum sem ég
vildi ekki vakna upp í. Þegar þetta
var, var ég búinn að ganga fram af
fjölskyldu minni á allan hátt og stela
öllu steini léttara af þeim. Foreldrar
mínir voru búnir að reyna allt, m.a.
að láta lögregluna taka mig, að koma
mér á unglingaheimili, til sálfræðings
eða geðlæknis. En þau áttuðu sig
ekki á því að ég var orðinn svona
langt leiddur vegna fíkniefna. Ég var
með einu orði alkóhólisti," sagði hann.
Þegar Haukur var 18 ára var hon-
um stungið í fangelsi og í framhaldi
af því var honum komið fyrir á með-
ferðarheimilinu Tindum. Þar var v
hann í þrjá mánuði.
Eftir að kom út var hann allsgáð-
ur í þijá mánuði til viðbótar. „Þá
fannst mér ég vera búinn að standa
mig það vel að ég ætti skilið að fá
mér í eina pípu. En eftir að hafa
reykt pípuna liðu aðeins tveir mánuð-
ir þar til allt fór á sömu leið og áð-
ur. Ég varð langt leiddur og alvar-
lega farinn að hugsa um sjálfs-
morð,“ sagði hann.
Var kennt að láta mér líða vel
Haukur segist ekki skilja til fulln-
ustu hvað það var sem fékk hann
upp úr þessu ástandi, en geðlæknir
hans hafi sennilega átt einhvem þátt
í því, því eftir áhrifamikið samtal við *"
hann ákvað Haukur að reyna enn
einu sinni að fara í meðferð og í
þetta sinn á Vog. Meðferðin var ekki
áreynslulaus en hann hefur ekki
neytt vímuefna síðan þá.
í dag fer hann á fundi á hveijum
degi og til sálfræðingS einu sinni í
viku. Hann segir að á Vogi hafi hon-
um verið kennt að láta sér líða vel
og á meðan svo er langi hann ekki
í vímuefni.
Haukur sagði að lokum við nem-
endur Kvennaskólans að hann væri
ekki þarna til að segja þeim að neyta-
ekki eiturlylja. „Ég vil að þið gerið
það upp við ykkur sjálf, m.a. í ljósi
þess sem ég hef sagt ykkur. Ég hef
misst af mörgu vegna neyslunnar og
þurft að horfa á eftir vinum mínum
í dauðann sökum ofneyslu. Þá hef ég
eyðilagt miklu fleiri líf en mitt eigið
og það mun ég aldrei geta bætt fyrir.“^
NEMENDUR Kvennaskólans hlýddu af áhuga á frásögn ungs manns sem hóf eiturlyfjaneyslu á unglingsárum en hætti 19 ára gamall.
iviurgunuiauiu/dun ovavarssun
einstaklingum sem komnir eru út I
neyslu bent á nauðsynleg úrræði til
hjálpar.
Jafningjafræðslan hefur tvo laun-
aða starfsmenn á sínum snærum og
hafa þeir bækistöðvar sínar í Hinu
húsinu. Þeir eru í samstarfi við verk-
efnisstjórn, sem skipuð er fulltrúum
menntamálaráðuneytis, Fræðslumið-
stöðvar í fíknivömum, skólameist-
ara, kennara, framhaldsskólanema
og framkvæmdastjórnar Jafningja-
fræðslunnar. Undir verkefnisstjórn
er framkvæmdastjórnin, sem í sitja
fulltrúar úr hinum ýmsu framhalds-
skólum, auk áðurnefndra starfs-
manna Jafningjafræðslunnar.
í öllum framhaldsskólum landsins,
sem hafa aðild að Félagi framhalds-
skólanema, eru tveir tengiliðir sem
sjá um fræðslu og starf innan skól-
anna, svo sem námskeið, ferðalög,
og dreifingu á útgáfuefni á vegum
Jafningjafræðslunnar. Á liðnu hausti
voru haldin námskeið fyrir tengilið-
ina, þar sem þeir fengu þjálfun hjá
Fræðslumiðstöð í fíknivörnum, SÁÁ,
Fíkniefnalögreglunni og Stjórnunar-
skóla íslands.
