Morgunblaðið - 01.07.2000, Blaðsíða 43

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
LAUGARDAGUR 1. JÚLÍ 2000 43
+ Jóhanna Sigur-
björg Guðmunds-
dóttir fæddist á
Teygingalæk á
Brunasandi í Vestur-
Skaftafellssýslu 21.
aprfl 1914. Hún lést á
Dvalarheimilinu
Hjallatúni í Vík í
Mýrdal 23. júní síð-
astliðinn. Foreldrar
hennar voru hjónin
Guðmundur Bjarna-
son, f. 1891, d. 1964,
og Emilia Pálsdóttir,
f. 1888, d. 1964. Börn
þeirra voru: Sigurð-
ur, f. 1914, d. 1962, Páll, f. 1917, d.
1983, Jóhanna, f. 1918, Rannveig
Jónína, f. 1922, d. 1996, Hjalti f.
1924, d. 1986, Pálína, f. 1926, d.
1997, Þuríður, f. 1929, d. 1962,
Halla, f. 1930, d. 1932, og Dag-
björt, f. 1931.
Hinn 27. júní 1936 giftist Sigur-
björg Sigurjóni Björnssyni, f. 9.
sept. 1909 í Svínadal, d. 26. apr.
1995. Eignuðust þau þrjú börn.
Þau eru: 1) Björn Hallmundur, fv.
bankaútibússtjóri í Vík, f. 17. aprfl
í dag kveðjum við ömmu okkar,
Sigurbjörgu Guðmundsdóttur.
Hún hafði glímt við erfið veikindi
að undanförnu og við vissum að
kallið nálgaðist. Við systurnar eig-
1940, kvæntur Krist-
ínu Ragnarsdóttur.
Dætur þeirra eru
Ragna, f. 1971, og
Sigurbjörg, f. 1978.
2) Elín Hafdís, skrif-
stofúmaður, f. 28.
aprfl 1945. Dætur
hennar með Kára
Guðmundssyni eru:
Margrét, f. 1964,
Sigrún, f. 1965, og
Katrín María, f.
1972.3) Guðmundur,
f. 5. júlí 1958, verk-
fræðingur.
Sigurbjörg dvald-
ist á Hofi í Öræfum og Sandfelli til
1920. Eftir það á Orustustöðum til
1926. Á Efri-Steinsmýri var hún
1926-1935 og í Hólmi og á Kirkju-
bæjarklaustri 1935-1937. Frá
1937-1995 bjó Sigurbjörg ásamt
Sigurjóni eiginmanni sínum á
Uppsölum í Vík. Eftir það dvaldi
hún á Dvalarheimilinu Hjallatúni í
Vík.
Útför Sigurbjargar fer fram frá
Víkurkirkju í dag og hefst athöfn-
in klukkan 11.
um margar fallegar minningar um
ömmu, ekki síst frá uppvaxtarár-
um okkar í Vík. Hún bar mikla
umhyggju fyrir okkur og við mun-
um marga matmálstímana í litla
eldhúsinu hennar. Amma hugsaði
vel um heimilið og það var alltaf
snyrtilegt hjá henni og hver hlutur
á sínum stað. Það var alltaf til-
hlökkunarefni að koma til ömmu
og afa á jólum og eiga stund með
þeim. í æsku var heimili þeirra
sem okkar annað heimili. Þeir tím-
ar sem við áttum hjá þeim, m.a.
við leiki með Guðmundi frænda,
skoða smíðarnar hans afa, hlusta á
frásagnir frá fyrri tímum og
þiggja heilræði er nokkuð sem við
búum að alla tíð.
Stutt var í brosið hennar ömmu
og var hún oft glettin í tilsvörum.
Hún fylgdist alla tíð vel með líð-
andi atburðum og hafði oft
ákveðnar skoðanir á málum og alla
tíð var hún mjög minnug.
Afi vann hjá kaupfélaginu
mestan sinn starfstíma en amma
hugsaði um börnin og heimilið.
Þau voru einstaklega samhent
hjón sem studdu hvort annað.
Afi Sigurjón féll frá fyrir fimm
árum.Við dáðumst að hugrekki
ömmu við andlát hans.
