Morgunblaðið - 22.11.1998, Blaðsíða 40

Morgunblaðið - 22.11.1998, Blaðsíða 40
i 40 SUNNUDAGUR 22. NÓVEMBER 1998 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR t Ástkær systir okkar og mágkona, SVANHVÍT EGiLSDÓTTIR prófessor, Hrauntungu 10, Hafnarfirði, sem lést á Landakotsspítala fimmtudaginn 12. nóvember, verður jarðsungin frá Víði- staðakirkju, Hafnarfirði, þriðjudaginn 24. nóv- ember kl. 15.00. Einar Egilsson, Margrét Thoroddsen, Gunnþórunn Egilsdóttir, Sigrún Þorleifsdóttir, Svava Júlíusdóttir. BERTA SIGRIÐUR STEFÁNSDÓTTIR t Elskuleg systir okkar og mágkona, BERTA SIGRÍÐUR STEFÁNSDÓTTIR frá Hóli, Stöðvarfirði, verður jarðsungin frá Háteigskirkju, mánu- daginn 23. nóvember kl. 13.30. Þeim, sem vilja minnast hennar, er bent á Sólheima, Grímsnesi. Hjördís Stefánsdóttir, Maggý Ársælsdóttir, Arthúr Stefánsson, Helga Þorsteinsdóttir, Carl Stefánsson, Ásta Tómasdóttir, Stefán N. Stefánsson, Ragnheiður Pálsdóttir og fjölskyldur. t Faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, BJARNI KRISTÓFERSSON frá Götuhúsum, Akranesi, verður jarðsunginn frá Akraneskirkju þriðju- daginn 24. nóvember kl. 14.00. Guðbjörg Bjarnadóttir, Kristófer Bjarnason, Sigurlína Guðmundsdóttir, Júlíana Bjamadóttir, Jón Trausti Hervarsson, Haraldur Bjamason, Sigrún M. Vilhjálmsdóttir, barnabörn og bamabarnabörn. t Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlý- hug við andlát og útför sambýliskonu minnar, SIGRÚNAR STEFÁNSDÓTTUR, Hamrahlfð 17. Sérstakar þakkir til starfsfólks Grensásdeildar Sjúkrahúss Reykjavíkur og til allra annarra er aðstoðuðu. Jón Jónasson. t Hugheilar þakkir fyrir hlýhug og samúð við andlát og útför MAGNÚSAR ÞÓRÐARSONAR, Lindargötu 64, Reykjavík. Sveinn Th. Magnússon, Halldóra Pálsdóttir, Kristfn Guðmundsdóttir, Einar Þórðarson, Jensfna Sigurðardóttir, barnaböm og langafabörn. + Berta Sigríður Stefánsdottir var fædd á Hóli í Stöðvarfirði 13. nóvember 1931. Hún lést á Sólheim- um í Grímsnesi 13. nóvember síðast- liðinn. Foreldrar hennar voru Nanna Sigurbjörg Guð- mundsdóttir, f. 28.7. 1897, d. 28.8. 1985, og Stefán A.G. Carlsson, f. 15.9. 1895, d. 28.1. 1974. Systkini Bertu voru Guðmundur Karl, f. 28.7. 1919, d. 21.10. 1996; Arth- ur Þór, f. 20.6. 1922; Carl Pét- ur, f. 19.7. 1924; Hjördís Guð- björg, f. 2.11. 1928; Stefán Níels, f. 20.6.1935. Berta ólst upp á Stöðvarfirði t Útför bróður okkar og frænda, EYJÓLFS ÞORVARÐARSONAR sjómanns frá Bakka, Kjalamesi, fer fram frá Fossvogskirkju mánudaginn 23. nóvemberkl 15.00. Systkini og aðrir aðst: indendur. Okkur langar að minnast í nokkrum orðum elskulegrar móð- ursystur okkar, Bertu Sigríðar Stefánsdóttur. Við fráfall Bertu koma upp í hug- ann margar yndislegar minningar, sem of langt mundi að telja upp hér, en munu lifa áfram og veita okkur gleði í framtíðinni. Hvað okkur snertir var Berta stór hluti af lífinu alla tíð, ekki síst þegar við vorum börn og dvöldum heima hjá afa og ömmu á Stöðvarfirði. Það var þvílíkt ævintýri að leika sér í herberginu hennar Bertu, með all- ar dúkkurnar og aðra hluti sem hún átti og leyfði manni fúslega að handleika, með ákveðnum for- merkjum þó. Við minnumst hennar sitjandi við saumavélina að sauma dúkkufót, syngjandi og trallandi, taka til hendinni innanhúss af mik- illi röggsemi og „takandi mann í gegn" annað slagið, en það þýddi að maður var kitlaður ærlega. Það gustaði af Bertu ef henni mis- líkaði eitthvað, en hún var yfirleitt mjög glaðlynd og engin lognmolla í kringum hana. Hún hreif fólk með kæti sinni og eignaðist marga góða vini í gegnum