Tölvumál


Tölvumál - 01.09.1993, Síða 17

Tölvumál - 01.09.1993, Síða 17
September 1993 Hvenær veröa munir minjar og nútíð saga? Lilja Árnadóttir Nú þegar Skýrslutæknifélag íslands er 25 ára hefur verið efnt til sýningar á tölvum og tölvu- búnaði. Henni er ætlað að gera grein fyrirþvíhvemig tölvur vinna og hvaða þýðingu þær hafa haft fyrir mótun okkar samtíma. A umræddu tímabili hefur þróun tölva og búnaðar tengdum þeinr verið geysihröð og því varð það að ráði að einhver velti fyrir sér því efni sem felst í titli þessa spjalls. Hér verður aðeins unnt að drepa lítillega á atriði sem varða þessi mál en ólíklegt er að við spurningunni finnist neitt viðhlítandi svar. í daglegu starfi safnmannsins ber honum bæði að hafa í huga marg- þættar skyldur sem söfn hafa lögum samkvæmt og jafnframt alþjóðlegar siðareglur, sem gilda í starfsgreininni. Eitt megin- hl utverk safna er að safna hlutum, rannsaka þá, varðveita og miðla um þá upplýsingum til almenn- ings með sýningahaldi, útgáfu o.s.frv. Markmiðið er að með gripa- ogheimildasöfnun geti söfn sýnt lfam á líf og störf fólks á hverjum tíma, hlutir skulu settir í samhengi og kappkostað að samborgarar geti með heimsókn á minjasafn öðlast þekkingu á fortíðinni og eigi því auðveldara með að takast á við atburði líðandi stundar. Það er svo vandi okkar safnmannanna að finna leiðir til að ná setturn mark- miðum. Fyrr á tíð þurfti hlutur að vera sérmerkilegur, afar skrýtinn eða vitna um hjátrú til að verða safn- gripur. Eftir því sem tímar liðu og 20. öldin nálgaðist var lögð ríkari áhersla á að safna því sem merkilegt taldist vegna listgildis ogmenningarsögulegsgildis. Má þar nefna vandaða listgripi, kirkjugripi, jarðfundna fornmuni o.þ.h. Það er ekki fyrr en bylting á sér stað í atvinnuvegunum og hillir undir breytta þjóðfélags- gerð að rnenn taka að safna hlutum er sýna daglegt líf og vinnubrögð ýrnis konar. Það erþví alllöng hefð fyrirþeirri reglu að um leið og hætt er að nota hluti þá öðlist þeir söfn- unargildi. Lengi vel gekk þessi regla nokkuð vel en nú hafa hlutirnir hins vegar tekið á sig þá mynd að tækni- og samfélags- þróun er svo ör, lífsins gagn og nauðsynjar svo flókið fyrir- brigði, að útilokað er að safna öllu sem til vitnis getur orðið um mannlega starfssemi og mannleg samskipti. Á heimilum okkar í dag eru hlutir um tuttugu þúsund talsins meðan þeir voru fyrir hundrað árum aðeins fáein hundruð þegar best lét. Þá kemur bæði það til bjargar að hlutir á okkar tímum eru vel flestir fjöldaframleiddirogþvíekki þörf á að halda til haga nerna fáum eintökum af merkilegum og dæmigerðum hlutum og einnig hitt að tækniþróun síðustu ára hefur leitt til þess að ýmsar leiðir eru færar til öflunar heimilda og skrásetningar. Hið gagnstæða gilti áður þegar margir hlutir voru handgerðir og því hver um sig einstæður. Á okkar tímum þegar hlutverk safna breytist í takt við tímann ríður á skarpskyggni safnmanns- ins, að hann velji hið rétta til varðveislu, að hann finni leiðir til að skrásetja tækniþróun og framleiðslu hvers konar. Eftir því sem samfélagsgerð verður margþættari, sérhæfing nteiri og tækninýjungar örari verður hið hliðstæða að gerast í starfi safna. Þau þurfa að vera á verði og finna leiðir til varðveislu þekk- ingar fyrir komandi kynslóðir. Leita þarf eftir samstarfi og ráðleggingum sérfræðinga og annarra sem vel þekkja til í hverri atvinnugrein og reyna nreð því móti að varðveita bæði muni, minjar og heimildir um liðna tíð. Söfnin eiga með margvíslegum hætti að geta lagt sitt af mörkum til frekari farsældar og upp- byggingar í lfamtíðinni. Lilja Árnadóttir er safn- stjóri P jóðminjasafns Islands. 17 - Tölvumál

x

Tölvumál

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tölvumál
https://timarit.is/publication/239

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.