Við þökkum guði fyrir að hafa
fært okkur ömmu Sigurbjörgu og
biðjum að hann blessi minningu
hennar.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(V. Briem.)
Margrét, Sigrún og Katrín
Káradætur.
SIGURBJÖRG
GUÐMUNDSDÓTTIR
HOLMFRIÐUR ELIN
HELGADÓTTIR
+ Hólmfríður Elín
Helgadóttir
fæddist á Ánastöð-
um í Svartárdal
hinn 14. janúar
1900. Hún lést á
hjúkrunarheimili
Heilbrigðisstofnun-
arinnar á Sauðár-
króki 22. júní síð-
astliðinn og fór
útför hennar fram
frá Sauðárkróks-
kirkju 30. júní.
Elsku amma mín er
dáin eftir langa ævi. Amma mín,
þú fórst ekki varhluta af sorginni á
fyrstu búskaparárum þínum, þeg-
ar afi dó frá þér og sex börnum
ykkar. Þá varst þú aðeins 32 ára.
Þú lést ekki deigan síga og hélst
ótrauð áfram með elju og dugnaði
sem einkenndi þig alla tíð.
Ég sest nú niður og fer að rifja
upp öll árin sem ég man eftir þér,
sitjandi við saumavélina að sauma
kjóla og íslenska búninga á kon-
urnar í bænum, og alla fallegu
kjólana sem þú saumaðir á okkur
systurnar.
Ég var svo stolt af að eiga svona
duglega ömmu sem gat gert allt
sjálf. Ég minnist svo vel hvað
garðurinn þinn var fallegur, þú
lagðir rækt við að allt væri fallegt
í kringum þig.
Þegar þú tókst þér frí frá
saumavélinni sastu ekki auðum
höndum, heldur bróderaðirðu og
heklaðir dúka sem þú gafst okkur
afkomendum þínum. Svo kom að
því að heilsan bilaði og þú fórst á
dvalarheimilið og þáðir alla hjálp
frá stelpunum eins og þú sagðir
svo oft við mig, þegar ég kom til
þín.
Það var svo gott að sjá þig, þeg-
ar þú réttir út hendurnar og brost-
ir til mín er ég kom eftir gangin-
um.
Þú hafðir ekkert breyst þau
rúmu fimmtíu ár sem ég fékk að
njóta samveru þinnar. Eg á eftir
að sakna þín um ókomin ár.
Elsku amma, ég kveð þig nú
með söknuði og geymi minningu
um þig í hjarta mínu. Blessuð sé
minning þín, kveðja og þakklæti.
Ólína.
Elsku langamma.
Ég kveð þig í dag með
söknuði, þú ætlaðir
þér alltaf að verða 100
ára og stóðst við það,
takmarki þínu var
náð. Þú sagðir alltaf
við mig að þú næðir
þessum aldri af því að
þú hefðir aldrei reykt
eða drukkið.
Aldrei gleymi ég
því þegar ég kom í
heimsókn á Suðurgöt-
una og skoðaði það
sem þú varst að gera,
iðulega að sauma út,
hekla eða sauma á saumavél. Ég
dáðist alltaf að þér, þú með
krumpuðu hendurnar gast gert
svo margt. Ég hélt að ég myndi
aldrei geta gert eins vel og þú, en
ég veit það samt að þú kenndir
mér margt, ég erfði allavega áhug-
ann á dúlleríinu.
Elsku langamma, þú heklaðir
handa mér kraga sem ég ætla að
varðveita vel. Þú varst alltaf svo
sæt og fín, amma mín.
Mér er mjög minnisstætt þegar
ég átti mitt fyrsta barn. Þú gerðir
þér lítið fyrir og komst til mín af
dvalarheimilinu þegar Harpa Kat-
rín var aðeins þriggja daga gömul.
Þú hélst á henni og það var ótrú-
legt hvað þú varst hress, tæplega
97 ára að aldri. Ég á alveg yndis-
legar myndir af þér með ömmu,
mömmu, mér og Hörpu Katrínu.
Elsku langamma mín, þú varst
algjör hetja að koma öllum börn-
unum þínum upp alein, því þú
misstir manninn þinn aðeins 32
ára gömul. Núna ertu búin að
mynda stóra fjölskyldu og það sem
meira er að þú fórst fyrst af öllum
til langafa, sem ég veit að hefur
beðið þín og tekur nú vel á móti
þér.