tíðina. Osjaldan hittir maður fólk sem þekkir Bertu og spyr frétta af henni. Eitt af því sem nýir makar í föl- skyldunni, sérstaklega karlmenn, þurftu að ganga í gegnum var að Berta þurfti að taka þá svolítið í gegn, eins og hún sagði, og bætti þá gjarnan við: „Þarna hanasterturinn þinn." Við vitum ekki annað en allir hafi staðist það próf og flestir örugglega haft gaman af. Berta átti góða að, bæði foreldra og systkini, og það sem einkenndi ævi hennar öðru fremur var það, að þrátt fyrir fötlun sína var hún alltaf virkur þátttakandi og með í öllu, sem ekki þótti eins sjálfsagt þegar ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR Stapahrauni 5, Hafnarfirði, sími 5655892 Persónuleg, alhliða útfararþjónusta. Áralöng reynsla. Svem'r Olsen, Sverrir Einarsson, útfararstjóri útfararstjóri Útfararstofa íslands Suðurhlíð 35 ? Sími 581 3300 Allan sótarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is/ og bjó þar í for- eldrahúsum til árs- ins 1974. Hún bjó á Breiðdalsvík hjá Stefáni Níelsi bróð- ur sínum og konu hans 1974-1981 og fluttist þá til Sól- heima í Grímsnesi, þar sem hún átti heima síðan. Berta vann við fiskvinnslu fram til ársins 1981, fyrst á Stöðvarfirði og síðan á Breiðdalsvík. Eftir að hún fluttist til Sólheima vann hún við ýmis störf þar; í eldhúsi, við kerta- gerð, sauma og á vefstofu. Utför Bertu fer fram frá Háteigskirkju á morgun, niánu- daginn 23. nóvember, og hefst athöfnin klukkan 13.30. hún var barn og það þykir nú. Ber það foreldrum hennar gott vitni. Við vitum líka, að það var gott veganesti fyrir okkur að alast upp við þá staðreynd að það eru ekM allir eins, en eru þó jafn réttháir. Berta tók þátt í atvinnulífinu og vann við fiskvinnslu stóran hluta ævinnar, fyrst á Stöðvarfirði meðan foreldrar hennar lifðu báðir, og síð- an á Breiðdalsvík þar sem hún eignaðist heimili hjá Núma bróður sínum og konu hans. Það var oft handagangur í öskjunni í frystihús- inu þegar Berta var að pakka, enda var hún mjög handfljót. Eftir heimsókn í Sólheima í Grímsnesi varð Berta svo hrifin af staðnum að hún ákvað að þarna vildi hún búa og gekk það eftir. Hún hélt þó áfram að koma í bæinn við og við og dvaldi hjá systkinum sínum, sérstaklega á hátíðum og ef eitthvað var um að vera í fjölskyld- unni. Heimili hennar var þó á Sól- heimum, þar leið Bertu vel og þangað var gaman að sækja hana heim. Þar andaðist hún svo á 67 ára afmælisdaginn sinn. Við munum minnast Bertu fyrir hláturinn og glaðværðina, því eins og ung frænka hennar sagði: „Þeg- ar ég heyrði að Berta væri dáin þá heyrði ég fyrir mér hvernig hún hló, það var svo skemmtilegt." Við og fjölskyldur okkar viljum að lok- um þakka Bertu innilega fyrir góða samfylgd, sem við erum ríkari af, og óskum þess að hún hvíli í friði. Hafdís og Nanna Svansdætur. Vinkona mín og nágranni, Berta Sigríður Stefánsdóttir, hefur nú kvatt hið jarðneska líf. Þessi litríka persóna kvaddi okkur á 67 ára af- mæli sínu sem elsti íbúi Sólheima. Oss héðan klukkur kalla, svo kallar Guð oss alla til sín úr heimi hér, þá söfhuð hans vér sjáum og saman vera fáum í húsi því, sem eilíft er. (V. Briem.) Hún skilur eftir sig djúp spor á Sólheimum sem trúr og traustur félagi og samstarfsmaður. Spor hennar munu ávallt hlýja okkur um hjartarætur og minna okkur á að til eru lausnir á öllum heimsins vandamálum hversu fjarlæg sem þau kunna að vera. Hún átti hvað léttast með að skamma mig jafnt sem aðra þegar erfiðleikar dundu yfír, - rífa mann upp af sitjandan- um og steyta hnefa gegn vá líðandi stundar með bjartsýnina alla