í svokölluðum bakhóp, sem hittist
tvisvar í mánuði í Hinu húsinu, sitja
tengiliðir framhaldsskólanna á höf-
uðborgarsvæðinu ásamt fólki á aldr-
inum 16-25 ára sem vill starfa með
Jafningjafræðslunni en er ekki í
framhaldsskóla.
Á þeim tveimur misserum sem
Jafningjafræðslan hefur starfað hef-
ur aðaláherslan verið lögð á að fá
persónulega nálgun við framhalds-
skólanema. Á vorönn 1996 var aðal-
lega verið að þróa verkefnið og rækta
tengslin við skólana en á haustönn-
inni var mest gert af því að fara í
heimsóknir í skóla landsins til þess
að komast í persónuleg tengsl við
nemendur.
Saga fíkilsins vekur
langmest viðbrögð
í heimsóknum Jafningjafræðsl-
unnar í skólana er yfirleitt blandað
saman almennri fræðslu og upplýs-
ingum, reynslusögu óvirks fíkils og
almennum umræðum. Að sögn Sig-
urðar Orra Jónssonar, eins fram-
kvæmdastjórnarmanna, hafa skóla-
heimsóknirnar mælst mjög vel fyrir,
jafnt hjá nemendum sem skólastjórn-
endum. Saga fíkilsins hefur oftast
nær vakið langmest viðbrögð hjá
áheyrendum.
Auk þess að heimsækja alla fram-
haldsskóla landsins á þessu fyrsta
starfsári hefur Jafningjafræðslan
gefið út og dreift til allra framhalds-
skólanema stuttum og hnitmiðuðum
upplýsingabæklingi um fíkniefni.
Tvö tölublöð eru komin út af mál-
gagni Jafningjafræðslunnar og er
hið þriðja væntanlegt um mánaða-
mót mars-apríl. Einnig hafa verið
gefin út veggspjöld og gerðir sjón-
varpsþættir og -auglýsingar.
Þá er enn ótalinn ferðaklúbburinn
Flakk, sem er samstarfsverkefni
Jafningjafræðslunnar og Samvinnu-
ferða-Landsýnar. Klúbbfélagar eru
nú um 900 talsins og er markmiðið
að bjóða fólki á aldrinum 16-25 ára
I ódýrar, vímulausar ferðir. Eitt af
meginmarkmiðum þessara ferða er
að sýna fram á að lífið sé skemmti-
legra án vímuefna. Fjölmennasta
ferðin til þessa var dagsferð með
breiðþotu flugfélagsins Atlanta til
Dyflinnar í desember sl. en þá fóru
alls um 320 manns saman í það sem
Flakk-félagar kalla eitt stærsta
áfengislausa flug sem farið hefur
verið frá íslandi. Önnur dæmi um
ferðir :á vegum Flakk-klúbbsins eru
kajak-, hella-, hjóla-, hesta- og snjó-
brettaferðir.
Styrkir vímuefnalausa
hópinn í að segja nei
Hildur Sverrisdóttir, sem situr í
framkvæmdastjórn, segir erfitt að
meta áþreifanlegan árangur Jafn-
ingjafræðslunnar, þar sem enn sé
tiltölulega lítil reynsla komin á verk-
efnið. Þó sé það ljóst að Jafningja-
fræðslan skili árangri í fræðslu um
virkni efnanna og það geti hjálpað
þeim óákveðnu að móta afstöðu gegn
vímuefnum.
„Við vitum að heimsóknir í skóla
hafa hjálpað fólki að skilja vandann
og það er meira vakandi fyrir því
ef vinir og kunningjar eru að fikta.
Einnig hefur Jafningjafræðslan
styrkt vímuefnalausa hópinn í að
segja nei og það stuðlar vonandi að
breyttu hugarfari hjá fólki,“ segir
Hildur ennfremur.