Elsku besta langamma, bros þitt
hefur gefið mér mikið. Þú fylgdist
alltaf með mér í gegnum Dóru
ömmu, á milli þess sem ég kom í
heimsókn til þín. Alltaf gafstu þér
tíma til að tala um það sem ég var
að gera. Þú varst alltaf svo stolt af
mér, þegar ég fór í Hússtjómar-
skólann og kom svo norður og
sýndi þér skírnarkjólinn sem ég
saumaði og bróderaði í.
Alltaf mundir þú eftir stelpunum
mínum, Hörpu Katrínu og Sól-
veigu Birnu, meira að segja með
nafni.
Ég er stolt af ömmu, hún var
yndisleg kona, takmarki hennar
var náð og ætla ég að geyma
minningarnar í hjarta mínu og
leyfa stelpunum mínum að njóta
þess, allra fallegu myndanna af
þér, sérstaklega þar sem þú held-
ur á stelpunum mínum 97 og 98
ára gömul.
Elsku amma, hvíl þú í friði.
Þín
Elísabet Sóley Stefánsdóttir.
Blómabúðín
öaiAðskom
v/ Fossvogsl<it*kjMgai*ð
Símii 554 0500
Frágangur afmælis-
og minningargreina
MIKIL áhersla er lögð á, að handrit séu vel frá gengin, vélrituð eða
tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprent-
uninni. Það eykur öryggi í textameðferð og kemur í veg fyrir tvíverkn-
að. Þá er enn fremur unnt að senda greinarnar í símbréfi (5691115) og í
tölvupósti (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer höfundar/
sendanda fylgi.
Um hvern látinn einstakling birtist formáli, ein uppistöðugrein af
hæfilegri lengd, en aðrar greinar um sama einstakling takmarkast við
eina örk, A-4, miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd, - eða 2.200
slög (um 25 dálksentimetra í blaðinu). Tilvitnanir í sálma eða Ijóð tak-
markast við eitt til þrjú erindi. Greinarhöfundar eru beðnir að hafa
skirnarnöfn sín en ekki stuttnefni undh' greinunum.
ARNDÍS
SIG URÐARDÓTTIR
+ Arndís Sigurðar-
dóttir fæddist á
Geirmundarstöðum í
Selárdal 21. ágúst
1905. Hún lést á
sjúkrahúsinu á
Hólmavík 7. júní síð-
astliðinn, á nítugasta
og fimmta aldursári.
Foreldrar hennar
voru hjónin Guðbjörg
Ásgeirsdóttir og Sig-
urður Gunnlaugsson
sem bjuggu á Geir-
mundarstöðum. Þau
eignuðust ellefu börn,
tvö dóu mjög ung, en
hin komust öll upp. Amdís giftist
rúmlega tvítug Magnúsi Hanssyni
frá Hrófbergi, f. 29. september
1899, d. 10. október 1985. Hann
var sonur hjónanna séra Hans
Hallgríms Hoffmanns Jónssonar
sem var prestur á Stað í Stein-
grúnsfirði, og konu hans Ragn-
heiðar Helgu Magnúsdóttur frá
Hrófbergi. Dísa og Magnús skildu.
Þau eignuðust fjögur börn: 1) Pét-
ur Hoffmann, f. 15. ágúst 1928, d.
23. mars 1970, bam-
laus. 2) Ragnheiður
Hanna, f. 28. septem-
ber 1929, dóttir
hennar er Amdís
Helga Hansdóttir,
gift Gunnari Jó-
hannssyni frá
Hólmavík, nú búsett í
Reykjavík, eiga tvö
böm. 3) Sigrún
Hulda, f. 25. nóv.
1930, býr í Reykjavík
(ekkja), var gift
Magnúsi Ingimund-
arsyni, á Hólmavík,
áttu þrjú böm, Maríu
Sigurbjörgu, á mann og 3 böm,
býr í Reykjavík, Magnús Hans, á
konu og 4 börn, býr á Hólmavík.
Gunnlaug Ragnar, á konu og 4
böm, býr í Mosfellsbæ. 4) Sigur-
karl Ellert, f. 19. janúar 1932, d.
