Morgunblaðið - 14.09.1999, Blaðsíða 48

48 ÞRIÐJUDAGUR 14. SEPTEMBER 1999
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
+
Móðir okkar, tengdamóðir, amma, langamma
og systir,
MARGRÉT KRISTJÁNSDÓTTIR,
lést á Hrafnistu að morgni sunnudagsins
12. september.
Útförin auglýst síðar.
Magnús J. Óskarsson, Birna H. Garðarsdóttir,
Veigar Óskarsson, Hallfríður Kristjánsdóttir,
Kristján Óskarsson, Saiome Einarsdóttir,
Jónína Kristjánsdóttir,
Rebekka Kristjánsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskuleg móðir okkar, amma, langamma og langalangamma,
INGIBJÖRG HALLDÓRA TÓMASDÓTTIR,
Brenniborg,
Lýtingsstaðahreppi,
Skagafirði,
andaðist á hjúkrunarheimili Sjúkrahúss Skagfirðinga fimmtudaginn
9. september sl.
Útför hennar fer fram frá Víðimýrarkirkju laugardaginn 18. september
kl. 14.00.
Fyrir hönd annarra aðstandenda,
Þórunn Ósk Helgadóttir,
Jóhannes Helgason.
+
Elskulegur sonur okkar,
STEINDÓR GUÐMUNDUR LEIFSSON,
Vallholti 12-14,
Selfossi,
lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur að morgni mánu-
dagsins 13. september.
Laufey Steindórsdóttir, Leifur Guðmundsson.
+
Eiginmaður minn,
ÁRNI A. GUÐMUNDSSON,
Hólmagrund 4,
Sauðárkróki,
andaðist á Sjúkrahúsi Sauðárkróks laugardaginn 11. september sl.
Fyrir hönd fjölskyldunnar,
Svanfríður G. Þóroddsdóttir.
+
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ÁSTA VIGDÍS JÓNSDÓTTIR,
Hólabraut 13,
Hafnarfirði,
lést á Sólvangi, Hafnarfirði, föstudaginn
10. september sl.
Útförin fer fram frá Hafnarfjarðarkirkju föstu-
daginn 17. september kl. 15.00.
Jón Gestur Viggósson, Þorbjörg Br. Gunnarsdóttir,
Katrín Sigríður Viggósdóttir, James Cantrell,
Vigfús Örn Viggósson,
Viggó Þórir Þórisson, Árný B. Birgisdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Innilegar þakkir færum við öllum þeim, sem
sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og
útför móður minnar, tengdamóður, ömmu og
langömmu,
UNNAR ODDSDÓTTUR.
Sérstakar þakkir til starfsfólks á deild A-2 á
elli- og hjúkrunarheimilinu Grund fyrir góða
umönnun.
Oddur Þórðarson, Fjóla Aðalsteinsdóttir,
Þórður Oddsson, Marie Oddsson,
Ólafur Oddsson, Helen Tegner,
Ragnar Oddsson, Annelie Pelinder
og barnabarnabörn.
DRÖFN
BERGSDÓTTIR
+ Dröfn Bergs-
dóttir, Hólma-
hjáleigu, Austur-
Landeyjum, fæddist
17. september 1988.
Hún lést 7. septem-
ber síðastliðinn.
Foreldrar hennar
eru Agnes Antons-
dóttir, f. 10. desem-
ber 1956 og Bergur
Pálsson, f. 27. júlí
1953. Bræður
Drafnar: 1) Rafn, f.
17. júní 1977. 2)
Fannar, f. 21. janú-
ar 1979, í sambúð
með Sigríði Dögg Sigmarsdótt-
ur, f. 15. mars 1980. Sonur
þeirra er Sindri Már, f. 21. febr-
úar 1998. 3) Andvana drengur,
f. 23. júlí 1987.
títför Drafnar fer fram frá
Krosskirkju, Austur-Landeyjum
í dag og hefst athöfnin klukkan
14.
Elsku besta Dröfn mín.
Yndisleg lítil stúlka, tæplega ell-
efu ára gömul, hrifin á brott frá fjöl-
skyldu sinni. Hver er tilgangurinn?
Við fáum engin svör og orð eru lítils
megnug á svona stundu. Nístandi
sorg og söknuður og engu verður
breytt.
Núna eru bréfin hennar Drafnar
minnar sem ég hef geymt svo dýr-
mætur fjársjóður. Fréttir úr sveit-
inni hennar, þegar hún eignaðist fol-
ald, fór á hestbak og í fuglaskoðun-
arferð með skólasystkinum sínum og
safnaði flestum fuglum af öllum. I
einu bréfinu segir hún frá Öskudags-
skemmtun þar sem hún lék
prinsessu. Mér fínnst núna að það
hlutverk hafi verið henni auðvelt. I
mínum huga var hún alltaf prinsess-
an hennar mömmu og pabba og
bræðra sinna og verður það áfram.
