Morgunblaðið - 22.11.1998, Blaðsíða 41

Morgunblaðið - 22.11.1998, Blaðsíða 41
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 22. NÓVEMBER 1998 41 i ; MINNINGAR EYJOLFUR ÞORVARÐARSON + Eyjólfur Þor- varðarson var fæddur á Bakka, Kjalarnesi, 25. mars 1910. Hann lést á Hrafnistu í Reykjavík 13. nóvember síðast- liðinn. Foreldrar hans voru Þor- varður Guðbrands- son, f. 2. sept. 1877, bóndi á Bakka, d. 3. nóv. 1957, og Málhildur Tómasdóttir, f. 25. feb. 1880 á Arnarholti á Kjal- arnesi, húsfreyja á Bakka, d. 1. sept. 1954. Eyjólfur var þriðji í röðinni af 11 systkin- um. Eftir lifa: Gunnar, f. 6. mars 1916, Gróa, f. 15. ágúst 1917, Bjarni, f. 30. nóvember 1923, búsett á Kjalarnesi, og Sigurður, f. 13. október 1921, Nú er Eyvi frændi minn allur, sennilega hvfldinni feginn eftir nokkuð langa veru í hörðum hönd- um ellinnar. Eyvi verður mér ævin- lega minnisstæður persónuleiki. Hann hafði einstakt lag að sjá spauglegar hliðar á hinum hvers- dagslegustu atburðum. Hann gat verið óborganlegur í tilsvörum og oft með afbrigðum orðheppinn. En það veit sá sem allt veit að á bak við þessar spaugsömu skoðanir og tils- vör lá oftar en ekki djúp speki og gráglettin gagnrýni á hin ýmsu mál samfélagsins. Má vera að þetta skýri eftirlæti hans á bókum Guðbergs Bergssonar. Þrátt fyrir að vera í eðli sínu glaðvær og glett- inn einstaklingur sem létti sam- ferðafólki sínu lund með brosi sínu og tilsvörum, leyndist þar að baki stórt skap sem sennilega hefur ver- ið í nauðsynlegur grunnur í harðri lífsbaráttu. Mér er hann fyrst og fremst minnisstæður sem afar ljúf- ur og traustur einstaklingur. Sem ungur drengur heimsótti ég oft Eyva á Melhagann og síðar á Meistaravellina og yfirleitt var þar boðið upp á malt og Frónkex. Nú ef það var ekki til, þá skrapp ég út í búð og þá var tómt mál að tala um að láta hann fá afganginn. Hann hafði ótrúlegt lag á að spjalla við börn og kannski var það hans óhamingja að hafa aldrei eignast nein. Síðar meir var boðið upp á Neskaffi og kleinur eftir vikulegar bæjarferðir til innkaupa á lífsins gögnum og nauðsynjum. Var þá oft gaman að spjalla. Hafði hann frá ýmsu að segja og sá oft lífið í öðru Ijósi en hinn hefðbundna nútíma- kynslóð. Eyvi var næstelstur 11 systkina er bjuggu við hörð lífsskilyrði á Kjalarnesi. Ungur að árum hélt hann til sjós og eyddi þar stórum hluta starfsævinnar. Hann dró fisk úr sjó og sigldi víða með ísaðan og saltaðan fisk á markaði erlendis. Hann var vel sigldur í hfsins ólgu sjó og það var mér því sem ungum dreng mikil og ómetanlega reynsla að kynnast honum. Hinn siðari ár fór Eyvi ekki var- hluta af niðurskriði lífsþrótts og andlegs ástands er ellin herti tök- in. Þrátt fyrir það hélt hann hinu einstaklega ljúfa glettna brosi og hinu góða skapi allt fram að síð- ustu andartökum lífs síns. Síðustu æviárin dvaldi Eyvi á Hrafnistu í Reykjavík, deíld G2. Þar naut hann einstakrar elsku- semi og hlýju frá starfsfólki. Við aðstandendur hans erum þess full- viss að hvergi hefði honum getað liðið betur. Nú er komið að leiðar- lokum frændi sæll, en minningin um þig mun vara meðan ég lifi. Móður mína langar að senda kveðjuna sem þú notaðir svo oft eftir símtal seint á kvöldin: „Allar góðar vættir gæti þín." Þórður Geir Þorsteinsson. býr í Reykjavík. Látin eru: Guð- björg, f. 3.júlíl906, d. 24. feb. 1986. Eiginmaður hennar er Gunnar S. Hólm, f. 5. ágúst 1907 á Eysteinseyri við Tálknafjörð. Börn þeirra eru: Þórhild- ur, f. 1932, Garðar, f. 1934, Viktoría, f. 1935, Aðalbjörn, f. 1937, Þorkell, f. 1938, og Margrét, f. 1939, Guðrún, f. 16. janúar 1908, d. 4. aprfl 1995, Þorgeir, f. 27. des. 1914, d. 21. des. 1992. Dóttir hans er Þór- dís, f. 1941, Tómas, f. 17. okt. 1918, d. 4. jan. 1998, Guðmund- ur, f. 9. júní 1920, d. 4. sept. 1991, Hallfríður, f. 24. okt. 1925, d. 12. aprfl 1988. Maki (skildu): Gunnar Friðrik Pét- Kær frændi er nú látinn eftir langvarandi veikindi. Hann var fæddur á Bakka á Kjalarnesi og ólst þar upp. Snemma