21. apríl 1998, bjó síðustu árin í
Reykjavík, átti dóttur búsetta í
Vestmannaeyjum, Ragnheiði
Hönnu, hún á mann og þrjú böm.
Utför Amdísar fór fram frá
Hólmavíkurkirkju 15. júni.
Dísa, eins og hún var kölluð, var
mjög tengd okkur hér á Hrófbergi.
Maðurinn minn er bróðursonur
hennar og ég bróðurdóttir mannsins
hennar. Börnin þeirra, Pétur og
Ragnheiður, ólust upp hér á Hróf-
bergi með mér sem þetta ritar, en
við ólumst upp hjá föðurömmu okk-
ar. Móðir þeirra fluttist 1934 að
Geirmundarstöðum til foreldra sinna
sem bjuggu þar, og með henni fylgdu
Sigrún og Sigurkari, en svo komu
þau 1943 hingað að Hrófbergi, þegar
mamma þeirra flutti að Stakkanesi
en foreldrar Dísu voru þá búnir að
byggja þar nýbýli. Þar var hún til
1950. Þá fluttist hún með sonum sín-
um að Bólstað og þar bjuggu þau í
fimm ár, er þau fluttust til Hólma-
víkur 1955 og þar átti hún heimili
upp frá því, en hún bjó þar með son-
um sínum. Á Bólstað tók hún dóttur
Ragnheiðar Hönnu, Arndísi Helgu
Hansdóttur, og ól hana upp, sem er
gift kona og á tvær dætur.
Ég sem skrifa þetta átti engin
systkini, en ég get ekki hugsað mér
elskulegri systkini en börnin hennai',
en þau voru mér og okkur öllum
mjöggóð.
Bæði ég og maðurinn minn þekkt-
um Dísu frá því við munum eftir okk-
ur og hún var alla tíð mjög góð við
okkur og börnin okkar, og hún var
sérstaklega trygglynd og traust
kona. Hún var mjög lagin í höndum
og saumaði. Var allt mjög snyrtilegt
og fallegt sem hún bjó til og lék allt í
hennar höndum.
Dísa var alveg framúrskarandi
þrifin kona í einu og öllu. Þegar ég
var fimm ára gaf hún mér fallegan
kjól sem hún saumaði á mig, og á ég
mynd af mér í kjólnum og var mjög
fín í honum.
Dísa og Magnús frændi byrjuðu
að búa hér á Hrófbergi. Svo fluttu
þau að Vatnshorni í Þiðriksvallardal
og bjuggu þar eitt ár, komu síðan
aftur að Hrófbergi 1929 og voru þar
til 1932 en fluttu þá til Hólmavíkur.
Dísa söng mjög vel, hafði gaman
af söng og fallegri músík og hún átti
litla harmóniku um tíma og spilaði á
hana. Ég man vel eftir þegar hún var
að spila. Ég var ekki margra ára þá.
Ég hef eflaust verið síðan harmón-
ikuunnandi.
Elsku Dísa mín, við kveðjum þig
með hjartans þökkum íyrir allt gott
og elskulegt, sem og fyrir allt sem þú
varst, og gerðir fyrir okkur í gegnum
árin. Guð launi þér og blessi í Jesú
nafni.
Þín vina,
Svava Pétursdúttir, Hrófbergi.
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Sjáum um alla þá þætti sem hafa ber í huga
er andlát verður
Útfararstjórar okkar búa yfir áratuga reynslu af störfum við
útf ararþ j ónustu.
Sjáum um útfarir á allri landsbyggðinni.
Sverrir
Eimrsson
útfararstjóri,
sími 896 8242
Útfararstofa íslands, Suðurhlíð 35, Fossvogi.
Sími 581 3300. Þjónusta allan sólarhringinn.
www.utfararstofa.ehf.is
——.......... ■ ■ ..................-
t
Ástkær eiginkona mín og móðir, . jif? ^'HIK ■ • :.
ÞÓRDÍS VIKTORSDÓTTIR,
Laufásvegi 47,
Reykjavík, * ' Ær
er látin.
Þorsteinn Þorsteinsson, jHL ' ■
Haraldur Ragnarsson. 1