að vopni. Á þessari stundu geri ég orð vin- ar okkar Bertu, Gunnars heitins Kárasonar, að mínum, sem hann sagði er hann fregnaði andlát Sess- elju Hreindísar Sigmundsdóttur, stofnanda Sólheima „...og þetta gat hún gert manni eftir öll þessi ár". Allir sem kynnst hafa Bertu bera virðingu fyrir hæfileikum hennar og dugnaði. Hún hefur með lífs- reynslu sinni kennt mér margt um margbreytileika tilverunnar og varpað ljósi á ýmis úrræði með visku sinni og hógværð - hún hafði yfirleitt ekki of mörg orð um hlut- ina en benti manni kjarnyrt á stað- reyndir. Hún gat verið höstug í fasi og hvöss í andsvörum en jafnframt fáguð og blíð sem fegursta djásn þegar bros hennar ljómaði og augu hennar endurspegluðu dýpt lífs- reyndrar manneskju. Með styrkleika sínum stappaði . hún stálinu í ljúfusu lömb og með rósemi gat hún þítt hörðustu klaka- bönd. Á Sólheimum svífur minning um áhrifamikla kjarnorkukonu sem ávallt var reiðubúin að berjast gegn mótlæti - og þegar birta hennar og Gunnars heitins sameinast er varla hægt annað en brosa í gegnum tár- in þegar tveir slíkir höfðingjar minna okkur á að lífið heldur áfram og að hlýja kærleikans verndar og lýsir upp okkar litla þorp með tign- arlegu prakkarabrosi þeirra beggja þegar hátíð frelsarans fer í hönd. Vors Herra Jesú verndin blíð veri með oss á hverri tíð. Guð huggi þá, sem hryggðin slær, hvort þeir eru fjær eða nær, kristnina efli' og auki við, yfirvöldum sendi lið, hann gefi' oss öDum himnafrið. (Þýð. 0. Jónsson.) Astvinir Bertu eiga bjartar minningar um góða konu. Ég votta ættingjum og vinum mína dýpstu samúð og bið guð að styrkja þau á erfiðum tímum. Kærleiksrík móðir jörð og drott- inn alheims varðveiti mína vinkonu öllum stundum. Oðinn Helgi Jónsson, fram- kvæmdastjóri Sólheima. Berta Stefánsdóttir var einn af mörgum litríkum persónuleikum á Sólheimum í Grímsnesi. Hún var dugnaðarforkur og hamhleypa til vinnu enda vön fiskvinnu að austan. Hún var ljúf og blíð og hafði alltaf góð ráð handa öllum. Hún var vinur allra og var sérstaklega barngóð. Berta var mikil félagsvera og fylgdist vel með öllu því sem fram fór í litla samfélaginu á Sólheimum. I rauninni var ekkert henni óviðkomandi og hún skipti sér af öllu. Hún kom ávallt beint fram og sagði umbúðalaust álit sitt. Og það leyndi sér aldrei hvar Berta var, skær og styrk rödd hennar yfir- gnæfði allt annað. Berta var lág vexti og þéttholda og reykti mikið. Hún var stöðugt hvött í baráttunni við aukakílóin og tóbaksnotkunina. Oft misbauð henni atgangur starfsfólks í þeim efnum. Eitt sinn þegar fram af henni gekk sagði hún: „Hvernig í ósköpunum á ég að grennast þegar þeir sem vitið hafa geta það ekki einu sinni?" Berta var mikill leikari og tók þátt í flestum uppfærslum Leik- félags Sólheima. Eftirminnileg er túlkun hennar á fóstrunni í Rómeó og Júlíu 1986. Þar sveif hún eins og ballettdansari um sviðið við tónlist Prókoffíefs en hún var mjög músíkölsk og hafði mjúkar og fal- legar danshreyfingar. Við hjónin eigum margar og Ijúf- ar endurminningar um Bertu. Við vottum aðstandendum hennar og sambýlisfólki hennar á Sólheimum samúð okkar. Halldór og Ólína. Handrit afmœlis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa, öðru nafni DOS-textaskrár. Ritvinnslukerfin Word og Wordper- fect eru einnig auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins í bréfsíma 669 1115, eða á netfang þess (minning(a)mbl.is) — vinsamlegast sendið greinina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd — eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.