Helgarheimsóknirnar hennar
ásamt systrunum á Skíðbakka eru
ógleymanlegar. Fyrsta skiptið sem
þær komu var Dröfn tæplega fimm
ára. Hún átti erfitt með að fara svo
langt frá mömmu og pabba, hún
sagðist sakna þeirra svo mikið. Við
fórum í mömmuleiki, settum upp
snyrtistofu og þegar þær fengu fjór-
ar að sofa í nýja hjónarúminu okkar
var fjör á bænum. Það var alltaf jafn
vinsælt að fara í sund, tívolí og bíó.
Við gerðum svo margt skemmtilegt
saman sem ég hafði ekki síður gam-
an af.
Síðasta skiptið sem Dröfn kom í
heimsókn var í júní sl. ásamt Sigur-
borgu og þá fannst mér litlu stelp-
urnar mínar orðnar svo miklar döm-
ur. Það var svo gaman að fara með
þeim í Kringluna, nú var áhugi
þeirra í búðunum á öðru sviði en áð-
ur. Mér er svo minnisstætt þegar
Guðmundur spurði Dröfn hvernig
henni hefði gengið í skólanum. Því
var fljótsvarað, „Sigurborg stóð sig
best af öllum“ og hún var svo stolt af
henni. Þetta segir svo mikið um hana
sjálfa.
Elsku Dröfn mín, svona gæti ég
haldið endalaust áfram, þú varst svo
einstök, svo falleg og það geislaði af
þér, þannig ætla ég að muna þig.
Elsku Agga, Bergur, Rafn, Fann-
ar, Sirrý og Sindri Már, þið hafið
misst augasteininn ykkar, engin orð
fá lýst samúð minni og hluttekningu
í ykkar miklu sorg. Megi tíminn lina
sárustu sorgina og góður Guð
styrkja ykkur og styðja á þessum
erfiðu tímum.
Ég sakna þín svo mikið, elsku
hjartans Dröfn mín. Guð geymi þig.
Þín frænka,
Elín.
Elsku Agnes, Bergur, Rafn og
Fannar.
Hvað er hægt að segja þegar eng-
in orð duga? Hvar að leita svara og
vita að engin hrökkva til? Hvernig
hughreysta þegar svo stór sorg ber
að dyrum?
Ég trúi á hið góða í hverjum
manni, ég trúi á kærleikann og gleð-
ina. Og þið áttuð stóran þátt í að
móta mig á þennan veg, Agnes og
Bergur, ráðvilltan ung-
lingsstrák með búskap-
ardrauma í kollinum.
Sumrin hjá ykkur eru
og verða mér ómetan-
leg. Og fyrir það hvað
ég met ykkur mikils,
því erfiðara finnst mér
að koma réttum orðum
að því.
Lífsgleði, lífskraftur
og hjálpsemi eru ykkar
einkenni öllu öðru
fremur, hvar af þið haf-
ið miðlað öðrum án
enda. Nú reynir á allan
ykkar styrk. Ég trúi því
að hlutverki okkar sé ekki lokið þeg-
ar lífinu þóknast að enda hérna meg-
in. Og ég veit að þeir hafa tekið vel á
móti afastelpunni sinni, þeir Páll og
Anton.
Pétur Halldórsson.
Litla sæta frænka mín með stóru
fallegu augun sín er dáin.
Ég veit að ég á alltaf eftir að
sakna hennar og ég vildi óska þess
að ég væri ekki að skrifa minningar-
grein um hana.
Hún átti frábæra fjölskyldu og ég
veit að hún dó hamingjusöm. Núna
er hún líka hamingjusöm, það er ég
viss um. Hún er hjá öfum sínum og
öllum dýrunum sem henni þótti svo
vænt um.
Hún var mikill prakkari og alltaf
glöð. Hún var líka heilmikið efnileg-
ur bakari, við frænkurnar dunduðum
okkur oft við það að baka drullukök-
ur í kofanum hennar og fórum svo
útá tún að tína blóm á þær.
Dröfn var yndisleg stelpa, hennar
verður sárt saknað.
Allt kvöldið eftir að ég frétti að þú
værir dáin hélt ég á gleym-mér-ei í
hendinni.
Gleymi þér ei,
Sigríður Ilalldórsdóttir
(Sigga frænka).
Kveðja frá bekkjarbræðrum
Við bekkjarbræður Drafnar send-
um allan okkar styrk heim að
Hólmahjáleigu.
A hvítum morgni koma til kirkjunnar
konur og menn gera bæn sína
og byrja hinn nýja dag.
I tindrandi mjöll
standa trén
og teygja svartar hendur
til himins.
Biðja þess
að vorið komi
og vermi kalda fingur þeirra.
(Þun'ður Guðmundsdóttir.)
Bekkjarbræður.
Elsku vinkona.
Nú ert þú hjá guði, öfum þínum og
litla bróður. Það á enginn eftir að
fylla í skarð þitt, við munum alltaf
sakna þín. Okkur finnst við vera
orðnar svo fáar, það vantar eitt bros-
andi andlit. En við vitum að þú ert
alltaf hjá okkur. Við höfum þekkt þig
síðan í leikskóla og við erum ekki
ennþá búnar að átta okkur á því að
þú sért í raun og veru farin. Én við
vitum að við eigum eftir að hittast
aftur. Þú varst alltaf tilbúin að
hjálpa þeim sem áttu erfitt. Þú varst
góð vinkona.