kom í ljós að sjórinn heillaði hann og urðu sjó- mennska og störf tengd sjónum ævistarf hans. Það er gaman að gera sér í hugarlund hvernig var að alast upp á fyrri hluta aldarinn- ar í hópi sjö bræðra og fjögurra systra. Það hefur þurft töluvert til að hafa ofan í hópinn og á. Ekki voru þessi nútíma þægindi til og Bakki var afskekktur bær þá, eng- inn vegur heim og alveg úr alfara- leið. Núna tilheyrir hann Reykja- vík. Minningar mínar um Eyva tengjast kátínu og hlýju. Einkenni hans voru mikil kímnigáfa og skemmtileg tiisvör. Þegar ég var barn í sveit á Bakka fylgdist ég með rútunni þegar von var á Eyva heim og hljóp á móti honum. Það var gott að stinga hendinni í stóran lófa og segja honum svo frá hvern- ig búskapurinn hefði gengið síðan hann var heima síðast. Og ekki spillti fyrir þegar brjóstsykurspoki var dreginn upp úr vasa. Síðar var ég svo lánsöm að hefja búskap í kjallaranum hjá Tomma og Gunnu, systkinum hans. Þar var hann í fæði og við hittumst daglega. Dætrum mínum var hann jafngóður og mér áður og nú var það blár ópal sem rataði upp í munna. Hann kom með óbarinn harðfisk svo þær gætu japlað á, fyrst nánast tannlausar, og svo þegar það kom síðar í ljós, hvað þær voru með sterkar tenn- ur, var það allt harðfiskinum að þakka. Þær voru líka afskaplega montnar þegar hann sagði þeim að þær hefðu fundið afmælisdag- inn sinn, sem hafði verið týndur í 67 ár. Löng ævi er nú liðin og viljum við Birgir og stelpurnar okkar þakka fyrir allar góðar stundir, sem við áttum með Eyva. Systkinum hans og öðrum ætt- ingjum vottum við samúð. Ásthildur. Opið til 1(1.10 ofi kvöld ursson, f. 1920 á Bjarnarstöð- um, Reykjafjarðarhreppi. . Eyjólfur fór á sjó um tvítugt og var á vetrarvertíðum, en á sumrin vann hann við bú for- eldra sinna. Fyrst fór hann á bv. Hafstein á Isafirði. Var si'ðaii á Helgafelli eldra og yngra til 1950. Þá tók hann við búi á Bakka ásainí bræðrum símim, en fór síðan á sjóinn aftur 1955 og var á togurun- um Þorsteini Ingólfssyni, Þor- móði goða og endaði sinn tog- araferil á Víkingi um 1970. Hann var félagi í Sjó- mannafélagi Reykjavíkur frá 1930 og var gerður að heið- ursfélaga 1980. Eftir að hann kom í land stundaði hann ýmis störf tengd sjávarútvegi og vann síðast í saltfiskverkun Bæjarútgerðar Reykjavíkur á Melunum. Eyjólfur var ógiftur og barn- laus. Síðustu æviárin dvaldist liann á Hrafnistu í Reykjavík. Útför Eyjólfs verður gerð frá Fossvogskirkju á morgun, mánudaginn 23. nóvember, og hefst athöfnin klukkan 15. Genginn er góður maður, komið að kveðjustund. Minningar um liðnar samverustundir hrannast upp hver af annarri. Mannkostir Eyva voru margir, hann var glett- inn og spaugsamur, hafði þann eig- inleika að fólki leið alltaf vel í návist hans. Maður kom betri mað- ur af hans fundi. Ávallt var hann boðinn og búinn að rétta fram hjálparhönd ef hann hafði hugboð um að þess væri einhvers staðar þörf. Fórum við ekki varhluta af hjálpsemi hans er við ung að árum stofnuðum heimih. Eyvi kvæntist aldrei. Starfsævi sinni varði hann á sjónum og naut sín þar vel. Hann þoldi aldrei lengi við í landi. Síðustu árin dvaldi hann á Hrafnistu í Reykjavík. Undi hann þar glaður við sitt og naut góðrar umönnunar starfsfólks. Guð blessi þig og beri að friðarlaugum, þín bjarta stjarna prýði hirninhvel. Brosið sem að lifnar mnst í augum, ævinlega fiytur kærleiksþel. (Brynja Bjarnadóttir) Kæri vinur og frændi, hafðu bestu þakkir fyrir allt. Guðlaug og Þorkell. Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disk- lingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa, öðru nafni DOS-textaskrár. Ritvinnslukerfin Word og Wordperfect eru einnig auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins í bréfasíma 569 1115, eða á netfang þess (minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið greinina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðal- línubil og hæfilega línulengd - eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnar- nöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum. $f&m& y{iBíft v/ PossvogskÍ»*UjMga»*ð Sími: 554 0500 4&- ÚTFARARSTOFA OSWALDS sími 551 3485 ÞJÓNUSTA ALLAN SÓLARHRINGINN ÁÐALSTRÆTI ili • 101 UrYKJAYÍK LÍKkÍSTUVINNUSTOFA EYVINDAR ÁRNASONAR BRAGI GUNNARSSON + Bragi Gunnarsson fæddist á fsafirði 15. júní 1976. Hann andaðist á gjörgæsludeild Landspítalans hinn 9. nóvember síðastliðinn og fór útför hans fram frá Fossvogskirlq'u 18. nóvember. „Veit ég ófullt og opið standa sonar skarð" Þannig yrkir Egill Skalla- Grímsson eftir lát sonar síns og í mínum huga verður skarðið hans Braga sem sonar heldur aldrei fyllt. Fyrir hartnær tveimur ára- tugum lágu leiðir okkar Ágústu, móður hans, fyrst saman þegar við stóðum frammi fyrir því vandasama verkefni að koma blindum börnum okkar til manns. Bjartsýnin var vopn okkar, sam- heldni og samkennd einkenndi þá foreldra sem stóðu í sömu spor- um. Þeir vildu það besta fyrir börnin sín og þau skyldu fá sömu tækifæri og jafnaldrar þeirra. Saman fóru þrjú þeirra, Bragi og dætur mínar, á dagheimihð Hamraborg og var það til þess að samband okkar mæðranna jókst. Við fórum líka saman á sundæf- ingar í Hátúninu og mér finnst einhvern veginn að þær hafi alltaf verið í skammdeginu. Margt var rætt í sturtuklefanum og oft þótt- um við heldur harðbrjósta þegar við rákum á eftir litlu kroppunum sem sjaldnast lá nokkuð á. Afmæl- in, skemmtanir og kökubasarar Foreldrafélags blindra- og sjónskertra leita á hugann. Sam- eiginlegar skíðaferðir, sumarbúðir og leikjanámskeið, síðan Laugar- nesskólinn og loks Álftamýrar- skólinn en þar skDdu leiðir. Félag- ið okkar starfaði af krafti og það var gott að vera í þeim hópi og oft var glatt á hjalla. Við vorum ólík, foreldrar og börn, en stóðum þétt saman. Með árunum reyndust þarfirn- ar ólíkar, hver hélt sína leið og síðast sá ég Braga á heimili hans í ,~ Grafarvogi. Hann var allt í einu orðinn fullorðinn maður, fluttur að heiman. Bjartur og stillilegur svipur hans var samur við sig, snyrtilegur og prúður sat hann og hlýddi á kvennahjal. Ég vissi að hann hafði verið baldinn ungling- ur sem reyndi á þroska og þolin- mæði fjölskyldu sinnar. En ótrú- leg þrautseigja og óbilandi kjark- ur hefur einhvern veginn knúið hana áfram eins og marga aðra sem lenda í svipaðri stöðu. Líklega hafði Bragi meiri áhrif á samtíðarmenn sína en margir gera sér grein fyrir. Hvað skyldi hann hafa vakið marga til um- „, hugsunar um til hvers við erum fædd og hvað okkur sé ætlað að vinna. En nú er hann allur. Eftir stöndum við og verðum að halda áfram í þeirri trú að enn sé verk að vinna. Við Sólveig og Sigrún þökkum samfylgdina og sendum foreldrum hans, bróður og fjöl- skyldunni allri okkar innilegustu samúðarkveðjur. Una Þóra og fjölskylda. t Þökkum innilega þeim, sem auðsýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför elsku- legrar móður, tengdamóður, ömmu og lang- ömmu, SÚSÖNNU ÞÓRÐARDÓTTUR, Hjallaseli 55, áður Hátúni 6, Reykjavík. Fyrir hönd aðstandenda, Arnold Róbert Sievers, Guðriður Steinsdóttir, Halldór Óskar Arnoldsson, Arnold Halldórsson, Jökull Halldórsson. t Þökkum innilega öllum, sem sýndu okkur vináttu og hlýhug við andlát og útför AÐALSTEINS INDRIÐASONAR. Leifur Á. Aðalsteinsson, Margrét Valgerðardóttir, Aðalsteinn Ó. Aðalsteinsson, Ásdís Elín Júlíusdóttir, Jóhanna G. Sigurðardóttir, barnaböm og barnabarnabörn. t Hugheilar þakkir sendum við öllum þeim, sem sýnt hafa okkur samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærs eiginmanns míns, föður okkar og tengdaföður, EINARS SfMONARSONAR fyrrv. skipstjóra og útgerðarmanns, Ránargötu 2, Grindavík. Guð blessi ykkur öll. Sólrún Guðmundsdóttir, Hjálmey Einarsdóttir, Sigurpáll Einarsson, Helgi Einarsson, Guðmundur Einarsson, Erling Einarsson, Halldór Leví Björnsson, Valgerður Ragnarsdóttir, Bjarghildur Jónsdóttir, Guðrún Halldóra Jóhannesdóttir, Guðbjörg Ásgeirsdóttir og aðrir aðstandendur.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.