„Námsmenn
gegn fíknlefnum"
Mikið verður um dýrðir á ársaf-
mælinu á morgun, en þá standa Hitt
húsið, Jafningjafræðslan og náms-
mannahreyfingarnar saman að átaki
undir yfirskriftinni „Námsmenn
gegn fíkniefnum". Fjölbreytt dag-
skrá verður víðsvegar um borgina
frá kl. 11 til 18. í Hinu húsinu verð-
ur boðið upp á veglega afmælistertu,
kynning verður á Flakk-ferðum og
starfi Jafningjafræðslunnar og hár-
greiðslunemar klippa hár þeirra sem
það vilja. Á tónleikum í Hinu húsinu
koma fram hljómsveitirnar Botn-
leðja, Kolrassa krókríðandi, Maus,
Sóma og Panorama.
Á Ingólfstorgi verður körfubolti,
hjólabretti og eróbikk fyrir gesti og
gangandi, í Kringlunni verður fram-
inn gjörningur og ýmislegt fleira og
á Sólon íslandus og kaffigalleríinu
Ömmu í Réttarholti geta gestir hlýtt
á ljóðalestur og trúbadora. Auk þess
verða nemendur í bifvélavirkjun til
taks á nokkrum bensínstöðvum
Skeljungs og aðstoða bifreiðaeigend-
ur, leikhópar verða á ferðinni um
alla borg, svo fátt eitt sé nefnt.
að koma fyrir til þess að fólk
hætti. Það er eins og fólk þurfi
að verða fyrir einhverju áfalli,"
sagði Úlfhildur og hinar sam-
sinntu þvi.
Hafa svipaða sögu að segja
Það sem þeim stöllum fannst
hvað athyglisverðast við sögu hins
fyrrverandi eiturlyfjaneytanda
var að þrátt fyrir að hann hefði
verið allsgáður í fjögur ár væri
hann ekki hálfnaður á þeirri leið
sem hann þyrfti til að ná fyrri
getu. Það væri ótrúlegt.
Evu Lind fannst einnig merki-
legt og hinar voru sammála því
að flestir þeir eiturlyfjaneytendur
sem þær hefðu heyrt segja frá
reynslu sinni hefðu svipaða sögu
að segja. „Þeir eru til dæmis allir
búnir að skemma sig bæði andlega
og líkamlega og eiga fáa eða enga
vini,“ sagði hún.
Dagný sagði þó að hún hefði
viþ'að vita meira um það hvernig
honum hefði gengið á meðan hann
var i meðferðinni. „Því sagt er að
þeir sein upplifa afvötnun einu
sinni finnist það svo erfitt að það
verði til þess að þeir fari ekki
aftur út í neyslu eiturlyfja svo
þeir þurfi ekki að fara aftur í
meðferð," sagði hún að síðustu.
Dagný .
Hinriksdóttir
Þá sögðu stöllurnar að það væri
eins og ekkert dygði á suma og
nefndu í því sambandi dæmi um
ungan mann sem var með þeim í
bekk í fyrra en framdi sjálfsvíg
eftir að hafa leiðst út í neyslu eit-
urlyfja. „Þegar hann dó voru allir
þeir sem voru byrjaðir að fikta
Úlfhildur
Fenger
við eiturlyf staðráðnir í því að
hætta allri neyslu, bæði þeir sem
voru í vinahópi stráksins og þeir
sem voru með honum í bekk. En
þrátt fyrir loforðin eru sumir af
félögum hans aftur byrjaðir að
neyta eiturlyfja," sögðu þær, en
bættu því við að bekkjarfélagar
Hulda Björg
Þórisdóttir
unga mannsins hefðu hætt allri
neyslu. Auk þess hefðu þær orðið
varar við að dregið hefði úr neyslu
fíkniefna meðal nemenda skólans.
„Þannig að það má kannski segja
að hann hafi ekki dáið til einsk-
is,“ sagði Dagný. „En það er samt
eins og það þurfi alltaf eitthvað
Eva Lind
Jónsdóttir
Fastur liður í
forvarnastarfi
framtí ðarinnar
Hollt að hlusta á frásögnina