Minningarnar streyma upp í huga
okkar t.d. þegar við lékum Spice
Girls og Latabæ. Þú stóðst þig frá-
bærlega í hlutverki Nenna níska. Við
þökkum þér fyrir allar skemmtilegu
stundirnar sem við áttum með þér.
Elsku Agnes, Bergur, Rafn, Fann-
ar, Sirrý og Sindri Már við sendum
ykkur okkar innilegustu samúðar-
kveðjur og biðjum guð um að styrkja
ykkur í ykkar miklu sorg og sendum
ykkur þetta fallega ljóð:
Þei, þei og ró.
Þögn breiðist yfir allt.
Hnigin er sól í sjó.
Sofþúíblíðriró.
Við höfum vakað nóg.
Værðar þú njóta skalt.
Þei, þei og ró.
Þögn breiðist yfir allt.
(Jóhann Jónsson.)
Þínar vinkonur og bekkjarsystur,
Rósa, Sigurborg, Eyrún,
Svandís og Anna.
Ég mun aldrei gleyma hvernig
mér var innanbrjósts kvöldið sem ég
frétti að besta vinkona mín væri dáin,
gráturinn einn gat svæft mig þetta
kvöld. Dröfn, sem alltaf var svo glöð,
brosandi, hlæjandi og alltaf í svo
góðu skapi. Að þetta skyldi gerast nú
í byrjun skólans. Við sem vorum að
leika okkur í nýju leiktækjunum, og
ég man hvað við öskruðum hátt og
stukkum niður þegar það brakaði í
spýtunni. Núna verður allt öðruvísi í
tímunum þegar Dröfn vantar,' hún
var alltaf svo uppfull af hugmyndum
og umræðuefnum. Þegar ég kom í
skólann í morgun var allt svo hljótt.
Það vantaði skemmtilegu sögurnar
hennar Drafnar um Sindra Má, litla
frænda hennar, og það vantaði bjarta
hláturinn hennar.
Það var svo gaman í ferðalögunum
sem við fórum saman í með mömmu
hennar og pabba. Núna erum við
búnar að fara í allar áttir á landinu,
suður, norður, austur og núna í sum-
ar á Vestfirðina. Þessi ferðalög eru
mér mjög minnisstæð. Það var allt
gert fyrir okkur Dröfn, við vorum
eins og prinsessur, spilaður kani á
kvöldin, farið út að borða, í sund og
bara allt. Ég mun alltaf minnast
bjarta brossins, og hennar hlýja við-
móts um alla ævi. Ég vil þakka Dröfn
vinkonu minni af öllu hjarta fyrir all-
ar góðu og fallegu minningarnar sem
hún hefur gefið mér. Ég veit að við
eigum eftir að hittast aftur og eiga
fleiri skemmtilegar stundir saman.
Elsku Agnes og Bergur, ég þakka
ykkur fyrir allar góðu stundirnar
sem ég átti með ykkur og Dröfn.
Megi góður Guð styrkja ykkur á
þessum erfiðu tímum. Ég votta ykk-
ur mína dýpstu samúð.
Blómaskrúð
kirsiberjatrjánna
skreytir hlíðina
aðeins
örfáa daga;
þessvegna
er það svo kært.
(Japönsk speki)
Þín vinkona,
Rósa Eiríksdóttir.
Sjá, eina perlu skorti í ykkar fagra sveig.
Þið áttuð rósdýrð vorsins og sumars gróðrar-
teig,
en aldrei hafði dauðans klukka ykkur vígslu
boðað
og aldrei logbjart stálsverð harmsins brjóstin
táknum roðað.
En nú er skipt um útsýn - og harmsins heita
lind
í hjartans fylgsnum streymir og laugar eina
mynd,
barnsins, sem að alvizkan, er enginn maður
skilur,
en aðeins finnur, nú á bak við tjaldið mikla
hylur.
Þið heyrðuð kall frá eilífð - og hugprúð
fylgdustað
í helga kirkju sorgar - og í duftsins yzta stað.
Logasverðsins undratákn með þögn og þreki
hyljið,
að það er allra samraun, sem lifa, vel þið
skiljið.
Sjá, eina perlu skorti - hún heitir hjartasorg
og helgar fegurst ástvini og auðgar þeirra
borg.
Að einskis væri ávant hana ykkur lífið sendi.
- Ó, að hún verði stjarna, er í hæðir hæða
bendi.
(Hulda)
Elsku Bergur, Agnes, Rafn og
Fannar, hugur okkar er hjá ykkur á
þessari miklu sorgarstund. Guð gefi
ykkur styi'k til að komast yfir mestu
sorgina. Oðrum ættingjum og vinum
vottum við einnig samúð.
Margrét Rós, Guðni Páll
og Heiðrún.
• Fleirí minningargreinar um
Dröfn Bersdóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu daga.